recensies | Etcetera

Killer Thriller – Les Âmes Perdues

Over-killer Thriller?

Na Fledermaus Forever (2023) toveren Les Âmes Perdues, Tom Goossens en Mitch Van Landeghem nu Killer Thriller uit hun muziektheatrale mouw, opnieuw voor de Zomer van Antwerpen. Dit keer proberen ze de operette te verzoenen met het genre van de whodunit. Terwijl slachtoffer na slachtoffer valt, trachten acht spelers vier moordmysteries op te lossen. Maar welke ingrediënten maken nu eigenlijk een perfect(e) moord(verhaal)? En… behoeft een goede whodunit wel een lijk?

Tilde De Vylder

recensie 22.07.2026

Tosca – Jordan De Souza & Rafael R. Villalobos/De Munt

Een erotisch afleidingsmanoeuvre of Pasolini als rookgordijn

Rafael R. Villalobos’ regie van Puccini’s Tosca ging reeds tijdens de coronapandemie in 2021 in première voor een beperkt publiek. Deze maand wordt de voorstelling hernomen in De Munt. Hoewel Tosca alle ingrediënten bevat voor een boeiende opera-avond – een goed te volgen verhaallijn over liefde, verraad en machtsmisbruik, voorzien van prachtige muziek die als één grote soundtrack klinkt – bleef Lena Meyskens na afloop onttoverd achter. Deze staging lijkt zichzelf te ondergraven.

Lena Meyskens

recensie 26.06.2026

Mirage – Damien Jalet / Kohei Nawa / Ballet du Grand Théâtre de Genève

Dansen in een nevel van glitter en luchtspiegelingen

Het grote publiek kent Damien Jalet vooral van zijn hippe videoclips voor Madonna en Yung Lean. Vorige weekend was de Brusselse sterchoreograaf nog eens in België met Mirage, een onderzoek naar luchtspiegelingen en optische illusies. Een stroom aan beelden stelt de perceptie van de toeschouwer op de proef en roept een wakende, maar vooral spectaculaire droomtoestand op. Maar veeleer dan het hoge spektakelgehalte intrigeren vooral de abstracte scènes.

Helen D’Haenens

recensie 18.06.2026

Nieuwsbrief

Babel – Kommil Foo

Melancholie is de beste saus

Binnenkort staan ze veertig jaar op de planken, de broers Raf en Mich Walschaerts van Kommil Foo. Het muzikale cabaretduo plukt de vruchten van hun jarenlange samenwerking én bloedband in de nieuwe zaalshow Babel. Het resultaat is een montage van voorzichtig filosofische en licht absurde anekdotes en levensliedjes met de babylonische spraakverwarring als dunne rode draad. Bij Kommil Foo is Babel geen toren, maar een glooiend heuvellandschap met pieken en dalen.

Tom Permentier

recensie 18.06.2026

The Second Woman – Nat Randall, Anna Breckon & Natali Broods

De terugkeer van hetzelfde, maar niet helemaal

Soms worden theatervoorstellingen als evenementen in de markt gezet. Daar hoeft niets mis mee te zijn, en in het geval van The Second Woman is dat zeker terecht. Eén actrice, Natali Broods, speelt 24 uur lang één scène, met een honderdtal mannelijke tegenspelers die ze op het podium van Viernulvier voor het eerst ontmoet. Dit is een verslag van en een reflectie over de eerste 8 uur van deze krachttoer, over de afloop kan ik helaas niets mededelen, maar het VRT-nieuws meldde dat alles met een daverend applaus besloten werd. The Second Woman heeft gelukkig veel meer te bieden dan respect voor het uithoudingsvermogen van Natali Broods. Zij verdraagt de hele tijd de mannelijke blikken, ze stort niet in onder die vreemde mengeling van tederheid en agressie, integendeel. Die eerste acht uur waren alleszins spannend genoeg, ze stond om middernacht sterker dan bij aanvang. Dat was toch mijn indruk, en ik bleef langer kijken dan ik gepland had.

Klaas Tindemans

recensie 16.06.2026

Troje, Lazarus voor beginners – Lazarus en studenten

Kilometers maken in het oude Griekenland

Hoe waardig ouder worden als gevestigd theatergezelschap en de fakkel doorgeven? Collectieven als De Hoe, De Roovers en tg stan hebben het zich de laatste jaren allemaal afgevraagd. Voor hun twintigste verjaardag zet nu ook Lazarus de deuren wijd open voor een nieuwe generatie. In Troje, Lazarus voor beginners openen ze een vers blik spelers, afkomstig van de vier Vlaamse theateropleidingen. Samen zetten ze hun tanden in een van de oerteksten van de westerse verteltraditie: de Trojaanse oorlog.

Simon Knaeps

recensie 13.06.2026

Bowling Buffalo – Daan Borloo/Compagnie Cecilia

Geluk onder (de)constructie

Bestaat er zoiets als ‘the Flemish Dream’? Een huis te renoveren, een hypotheek, een vaste job, een partner, een hobbyvereniging, een leven dat zich afspeelt binnen een straal van twintig kilometer rond je geboorteplek. In Bowling Buffalo bevraagt regisseur Daan Borloo hoe houdbaar dit verlangen naar stabiel geluk is. Hij komt tot dezelfde conclusie als velen onder ons in dit vervallen, laatkapitalistisch systeem: achter elke routine gaapt een existentiële afgrond. Het levert een warm, geestig stuk over nostalgie als overlevingsstrategie, maar de vier straffe actrices lijken soms een radicalere voorstelling te spelen dan de tekst durft schrijven.

Jonas Istace

recensie 05.06.2026