Europese man, een kroniek – Carl von Winckelman Hopen op een vis met pootjes Met Europese Man, een kroniek schreef Carl von Winckelmann een toneeltekst (2023) die het grote en het kleine verbindt. Aan de hand van zijn eigen stamboom brengt von Winckelmann een historiek van ‘vaders’ in beeld: van de dominante kolonisator tot het getraumatiseerde oorlogsslachtoffer aan de keukentafel. Samengevat: de mens, teruggebracht tot het gevolg van andermans keuzes. Gelukkig is daar ook het perspectief van zijn dochter, dat dit genadeloze determinisme openbreekt. In het kader van Spakespeare is Dead, het festival voor nieuwe toneelschrijfkunst in Leuven, laat Evelyne Coussens haar licht schijnen op de dramatische kwaliteiten van de tekst die vorig jaar genomineerd werd voor de Toneelschrijfprijs. Evelyne Coussens recensie 03.06.2026
Wild Narcissus – Bavo Buys Briljant gepantserd In Wild Narcissus schetst acteur en theatermaker Bavo Buys het theatrale doodsportret van een Narcissus van nu. Die doet dat door autofictie, antieke mythologie en hedendaagse cultuurkritiek te vermengen tot een spetterende solo – een bravourestuk. Misschien wortelt precies daarin wel mijn onvermogen om iets te voelen bij Wild Narcissus. Laag na laag wordt het bij momenten hilarische construct dat Narcissus is afgepeld, van personage tot persona, op zoek naar kwetsbaarheid onder de virtuositeit. Alleen bij de laatste laag – die waar de acteur zichzelf moet toestaan zijn bravoure op te geven – stokt het deconstructieproces. De acteur vragen wat minder te spelen? Dat blijkt een brug te ver. Zeker voor een acteur die, zoals Buys, al van bij zijn eerste verschijning op de bühne als een komeet is opgetild tot bijna mythologiserende hoogten. Evelyne Coussens recensie 02.06.2026
Ridden – Leu Wijee & Mio Ishida Tussen storm en protest De Indonesische choreograaf Leu Wijee groeide op op het eiland Sulawesi, dat in 2018 geteisterd werd door een verwoestende aardbeving en tsunami. In zijn deinende dans laat Wijee het lichaam van zijn dansers kapseizen, maar toont hij ook het helende ritme van de golven en het gemeenschapsgevoel onder vissers. Kristof van Baarle recensie 01.06.2026
Muette – Boris Charmatz/terrain Een geluidloze schreeuw [NL] Met zijn nieuwe, briljante solo, die onlangs in wereldpremière ging op het Kunstenfestivaldesarts, doet Boris Charmatz een speculatief voorstel voor een nieuw soort dans. Sébastien Hendrickx recensie 31.05.2026
Seppuku – Angélica Liddell De cultus van de paradoxale zelfmoordenaars [NL] In Seppuku. De begrafenis van Mishima of het plezier van sterven houdt de Spaanse theatermaakster Angélica Liddell een requiem voor haar muze, de Japanse schrijver en zelfmoordenaar Yukio Mishima, met wie ze een obsessieve doodsdrift deelt. Misschien heeft Liddell geluk, want romantische, zelfmythologiserende kunstenaars als zij worden stilaan een uitstervend ras. Charlotte De Somviele recensie 30.05.2026
NÔT – Marlene Monteiro Freitas Doordouwen met de moed der wanhoop [NL] Er is maar weinig podiumwerk dat frontaler is, meer in your face dan dat van Marlene Monteiro Freitas. In haar overdonderende Gesamtkunst, waarin hedendaagse dans, muziektheater, mime, fanfare en clownerie naadloos samensmelten, richten de performers zich doorgaans direct tot het publiek, bruggen slaand met uitzinnig groteske gebaren en gelaatsuitdrukkingen. Sébastien Hendrickx recensie 22.05.2026
A Possibility of an Abstraction – Germaine Kruip Het theater als oogkas [NL] Tien jaar na A Possibility of an Abstraction daagt kunstenares Germaine Kruip op het Kunstenfestivaldesarts opnieuw de grenzen van het theater uit. Haar beeldende, synesthetische diptiek A Possibility houdt het midden tussen een concert, een schildering, een installatie en zelfs een film. Een streling voor oog en oor die bewijst dat zintuiglijke kunst ook heel reflectief kan zijn. Tilde De Vylder recensie 22.05.2026