abonneer

#182

15.04.2026

—

14.09.2026

Nieuwsbrief

Advertenties

Nachtland – Tg STAN

Een schilderijtje doorbreekt het stilzwijgen

Nu de laatste getuigen ongeveer allemaal definitief zwijgen, is het aan de volgende generaties Duitsers om met het hitleriaanse verleden in het reine te komen. Het zwijgen van die getuigen heeft dat zeker niet gemakkelijker gemaakt, integendeel. Over de demonen die onvermijdelijk uit die omertá opduiken gaat Nachtland, dat Marius von Meyenburg in 2022 in opdracht van het Londense Royal Court Theatre schreef. Tg STAN speelt deze wrange komedie, waarin broer en zus het huis van hun pas overleden vader opruimen en op een merkwaardig schilderijtje botsen. Gesigneerd door ene A. Hitler, maar is het ook echt van hem? Een expert bevestigt, broer en zus ruiken geld, veel geld. Een debat ontspint zich, zeker omdat de vrouw van de broer joodse is. De beerput gaat open en stinkt. Of is het iets genuanceerder? Tg STAN kiest voor een debat tussen gelijken, hoe extreem sommige gevoeligheden ook liggen. Misschien wat voorzichtig, maar genoeg stof tot nadenken in post-fascistische tijden.

Klaas Tindemans

recensie

Visies voor het veld: Haider Al Timimi

Kunst zonder tanden

In Visies voor het veld vraagt Etcetera aan sleutelfiguren naar hun perspectief op de podiumkunsten van morgen, in aanloop naar de aanvraag voor werkingsmiddelen in december 2026. Wat loopt goed, wat moet dringend anders? Wat zouden ze veranderen als ze morgen een almachtige minister van cultuur waren, met onbeperkte middelen en bevoegdheden? Deze week: Haider Al Timimi, theatermaker, danser, performer, artistiek leider van Antigone in Kortrijk en medeoprichter van verschillende initiatieven voor jonge makers.

Haider Al Timimi

toekomstvisioen

Nieuwsbrief

That question you will ask me

Notes towards understanding theatre-making in Thailand

What does theater in Thailand look like? For artist, curator, and festival director Sasapin Siriwanij, it’s a question that constantly keeps her mind spinning. You don’t talk about contemporary performance art in Thailand using the same language you would use in the Global North. For independent artists, there is virtually no funding, no well-equipped infrastructure, and no government support. But despite the endless cycle of exhaustion, a mysterious faith in and joy for art remains, she writes in her first column.  

Sasapin Siriwanij

column

Die éne vraag die iedereen me altijd stelt

Notities over theatermaken in Thailand

Hoe ziet het theater in Thailand eruit? Voor kunstenaar, curator en festivaldirecteur Sasapin Siriwanij is het een vraag die haar hoofd elke keer weer doet tollen. Over hedendaagse performancekunst in Thailand spreek je niet in dezelfde taal die je zou gebruiken in het globale noorden. Voor onafhankelijke kunstenaars is er vrijwel geen geld, geen goed uitgeruste infrastructuur en geen steun van de overheid. Maar ondanks de eindeloze cyclus van vermoeidheid blijft er een mysterieus geloof en plezier in de kunst, schrijft ze in haar eerste column.    

Sasapin Siriwanij

column

Nieuwsbrief