Benvenuto Cellini – de Munt / Thaddeus Strassberger & Alain Altinoglu This is a (gay) man’s world, but… Dat Benvenuto Cellini van Hector Berlioz in een regie van Thaddeus Strassberger saai is, kan je in geen geval zeggen. Drie uur lang kijk je je ogen uit en val je van de ene visuele verbazing in de andere. Alleen lijkt het er sterk op dat de extravagante mise en scène op deze manier een aantal clichés probeert te verbergen. Lena Meyskens recensie 06.02.2026
The Ethereal Paradox – fABULEUS en Zoë Chungong Slechts een stoffige spiegel In The Ethereal Paradox onderzoekt Zoë Chungong (de implicaties van) de mannelijke blik en de verbeelding van het vrouwelijk lichaam. Aan de hand van verschillende dansstijlen verdiept ze zich in de paradoxale spanning tussen de hypervisibiliteit van een geobjectiveerd lichaam en de gelijktijdige negatie van de persoon zelf. In haar voorspelbare vorm en gebrek aan eigenheid valt de voorstelling echter zo goed als volledig samen met de clichés die het wil bevragen. Margot De Grave Loyson recensie 05.02.2026
MULTICAST Rosas danst Rosas: Five generations of Rosas – Rosas Dansen tegen de keer Rosas danst Rosas wordt al meer dan veertig jaar hernomen, en socioloog en danskenner Rudi Laermans was er telkens bij, van de allereerste voorstelling in 1983 tot elke nieuwe cast die volgde. De choreografie staat in zijn geheugen gegrift. Nu hij de multigenerationele herneming MULTICAST bijwoont, kijkt hij soms dubbel: hij ziet tegelijk de jongere en de oudere versie van een danseres, als in een strange loop waarin heden en verleden elkaar in fracties van seconden kruisen. Rudi Laermans recensie 03.02.2026
Mitosis – Brandy Butler Een LSD-opera-soap Nu veel mensen LSD en plant teachers herontdekken als spiritueel redmiddel en alternatief voor de klassieke psychofarmaca, vinden tripverhalen ook hun weg naar het podium. Maar hoe puur je theater uit een psychedelische ervaring, die meestal zo overrompelend is dat ze alle woorden en zintuigen doet kortsluiten? In haar ‘LSD opera’ Mitosis toont de Amerikaanse performancekunstenares Brandy Butler alvast hoe het niét moet. Charlotte De Somviele recensie 01.02.2026
Four Seasons Changed – Jolente De Maeyer/ Michiel Vandevelde / BRYGGEN / Max Richter Een steen verlegd in de rivier van de klassieke traditie Waarom zitten klassieke muzikanten meestal als ze spelen? In Four Seasons Changed gaat het Brugse strijkorkest Bryggen, samen met choreograaf Michiel Vandevelde, op zoek naar een nieuwe concertervaring op Max Richters bewerking van Vivaldi’s Vier Seizoenen. Eerste violiste Jolente De Maeyer functioneert hierbij als hartslag en danseres Amanda Barrio Charmelo als adem. Je krijgt exact te zien wat het programmaboekje belooft, en toch loont het nog de moeite om te gaan kijken. Lena Meyskens recensie 01.02.2026
Armour – Arno Ferrera & Gilles Polet Liefde doorheen elke vorm van geweld Armour ligt hoorbaar dicht bij amour. Één lettertje verschil vormt de dramaturgische lijn waarlangs Arno Ferrera en Gilles Polet de fricties onderzoeken die mannelijkheid bijeenhouden. Van meet af aan beweegt Armour zich over een veld van tegenstrijdigheden: bescherming en overgave, kracht en kwetsbaarheid, het pantser van het lichaam en de mogelijkheid van liefde die daaronder schuilgaat. Bas Blaasse recensie 28.01.2026
Wavelength – Haider Al Timimi & Lucius Romeo-Fromm/Antigone Twee slingers op zoek naar resonantie Het gaat niet bijster goed met de twee mannen in Wavelength. Vrienden Haider Al Timimi en Lucius Romeo-Fromm, een uitgeweken Irakees en Amerikaan, zijn bezorgd om de staat van de wereld en dat zorgt voor onderhuidse spanningen. Maar waarom willen ze met zoveel aandrang een voorstelling maken over Amerika en zijn verregaande impact op de wereld, terwijl ze er eigenlijk een hekel aan hebben? Elie Agniel recensie 22.01.2026