recensies | Etcetera

Tierelieren – Pieter De Buysser / Theater Tartaar i.s.m. HetGEVOLG & Het Laatste bedrijf

Toneelspelen tegen de ernst van het leven

Theater- en filmmaker Pieter De Buysser weet als geen ander spitsvondige filosofische constructies en ingewikkelde verhalen te combineren met een speelse beeldtaal. Soms levert dat cerebraal theater op, waarin je als toeschouwer moeilijk kunt kiezen tussen denken en kijken. Meestal doe je dat tegelijk, maar bij De Buysser is dat lastig. Maar in Tierelieren, de tweede keer dat hij samenwerkt met neurodiverse spelers, is die ‘cognitieve dissociatie’ net de bedoeling. De allergrootste thema’s, zoals het ontstaan van het heelal, ontmoeten de realiteit van mensen met een brein dat niet aangepast is aan het dominante vooruitgangsdenken, hoe rijk hun verbeelding ook is.

Klaas Tindemans

recensie 07.12.2025

Palace Of Justice – Sébastien Hendrickx / KWP

Justitie aangeklaagd

Het Brusselse Justitiepaleis is een gebouw dat tot de verbeelding spreekt: het is de kolossale kroon van de Galgenberg die nagenoeg overal de skyline van de stad tooit. Door haar schijnbaar oneindig durende verbouwing heeft het architecturale icoon een zowaar nog iconischer status verkregen. Als simultaan paleis en ruïne straalt ze een beeld uit dat even krachtig als kluchtig is. Vanuit die ambiguïteit vertrekt theatermaker-activist Sébastien Hendrickx voor zijn Palace of Justice. Samen met acteurs Mats Vandroogenbroeck and Yolanda Mpele klaagt hij ons logge rechtssysteem aan, met het monsterlijke maar afbrokkelende Justitiepaleis als metafoor.

Tilde De Vylder

recensie 02.12.2025

Shoe/farm – a family business – buren

Een mooie makke Hermès-pony

buren maakte een visueel bekoorlijke voorstelling over lokaal gekweekte seizoensschoenen. shoe/farm – a family business is verleidelijk, maar ook een tikkeltje te oppervlakkig. Het verhaal over een familiebedrijf, dat bij het begin nog een rol lijkt te spelen, verdwijnt gaandeweg op de achtergrond en maakt plaats voor beelden van massaconsumptie die in al hun sexy trendgevoeligheid precies dezelfde adrenaline genereren die ze ter discussie lijken te stellen.

Amber Maes

recensie 01.12.2025

Nieuwsbrief

ANDRS (3+) – 4Hoog

Anders, maar niet echt

4hoog gaat met ANDRS voor een voorstelling die zich niet wil laten vangen in een kader, maar de verbeelding wil prikkelen van de allerkleinsten. Hoewel de poging charmant is, blijft ANDRS te veel hangen op één noot, met te veel herhaling en te weinig verrassing. Of: zo anders is ANDRS ook weer niet.

Anne-Lise Vael

recensie 01.12.2025

Opus Apparatus – Boris Van Severen & Jonas Vermeulen / Compagnie Cecilia, LOD & CAMPO

Theatermusical zonder drama

Over de verhouding tussen mens en technologie zijn boekenkasten volgeschreven. Jonas Vermeulen en Boris van Severen voegen aan die wetenschappelijke of essayistische insteken een artistieke interpretatie toe – hoewel. Het lijkt wel alsof de makers met Opus Apparatus geen verhaal vertellen, maar een lezing houden. Waar blijft het (muzikale) drama?

Evelyne Coussens

recensie 27.11.2025

TISOVERALIETS – Günther Lesage

Een portfolio van vakmanschap

Waar trek je de grens in je spel? Of in je leven? En in je relaties? In het semi-autobiografische TISOVERALIETS onderzoekt Günther Lesage op ludieke wijze hoe zijn leven tegen beter weten in uit de hand loopt. Deels ligt dat aan hemzelf, maar er blijken ook duistere krachten aan het werk die hem tot speelbal maken.

Simon Vaes

recensie 24.11.2025

Playground Festival/Stuk en Museum M

Peepholes, koeienbellen en een speelse stoelendans

Het jaarlijkse Playground Festival beweegt zich op het snijvlak van performance en beeldende kunst en biedt interdisciplinair werk een speelruimte voor experiment, zowel binnen de museumruimte als in de theaterzaal. Helen D’Haenens zag performances en installaties van Grace Schwindt, Charlotte Bouckaert, Ferenc Balcaen en Zhana Ivanova – een rijk palet aan verrassend maar toegankelijk werk.

Helen D’Haenens

recensie 19.11.2025