HOME | Etcetera

Visies voor het veld: Nawel Kalbi

toekomstvisioen

Nawel Kalbi

Wie begint? Wie blijft?

In Visies voor het veld vraagt Etcetera aan sleutelfiguren naar hun perspectief op de podiumkunsten van morgen. Wat loopt goed, wat moet dringend anders? Wat zouden ze veranderen als ze morgen een almachtige minister van cultuur waren, met onbeperkte middelen en bevoegdheden? Deze week: Nawel Kalbi, artistiek coördinator van Victoria Deluxe, een Gents sociaal-artistiek cultuurhuis waar mensen van alle leeftijden, met diverse achtergronden en uiteenlopende mens- en maatschappijbeelden samen theater maken.

INHALE DELIRIUM EXHALE – Miet Warlop & Irene Wool

Een gewelddadige modeshow

Met INHALE DELIRIUM EXHALE vervolgt Miet Warlop haar zoektocht naar de vloeibaarheid van het leven, waarin metamorfose en (dus) verlies centraal staan. Ze kiest dit keer voor een materiaal dat als geen ander dit proces van ontplooiing tastbaar maakt: stof. Maar een zijdezachte voorstelling wordt DELIRIUM niet. Integendeel: het gevecht dat Warlop al haar hele oeuvre voert, wordt in alle hevigheid voortgezet.

Evelyne Coussens

recensie

The Forest School – Thomas Janssens

De misvatting die normaliteit heet

Neurodivergentie bij volwassenen is vandaag een veelbesproken thema. Voor The Forest School brengt Thomas Janssens – die zelf pas op z’n 34ste het label ASS kreeg – een bonte bende spelers met autisme samen . Evelien Bosmans kruipt in de huid van kinderpsychiater Grunya Sukhareva, die een eeuw geleden een onconventionele ‘forest school’ voor elf even onconventionele kinderen oprichtte. Theater blijkt voor het gezelschap een middel om hun worstelingen te overwinnen. Tegelijkertijd is het project ook veel meer dan dat.

Tilde De Vylder

recensie

Powerplay – Valentijn Dhaenens/KVS

Een schijngeneratieconflict

Powerplay kondigt zich aan als zoektocht, als een poging om het ethisch kluwen van grensoverschrijdend gedrag met vallen en opstaan te ontrafelen. Het regiedebuut van Valentijn Dhaenens wil niet eenduidig zijn. Het wil een brug slaan tussen een witte, oudere, gecancelde acteur (Bruno Vanden Broecke) en een jonge, opkomende, zwarte actrice (Andie Dushime), wiens identiteit geïnstrumentaliseerd wordt in zijn verontschuldigingspoging. In een confrontatie tussen twee maatschappelijke posities, tussen ironie en oprechtheid, tussen fictie en metareflectie, dringt de vraag zich op: wat vraagt deze zoektocht eigenlijk van haar publiek?

Jonas Istace

recensie

Nieuwsbrief

Voor het pensioen – Olympique Dramatique & Toneelhuis

Nazietje spelen

Elk jaar op 7 oktober vieren Rudolf Höller en zijn zussen Vera en Clara de verjaardag van Heinrich Himmler, leider van de SS en mede-architect van de Holocaust. Dat macabere ritueel is het vertrekpunt van Voor het pensioen van Thomas Bernhard. Olympique Dramatique brengt een dienstbare enscenering van diens gitzwarte, in salpeterzuur gedrenkte satire uit 1979. Die behoeft geen actualisering om ze in het heden te laten resoneren.

Karel Vanhaesebrouck

recensie

Where is everybody? – ZOO/Thomas Hauert & Platform K

Een magisch droomeiland

Twee danstrio’s, respectievelijk van Platform K en ZOO, zoeken uit hoe je kan samenzijn en samenwerken in verschil. Where is everybody? begint weliswaar als een wat stroeve, karakterloze oefening maar verwerkelijkt zich gaandeweg tot een magisch droomeiland waar de verscheidenheid van elk individu verschijnt en opbloeit.

Jasper Delva

recensie

Artists’ Entrance: Dana Michel

In Artists’ Entrance, we ask artists about their life and work. Today: Dana Michel. She is a live artist, living and working in Montreal. Her works, such as Yellow Towel, Mercurial George and Cutlass Spring, interact with the expanded fields of improvisation, choreography, sculpture, comedy, hip-hop, cinematography, techno, poetry, psychology, dub and social commentary to create a centrifuge of experience.

Dana Michel

interview

Visies voor het veld: Wouter Hillaert

We moeten meer wakker liggen van Lanaken en Izegem

In Visies voor het veld vraagt Etcetera aan sleutelfiguren naar hun perspectief op de podiumkunsten van morgen. Wat loopt goed, wat moet dringend anders? Wat zouden ze veranderen als ze morgen een almachtige minister van cultuur waren, met onbeperkte middelen en bevoegdheden? Deze week: cultuurjournalist Wouter Hillaert.

Wouter Hillaert

toekomstvisioen

Nieuwsbrief