Being Britney – Colette Goossens recensie Charlotte De Somviele Het prisonneke van de psychoticus In Being Britney smelt Colette Goossens haar ervaring met psychose samen met die van Britney Spears, de vrouw die onder verpletterende druk van de popindustrie en haar familie haar grip op de realiteit verloor. Goossens toont, even doorleefd als delicaat, hoe eenzaam het is om in een parallelle wereld te leven en dat niemand het label ‘gek’ verdient.
IWANTADIVORCE. – Indra Hauben en Lennert Van Nuffel Beckett in SimCity In IWANTADIVORCE. van Indra Hauben en Lennert Van Nuffel landen twee Sims-achtige figuren in een loods in het Oostendse havengebied. Met veel fysieke precisie en groteske humor gaan ze de mallemolen van laatkapitalisme te lijf. Of ze er ook aan ontsnappen is nog maar de vraag. Jonathan van der Horst recensie
Schwe Schwes Schwester Schwestern – Luna, Winter, Toulouse en Jules De Cock Wanneer vier stemmen één verhaal worden Schwe Schwes Schwester Schwestern is een tragikomedie én een ode aan de schoonheid van familiale chaos. Vier zusters-spelers doen een poging om herinneringen te ordenen en elkaar via theater opnieuw te ontmoeten. Madelief Sannen recensie
DARK HABITS – Simon Van Schuylenbergh en KWP Knabbelen zonder te bijten Wat betekent geloof en gemeenschap in een samenleving die door een marktlogica wordt georganiseerd? In Dark Habits bouwt Simon Van Schuylenbergh samen met elf performers een tijdelijk heiligdom op in een verlaten hangar in Oostende. Het theater wordt er een kerk, de voorstelling een ritueel waarin religie, kunstenaarschap en gemeenschap in elkaar overvloeien en elkaar dwarszitten. Dat klinkt als een veelbelovende premisse. Zeker op Theater aan Zee, waar een groep makers die al jaren de institutionele logica van de kunstenwereld bevraagt – met projecten als Ne Mosquito Pas, German Staatstheater en Anal Pompidou – de middelen krijgt om die kritiek voor de ogen van de cultuursector te maken. Maar hoe bijt je in de hand die je voedt wanneer diezelfde hand je ook het podium aanreikt? Jonas Istace recensie
Steegske – Lena Majri & Febe Coysman Deurenspel in de achterstad Welke geheimen verbergt de urban jungle? In Steegske, hun vierde gezamenlijke productie, werpen Lena Majri en Febe Coysman licht op wat meestal gemeden wordt: de nachtelijke avonturen van zij die van stadssteegjes hun thuis maken. Steegske is echter verre van een slice of life-theaterstuk. Integendeel: het is een humoristische karikatuur van deze bewoners uit de marge. Maar houdt het nog voldoende voeling met de werkelijkheid? Paula Rodríguez Sardiñas recensie
Océanisé-e-s – de Roovers & Bl!ndman Alles loopt door elkaar In een Oostendse havengeul, tussen stad en zee, brengen De Roovers bij zonsondergang een bewerking van een theatertekst van de Franse Marie Dilasser. Terwijl we wachten tot de spelers opkomen, kijken we naar de kalme, grijsblauwe Noordzee. Of vangt de voorstelling al aan in die tijdspanne tussen nog-niet-begonnen zijn en beginnen? Océanisé-e-s lijkt initieel wat braaf en in zichzelf gekeerd, maar daagt finaal binaire denkpatronen uit. Natalie Gielen recensie
Artiesteningang: Dries Verhoeven In Artiesteningang stellen we podiumkunstenaars vragen over hun leven en werk. Vandaag: Dries Verhoeven. Dries is een kunstenaar die werkt op het snijvlak van beeldende kunst en performance. Hij realiseert installaties, performances, interventies in de publieke ruimte, videowerken en films. In zijn werk werpt hij een kritische blik op sluimerende maatschappelijke pijnpunten. Dries Verhoeven interview