abonneer

#183

08.09.2026

—

14.01.2027

Nieuwsbrief

Advertenties

Dear Steve – Herman Asselberghs

Een tafel met wat gereedschap: schroevendraaiers, een mes. Een bebrilde jongeman in T-shirt gaat vastberaden aan de tafel zitten en zet een langwerpig bruin pakket op tafel. Hij begint het open te maken. Binnenin zit een nieuwe, witte doos met daarop in grote letters: MacBook Pro. Ook die doos wordt opengemaakt. Een fraaie zilverkleurige laptop verschijnt. De computer wordt uit zijn cellofaanverpakking gehaald en opengeklapt. Het zijn vertrouwde gebaren. Wij kennen ze allemaal van het moment dat wij een nieuwe computer in gebruik nemen. Maar dan legt de jongeman de fraaie, gloednieuwe MacBook Pro op zijn rug en haalt een schroevendraaiertje boven. Het is een klein maar onheilspellend gebaar dat elke rechtgeaarde Applebezitter koude rillingen bezorgt: hier wordt een grens overschreden.

Marc Holthof

recensie 15.03.2011

Frits & Freddy – Guy Goossens & Marc Punt

‘Tleevn is lik e preute, oe meer daje lekt oe meer leute!’ Dit citaat, dat we onvertaald zullen laten omdat ‘kut’ toch niet rijmt op ‘geluk’, en ‘scheur’ ook al niet op ‘plezier’, komt niet uit Frits & Freddy. We kregen het wel onder de neus toen we thuis kwamen van het wezen kijken naar die succesvolle gangsterkomedie van Guy Goossens (regisseur) en Mare Punt (scenarist), over twee schlemielige broertjes die in het verkeerde huis binnenbreken en zich door hun koppigheid en domheid een hoop ellende op de hals halen.

Michaël Bellon

recensie 15.03.2011

Dance for Nothing – Eszter Salamon

‘I will need two minutes to change myself, but then you are invited for a discussion. Or if you want or need to leave, that’s fine too.’ Eszter Salamons woorden aan het einde van haar Dance for Nothing, dat afgelopen zomer in première ging tijdens Tanz im August in Berlijn, vormen een echo van de uitnodiging die John Cage formuleerde bij de aanvang van zijn Lecture on Nothing (1949) om de gedachten een duwtje te geven zodat ze uit balans geraken en discussie zouden opwekken.

Jeroen Peeters

recensie 15.12.2010

Nieuwsbrief

OPUS XX – Theater Zuidpool

Geschiedvervalsing, het is een prachtig literair genre. Nogal wat Midden-Europese schrijvers, voor of na de val van de Muur, hebben zich eraan ‘bezondigd’. Zo heeft de Joegoslavische schrijver Danilo Kiš de geschiedenis van communistisch Europa herschreven, met een diep fatalistische grondtoon. Het kortverhaal Een grafmonument voor Boris Davidovitsj is bijvoorbeeld opgevat als een historisch-wetenschappelijk artikel over een anonieme figuur uit de Russische Revolutie die later een hoofdrol zal spelen op de stalinistische processen. Een andere (ex-)Joegoslaaf, de Bosnische Amerikaan Aleksandar Hemon, schreef, iets recenter, Leven en werk van Alphonse Kauders, waarin een fictieve figuur – zoals Zelig uit de gelijknamige film van Woody Allen – zich brutaal opdringt aan historische figuren gaande van Rosa Luxemburg tot maarschalk Tito. Europeana van de Tsjechische auteur Patrik Ourědník vervalst de geschiedenis niet letterlijk, maar bevat dezelfde toon: afstandelijke verslaggeving van gebeurtenissen, af en toe een absurde of hilarische uithaal, een zekere seksuele fixatie.

Klaas Tindemans

recensie 15.12.2010

Hamlet – Luk Perceval/Thalia Theater Hamburg

Was me dat wachten op de bekende zinsnede ‘To be or not to be’. Normaliter valt ze in het hart van het stuk, in het derde van vijf bedrijven. Ophelia wil het gedrag van haar bizarre geliefde testen, en hij praat zich bijna de psychiatrie in met een monoloog waar niemand hoogte van krijgt. In zijn regie bij het Thalia Theater stelt Luk Perceval de zinsnede zo lang mogelijk uit, en bouwt ze vervolgens in de finale uit tot een indrukwekkend theatraal crescendo.

Geert Sels

recensie 15.12.2010