recensies | Etcetera

I LOVE ME(N) – Dorelia Schraven

Hij wil me alleen als ik sexy ben

Op Theater Aan Zee brengt Dorelia Schraven I LOVE ME(N). De finaliste van het Amsterdams Kleinkunst Festival 2026 wijdt in cabaretvorm uit over haar complexe gevoelens met de mannen in haar leven. Taboes worden open besproken in een voorstelling over genderdynamieken, zonder dat het omslaat in een oppervlakkig feministisch pamflet.

Adel Aïcha Ben Abid

recensie 04.08.2026

IWANTADIVORCE. – Indra Hauben en Lennert Van Nuffel

Beckett in SimCity

In IWANTADIVORCE. van Indra Hauben en Lennert Van Nuffel landen twee Sims-achtige figuren in een loods in het Oostendse havengebied. Met veel fysieke precisie en groteske humor gaan ze de mallemolen van laatkapitalisme te lijf. Of ze er ook aan ontsnappen is nog maar de vraag.

Jonathan van der Horst

recensie 04.08.2026

Schwe Schwes Schwester Schwestern – Luna, Winter, Toulouse en Jules De Cock

Wanneer vier stemmen één verhaal worden

Schwe Schwes Schwester Schwestern is een tragikomedie én een ode aan de schoonheid van familiale chaos. Vier zusters-spelers doen een poging om herinneringen te ordenen en elkaar via theater opnieuw te ontmoeten.

Madelief Sannen

recensie 04.08.2026

Nieuwsbrief

DARK HABITS – Simon Van Schuylenbergh en KWP

Knabbelen zonder te bijten

Wat betekent geloof en gemeenschap in een samenleving die door een marktlogica wordt georganiseerd? In Dark Habits bouwt Simon Van Schuylenbergh samen met elf performers een tijdelijk heiligdom op in een verlaten hangar in Oostende. Het theater wordt er een kerk, de voorstelling een ritueel waarin religie, kunstenaarschap en gemeenschap in elkaar overvloeien en elkaar dwarszitten. Dat klinkt als een veelbelovende premisse. Zeker op Theater aan Zee, waar een groep makers die al jaren de institutionele logica van de kunstenwereld bevraagt – met projecten als Ne Mosquito Pas, German Staatstheater en Anal Pompidou – de middelen krijgt om die kritiek voor de ogen van de cultuursector te maken. Maar hoe bijt je in de hand die je voedt wanneer diezelfde hand je ook het podium aanreikt?

Jonas Istace

recensie 03.08.2026

Steegske – Lena Majri & Febe Coysman

Deurenspel in de achterstad

Welke geheimen verbergt de urban jungle? In Steegske, hun vierde gezamenlijke productie, werpen Lena Majri en Febe Coysman licht op wat meestal gemeden wordt: de nachtelijke avonturen van zij die van stadssteegjes hun thuis maken. Steegske is echter verre van een slice of life-theaterstuk. Integendeel: het is een humoristische karikatuur van deze bewoners uit de marge. Maar houdt het nog voldoende voeling met de werkelijkheid?

Paula Rodríguez Sardiñas

recensie 03.08.2026

Océanisé-e-s – de Roovers & Bl!ndman

Alles loopt door elkaar

In een Oostendse havengeul, tussen stad en zee, brengen De Roovers bij zonsondergang een bewerking van een theatertekst van de Franse Marie Dilasser. Terwijl we wachten tot de spelers opkomen, kijken we naar de kalme, grijsblauwe Noordzee. Of vangt de voorstelling al aan in die tijdspanne tussen nog-niet-begonnen zijn en beginnen? Océanisé-e-s lijkt initieel wat braaf en in zichzelf gekeerd, maar daagt finaal binaire denkpatronen uit.

Natalie Gielen

recensie 30.07.2026

Killer Thriller – Les Âmes Perdues

Over-killer Thriller?

Na Fledermaus Forever (2023) toveren Les Âmes Perdues, Tom Goossens en Mitch Van Landeghem nu Killer Thriller uit hun muziektheatrale mouw, opnieuw voor de Zomer van Antwerpen. Dit keer proberen ze de operette te verzoenen met het genre van de whodunit. Terwijl slachtoffer na slachtoffer valt, trachten acht spelers vier moordmysteries op te lossen. Maar welke ingrediënten maken nu eigenlijk een perfect(e) moord(verhaal)? En… behoeft een goede whodunit wel een lijk?

Tilde De Vylder

recensie 22.07.2026