HOME | Etcetera

Jonge makers, verenig u!

opinie

Noëmi Degrauwe

Waarom er niet te veel podiumkunstenaars afstuderen

Worden er te veel podiumkunstenaars opgeleid? Absoluut niet, vindt theaterdocent Noëmi Degrauwe, we leiden ze alleen verkeerd op. Het romantische ideaal van de autonome, geniale kunstenaar is achterhaald. “Als toneelscholen slim zijn, vormen ze groepen in de plaats van individuele makers of acteurs”. Haar advies aan de nieuwe lichting: verenig u, werk hybride, en neem je tijd.

Lichamen in beweging tegen fascisme

Van het non-fascistische lichaam tot antifascistische allianties: de jaren 1970 en het Brussel van vandaag

Van de gespierde atleten van Leni Riefenstahl tot de mechanische precisie van militaire parades: het klassieke fascisme vierde steevast het ideaal van een strak, gehoorzaam en onoverwinnelijk lichaam. De experimentele dans van de jaren 1970 zette daar een ‘non-fascistisch’ lichaam tegenover, met contactimprovisatie als bewegingsvorm van geweldloosheid. Bojana Cvejić ziet deze ‘non-fascistische’ erfenis vandaag opnieuw opduiken in het project La Candidate Sans-Papiers, waarin solidariteit centraal staat met juist díe lichamen die het hedendaagse fascisme probeert uit te wissen.

Bojana Cvejić

artikel

When Bodies Move Against Fascism

From the Nonfascist Body to Antifascist Alliances: The 1970s and Brussels Today

Think of Leni Riefenstahl’s sculpted athletes or the mechanical precision of military parades: classical fascism always relied on an ideal of rigid, obedient, invincible bodies. Experimental dance in the 1970s set a non-fascist body against this ideal, with Contact Improvisation as a physical practice of non-violence. Bojana Cvejić examines what remains of this ‘non-fascist’ legacy today, seeing it resurface in La Candidate Sans-Papiers, which centres solidarity with the very bodies contemporary fascism tries to erase.

Bojana Cvejić

article

Het lichaam als archief

Notities over hoe politieke systemen in ons lichaam voortleven

Terwijl studentenprotesten Belgrado opschudden, houdt theatermaker Sanja Mitrović vanuit Brussel een dagboek bij. Algauw tekent zich een rode draad af: welke sporen hebben politieke systemen in haar eigen lichaam achtergelaten? Haar notities voeren terug naar het Joegoslavië van haar jeugd, naar brieven van haar vader en naar haar geboortestad, die al drie keer van naam veranderde.

Sanja Mitrović

artikel

Nieuwsbrief

The Body as Archive

How political systems live on in our bodies

As student protests shake Belgrade, theatremaker Sanja Mitrović keeps a diary from Brussels. The distance sharpens her gaze on the invisible traces that political systems have left in her own body. Her notes lead back to the Yugoslavia of her youth, to her father’s letters, and to her hometown, which has already changed its name three times.

diary

Artistieke autonomie na Gaza

Hoe culturele censuur in Berlijn solidariteit de kop indrukt

De veelgeprezen Berlijnse kunstscene is in gevaar. Dalia Maini, hoofdredacteur van de Berlijnse straatkrant Arts of the Working Class, legt de vinger op de wonde van een nieuw cultureel mccarthyisme in Duitsland, waarbij bureaucratische valstrikken worden gespannen als politiek wapen tegen solidariteit met Palestina. Hoe houdt een culturele scene stand onder de verpletterende druk van politieke inmenging, administratief isolement en sluipende zelfcensuur?

Dalia Maini

artikel

Artistic Autonomy after Gaza

How cultural censorship in Berlin suppresses solidarity

Berlin’s long-celebrated art scene is in danger. Dalia Maini, editor-in-chief of the Berlin street newspaper Arts of the Working Class, dissects Germany’s new cultural McCarthyism, where state funding has been weaponised against Palestinian solidarity. Maini exposes Germany’s bureaucratic trap designed to paralyse collective action and restrict artistic freedom. How can a cultural scene resist under the crushing weight of political pressure, administrative isolation, and self-censorship?

Dalia Maini

essay

Het nieuwe fascistische lichaam

Sexy racisme en de fascistische afkeer van mensen met een handicap

Ranke, naakte vrouwen op verkiezingsaffiches en een spottende afkeer van handicaps: uiterst rechts is geobsedeerd door een welbepaald lichaamsbeeld. In The New Fascist Body ontleedt cultuurhistoricus Dagmar Herzog de fysieke fixaties van het hedendaagse fascisme, van het Duitse AfD tot Donald Trump. Etcetera brengt een unieke vertaling van het eerste hoofdstuk uit haar spraakmakende boek.

Dagmar Herzog

artikel

Nieuwsbrief