Je suis l’acteur de la poésie de ma mère – Michael Disanka

In Double Take gaan twee auteurs naar een voorstelling en schrijven ze elkaar in het zog ervan een brief. Nadia Nsayi en Pauline Malenga Mwanga, voormalige collega’s bij het AfricaMuseum, ontmoeten elkaar terug bij Je suis l’acteur de la poésie de ma mère van Michael Disanka, een krachtig statement tegen het Congopessimisme. Het stuk zette hen aan het denken over rouw en veerkracht, de offers die moeders voor hun kinderen brengen en de geschiedenis die een moedertaal met zich meedraagt.

Nadia Nsayi, Pauline Malenga Mwanga

double take 22.05.2026

A Flower of Forgetfulness – Apichatpong Weerasethakul

Een meervoud aan lichtlijnen [NL]

Volgens de Thaise filmmaker Apichatpong Weerasethakul zitten we gevangen in de tijd, in ons geheugen en onze drang naar continuïteit. In zijn nieuwe installatie voor het Kunstenfestivaldesarts, een samenwerking met zijn vaste artistieke partners Rueangrith Suntisuk, Pornpan Arayaveerasid, Akritchalerm Kalayanamitr en Koichi Shimizu, houdt hij een zintuiglijk pleidooi voor het vergeten, om de wereld opnieuw met een onbevangen blik te ervaren.

Jana Coorevits

recensie 22.05.2026

The Actor – Florian Myjer / Oh Deer

Te zijn of niet te zijn

In de solovoorstelling The Actor bereidt Florian Myjer zich voor op de rol van Hamlet – een personage dat zijn werkelijkheid alleen via de metafoor van het theater onder ogen durft te komen. Vanuit die spiegel analyseert Myjer niet alleen grensoverschrijdend gedrag in de kunsten, maar ook het genot in slachtofferschap en de verwarrende verantwoordelijkheid die met onze verlangens gepaard gaat. Fantastisch gespeeld, ja, maar de grote relevantie van The Actor zit hierin: geen pijn ten dienste van de kunst meer.

Catho De Cordt

recensie 22.05.2026

Us – Maria Hassabi

Onbewogen? [NL]

Al jaren beweegt de New Yorkse Maria Hassabi zich op het snijpunt tussen choreografie en beeldende kunst. Haar nieuwste creatie Us wordt dan ook passend gepresenteerd in de theaterzaal van museum BOZAR. Zien we een langzaam bewegend beeld, of een verstilde choreografie? Analyse van een tergend trage kijkervaring.

Natalie Gielen

recensie 21.05.2026

Aggressively Modern Times – Ferre Marnef

Het clowneske geluid van de productiviteit

In Aggressively Modern Times heeft Ferre Marnef een aantal performers verzameld, met erg uiteenlopende achtergronden, en samen hebben ze gekeken naar Charlie Chaplin, the Marx Brothers en andere vintage comedy (en ook veel andere dingen, vermoedelijk). Dat levert, na amper een maand maken en repeteren een hilarisch ‘performatief concert’ op, dat, bij elk nummer begint met one-two-three-four en afsluit met thank you. Is dit nu neo-dada of bijtende satire? Onnozel of vindingrijk? Toneel of muziek? Alles tegelijk en niets van dat alles, maar vooral grappig en to the point. Een theatrale versie van Captain Beafheart, of zoiets. Zonder meer rock’n’roll. You are a great audience!

Klaas Tindemans

recensie 19.05.2026

This resting, patience – Ewa Dziarnowska

Een choreografische verlangensmachine

This resting, patience, de drie uur durende dansinstallatie van de Poolse, in Berlijn werkende choreografe Ewa Dziarnowska, verveelt geen moment. De voorstelling neemt je mee in een voortdurend veranderend spel van fysieke aan- en afwezigheid, van nabijheid en afstandelijkheid tot de twee performers. Daardoor ontstaat tussen hen en het publiek een bijzondere intieme relatie, die de live gecreëerde soundscape verhevigt.

Rudi Laermans

recensie 15.05.2026

Centroamérica – Lagartijas Tiradas al Sol

Iedereen liegt [NL]

Pablo Neruda beschreef Centraal-Amerika ooit als de “zachte middel van Amerika”, een vruchtbare streek die altijd door het noorden is beschreven en bezeten. Met Centroamérica probeert het Mexicaanse collectief Lagartijas Tiradas al Sol de pijn van die uitgebuite regio te vatten in hun eigenzinnige documentaire stijl. Ooit geloofden ze vurig in de kracht van het theater, maar na een trip door zeven landen vol morele troebelheid zijn ze er niet meer zo zeker van. Kan het theater de wereld redden?

Floris Baeke

recensie 12.05.2026