HOME | Etcetera

Jonge makers, verenig u!

opinie

Noëmi Degrauwe

Waarom er niet te veel podiumkunstenaars afstuderen

Worden er te veel podiumkunstenaars opgeleid? Absoluut niet, vindt theaterdocent Noëmi Degrauwe, we leiden ze alleen verkeerd op. Het romantische ideaal van de autonome, geniale kunstenaar is achterhaald. “Als toneelscholen slim zijn, vormen ze groepen in de plaats van individuele makers of acteurs”. Haar advies aan de nieuwe lichting: verenig u, werk hybride, en neem je tijd.

Mondiale fascismes

Onder welke naam dan ook

Het fascisme is geen historisch relict uit de vorige eeuw, maar een grillig gezwel op het lichaam van de liberale democratie, dat bij elke crisis opnieuw begint te woekeren. Curator Cosmin Costinaș schetst een mondiale genealogie van de ideologie vanuit Rome tot Naypyidaw, en van Washington tot New Delhi. Onder al die lokale fascismes zit dezelfde voedingsbodem: een mix van economisch statusverlies, wrok en opgeklopt nationalisme. In de nostalgische eentonigheid van AI, de toxische echokamers van sociale media, de revival van religie, de manosfeer, Koreaanse skin care, de pathologisering van aandachtsstoornissen of de populariteit van yoga duikt de esthetiek van het fascisme in veel aspecten van ons alledaagse leven op. Met welke taal en met welke kunst kunnen we de fascismes van vandaag weerstaan?

Cosmin Costinaș

essay

Een nooit vertoonde oorlog

Over de theatraliteit van het historische fascisme

Volgende week is Etcetera #183: FASCISME er! Lees nu al deze voorpublicatie, waarin Klaas Tindemans zijn geoefende theaterogen richt op het fascisme van Hitler en Mussolini. Wat valt er te vertellen over hun speelstijl als Führer en Duce? Vanwaar de smetteloze kostuums, de charismatische toespraken? Hoe werkte hun machinerie van verleidelijke propaganda, en hoe werden de massabijeenkomsten geënsceneerd? Alle politiek is theater, maar het fascisme, stelt Tindemans, is een spektakel waarin politiek volledig opgaat in esthetiek, met de totale oorlog als enige mogelijke climax.

Klaas Tindemans

essay

Digitale infosessie kunstwerkattest

Hoe kom je als criticus in aanmerking voor een kunstwerkattest en -uitkering?

Op dinsdag 6 oktober (19u-21u) organiseren pzazz, Etcetera en rekto:verso samen een digitale infomeeting over het kunstwerkattest en de kunstwerkuitkering, specifiek voor critici en auteurs die regelmatig over kunst en cultuur schrijven. Welke sociale voordelen bestaan er, tegen welke voorwaarden? Schrijf je in tegen 1 oktober.

agenda

Nieuwsbrief

State of the Future 2026 – Kristien De Proost

“Wat als wij een staat waren, een land?”

Op 2 september 2026 sprak Kristien De Proost haar State of the Future uit tijdens de openingsceremonie van het TheaterFestival in KVS in Brussel. “Wat als wij een staat waren, een land? Hoe kunnen we die verbeelden? Hoe kunnen we de harde letters die we met het woord staat associëren verbuigen, verzachten en laten uitdijen?”

Kristien De Proost

statement

State of the Future 2026 – Frederico Araujo

A Forest of the Future

On September 2, 2026, Frederico Araujo delivered his State of the Future during the opening ceremony of the TheaterFestival at KVS in Brussels. “We know that making a living as an artist is difficult for a person who was born here. Imagine what it is like for someone who was not?”

Frederico Araujo

statement

Making theatre at the standstill of time

Outside eyes from Bangkok: Sasapin Siriwanij

In her second column, Thai producer and artist Sasapin Siriwanij writes about the temporal discrepancy in Bangkok. The city is evolving at a furious pace, but the Ministry of Culture is turning back time and promoting Thai identity and traditional clothing. Everything is fast-changing, yet people feel they are not moving anywhere. In the refuge of the theater however, artists can set up their own kind of clock.

Sasapin Siriwanij

column

Costa Kritiek

Aflevering 3: Rudi Laermans

Bienvenidos op Etcetera’s Costa Kritiek! Vanonder hun parasol sturen critici Rudi Laermans en Margot De Grave Loyson elkaar deze zomer brieven over hun vak als recensent en de staat van kunstkritiek. In zijn tweede brief gaat Rudi Laermans in op de mogelijke blinde vlekken van ‘zelfreflexieve kritiek’, de klassenblindheid van het Vlaamse kritiekveld, en het belang van de schriftuur van een recensie.

Rudi Laermans

special

Nieuwsbrief