recensies | Etcetera

OPUS – Opera Ballet Vlaanderen

Precisie als affect

Choreograaf Christos Papadopoulos omschrijft OPUS als ‘een poging om onze automatische reactie op het beluisteren van muziek te onderzoeken.’ De uitspraak vat de portée van de voorstelling perfect samen: OPUS stelt scherp op de directe, autonome relatie tussen muzikaliteit en lichamelijkheid.

Rudi Laermans

recensie 04.05.2026

A Room of His Own – Nona Demey Gallagher

De slaapkamer is een podium

Kan er porno bestaan die vrouwen niet uitbuit? Neen, is de stellige overtuiging waarmee de radicale Amerikaanse feminist Andrea Dworkin de slapeloze nacht van A Room of His Own ingaat. In een grimmig lusthof vol giechelende bunnies en rondborstige kindvrouwtjes laat regissseur Nona Demey Gallagher Dworkin botsen op haar libertijnse intellectuele demonen. Gaat het Dworkin om het bestrijden van het lijden van de vrouw of is er ook iets in haar dat schrijft uit angst? En zijn die twee motieven tegelijk mogelijk, of verdringt de een de ander?

Persis Bekkering

recensie 04.05.2026

CASTL – Abattoir Fermé & hetpaleis

Achter de façade

In hun derde coproductie voor een jong publiek schotelen Abattoir Fermé en hetpaleis ons vergiftigde suiker voor. CASTL is een grotesk, maar ook verrassend gevoelig familieportret van een groep excentrieke outsiders die in bizarre omstandigheden een manier van overleven hebben gevonden. En daarvoor gaan ze over lijken.

Jens Dewulf

recensie 28.04.2026

Nieuwsbrief

Nachtland – Tg STAN

Een schilderijtje doorbreekt het stilzwijgen

Nu de laatste getuigen ongeveer allemaal definitief zwijgen, is het aan de volgende generaties Duitsers om met het hitleriaanse verleden in het reine te komen. Het zwijgen van die getuigen heeft dat zeker niet gemakkelijker gemaakt, integendeel. Over de demonen die onvermijdelijk uit die omertá opduiken gaat Nachtland, dat Marius von Meyenburg in 2022 in opdracht van het Londense Royal Court Theatre schreef. Tg STAN speelt deze wrange komedie, waarin broer en zus het huis van hun pas overleden vader opruimen en op een merkwaardig schilderijtje botsen. Gesigneerd door ene A. Hitler, maar is het ook echt van hem? Een expert bevestigt, broer en zus ruiken geld, veel geld. Een debat ontspint zich, zeker omdat de vrouw van de broer joodse is. De beerput gaat open en stinkt. Of is het iets genuanceerder? Tg STAN kiest voor een debat tussen gelijken, hoe extreem sommige gevoeligheden ook liggen. Misschien wat voorzichtig, maar genoeg stof tot nadenken in post-fascistische tijden.

Klaas Tindemans

recensie 08.04.2026

BĒTON – BAHAR TEMIZ / KVS

Het bewon(der)en van een grijze wereld

Persoonlijke verhalen, meertalige stemmen, knappe storytelling, een speelgoedgraafmachine en een elektronische soundscape: zo bouwt Béton een grijs landschap op waarin de nasleep van een aardbeving nazindert. Choreografe Bahar Temiz nodigt de toeschouwer uit om te navigeren tussen vloeibare transformatie en verharde constructie.

Helen D’Haenens

recensie 07.04.2026

ALL TOGETHER NOW! – Suze Milius / House Crying Yellow Tears & Toneelhuis

Een overladen tafel zonder poten

In ALL TOGETHER NOW! zet regisseur Suze Milius zes acteurs rond een tafel. Ze eten, zingen, zwijgen en botsen in scènes die familiediners, kantinelunches en vriendenweekends evoceren. Maar Milius legt zoveel diffuus materiaal op tafel, dat die gaandeweg onder het gewicht bezwijkt.

Natalie Gielen

recensie 02.04.2026

Hardkoor – Naomi Velissariou / Theater Utrecht

Postpartum pain party // galop

In Double Take gaan twee Etcetera-auteurs naar een voorstelling en schrijven ze elkaar in het zog ervan een brief. Charlotte Van den Broeck en Jana Coorevits, allebei kunstenaar en moeder, voelen gedeelde bevrijding én gedeelde pijn na Hardkoor, een stand-uptragedyconcert waarin theatermaakster Naomi Velissariou zichzelf terugvindt na het de identiteitscrisis van het moederschap, de burn-out en de kooi van het kerngezin.

Jana Coorevits, Charlotte Van den Broeck

double take 27.03.2026