abonneer

#182

15.04.2026

—

07.09.2026

Nieuwsbrief

Advertenties

A Room of His Own – Nona Demey Gallagher

De slaapkamer is een podium

Kan er porno bestaan die vrouwen niet uitbuit? Neen, is de stellige overtuiging waarmee de radicale Amerikaanse feminist Andrea Dworkin de slapeloze nacht van A Room of His Own ingaat. In een grimmig lusthof vol giechelende bunnies en rondborstige kindvrouwtjes laat regissseur Nona Demey Gallagher Dworkin botsen op haar libertijnse intellectuele demonen. Gaat het Dworkin om het bestrijden van het lijden van de vrouw of is er ook iets in haar dat schrijft uit angst? En zijn die twee motieven tegelijk mogelijk, of verdringt de een de ander?

Persis Bekkering

recensie 04.05.2026

Nachtland – Tg STAN

Een schilderijtje doorbreekt het stilzwijgen

Nu de laatste getuigen ongeveer allemaal definitief zwijgen, is het aan de volgende generaties Duitsers om met het hitleriaanse verleden in het reine te komen. Het zwijgen van die getuigen heeft dat zeker niet gemakkelijker gemaakt, integendeel. Over de demonen die onvermijdelijk uit die omertá opduiken gaat Nachtland, dat Marius von Meyenburg in 2022 in opdracht van het Londense Royal Court Theatre schreef. Tg STAN speelt deze wrange komedie, waarin broer en zus het huis van hun pas overleden vader opruimen en op een merkwaardig schilderijtje botsen. Gesigneerd door ene A. Hitler, maar is het ook echt van hem? Een expert bevestigt, broer en zus ruiken geld, veel geld. Een debat ontspint zich, zeker omdat de vrouw van de broer joodse is. De beerput gaat open en stinkt. Of is het iets genuanceerder? Tg STAN kiest voor een debat tussen gelijken, hoe extreem sommige gevoeligheden ook liggen. Misschien wat voorzichtig, maar genoeg stof tot nadenken in post-fascistische tijden.

Klaas Tindemans

recensie 08.04.2026

Nieuwsbrief

Hardkoor – Naomi Velissariou / Theater Utrecht

Postpartum pain party // galop

In Double Take gaan twee Etcetera-auteurs naar een voorstelling en schrijven ze elkaar in het zog ervan een brief. Charlotte Van den Broeck en Jana Coorevits, allebei kunstenaar en moeder, voelen gedeelde bevrijding én gedeelde pijn na Hardkoor, een stand-uptragedyconcert waarin theatermaakster Naomi Velissariou zichzelf terugvindt na het de identiteitscrisis van het moederschap, de burn-out en de kooi van het kerngezin.

Jana Coorevits, Charlotte Van den Broeck

double take 27.03.2026

Again Forever – Lisa Vereertbrugghen / Campo

Choreografie als antropologie

In pre-Tinder tijden liet de slow je toe om een relatie te starten of publiekelijk te bevestigen: al dansend kon je je gevoelens uitdrukken en de mogelijke gezamenlijkheid van je verlangen verkennen. In Again Forever onderzoekt Lisa Vereertbrugghen dit wegzinkende cultuurgoed met een choreografische en niet-patriarchale blik. Het resultaat is een voorstelling die te veel blijft hangen in de uiterlijkheid van bewegingen van de slow en te weinig de verlangenseconomie verkent waarmee die lange tijd verbonden waren.

Rudi Laermans

recensie 26.03.2026