Three portraits: Sarah Van Lamsweerde

Ontmoeten is iemand al dan niet verwacht aantreffen. Samenkomen en iets aangaan. Kennis maken en een gesprek voeren. Maar hoe ontmoet je een portret? Met verf en fotopapier kan je niet communiceren. Die onmogelijkheid overwint Sarah van Lamsweerde met de trilogie Three Portraits. Ze stelt me voor aan een jong meisje, een zeskoppige familie en een groep mensen op een rots. Zij creëert de gelegenheid tot ontmoeten als rendez-vous, reünie en confrontatie, maar laat het aangaan van de dialoog aan mijzelf. Elk deel van de trilogie geeft toegang tot de binnenwereld die zich achter het beeldoppervlak van de portretten bevindt. Het is een reis door het land achter de spiegel van de blik.

Nienke Scholts

recensie 15.03.2014

Magical: Anne Juren with Annie Dorsen

Magical van Anne Juren en Annie Dorsen kan je op twee manieren lezen. De voor de hand liggende manier is dat Magical een pikante striptease is, vermomd als goochelact, met een paar aangebrande grappen toe. Wie thuis is in de geschiedenis van ‘performance art’ zal in het stuk daarentegen vooral een parodie of pastiche zien van beroemde performances van vrouwelijke kunstenaars uit de jaren 1960-1970, meestal met een expliciet feministische agenda. Die dubbele codering blijft het hele stuk lang overeind. Het effect is ontregelend. Als een vorm van omgekeerde toverkunst veranderen kunstwerken in een bizarre bedoening met dubieuze aanspraken. Daar blijkt niet veel meer voor nodig dan een paar kleine verschuivingen. De belangrijkste is dat de werken niet in een galerie of op film getoond worden, maar in een theater.

Pieter T’Jonck

recensie 15.03.2014

A Speculation: Begüm Erciyas

De Turkse choreografe Begüm Erciyas wou absoluut een voorstelling maken over een abstract gegeven: de ongrijpbare dynamiek van geld in ons kapitalistisch bestel. In vorige producties vertrok ze graag van reële voorwerpen – pingpongballen, Playmobilmannetjes – en daar wou ze nu vanaf. Toch bepaalt opnieuw het zuiver materiële haar nieuwe performance: de toeschouwers volgen met argusogen hoe biljetten van vijf tot honderd euro over tafel dwarrelen en door de ruimte vliegen. Precies die tastbare aanwezigheid van bankbiljetten maakt van A Speculation alsnog een beklijvende ervaring.

Mia Vaerman

recensie 15.03.2014

De Behandeling

Hans Herbots

‘Is niet elk verhaal te herleiden tot dat van Oidipous?’, vroeg Roland Barthes zich af na het bekijken van City Girl van F.W. Murnau. ‘Ja’, zo kan je alleen maar antwoorden na het zien van De Behandeling van Hans Herbots, een succesvolle bewerking van de thriller The Treatment van de Britse schrijfster Mo Hayder.

Marc Holthof

recensie 15.03.2014

Where did it all go wrong?

Theater Antigone en Toneelgroep Amsterdam spelen Lange dagreis naar de nacht

Is Eugene O’Neill een windhaan van emoties? In Lange dagreis naar de nacht kan elke bewering binnen elke seconde omslaan in haar tegendeel. Haat wordt liefde wordt haat. Kan het zijn dat Toneelgroep Amsterdam in zijn lezing nog probeert uit te gaan van de liefde, en dat Theater Antigone zich noodgedwongen neerlegt bij haat?

Geert Sels

recensie 15.12.2013

Portrait of the Artist as a Migrant

Over Ich bin wie du van Kloppend Hert

Als ukkepuk wint hij prijzen door ‘Billie Jean’ te dansen tijdens playbackshows. Vele jaren later stapt hij naar de microfoon en zingt hij ‘Man in the Mirror’. De cirkel is rond: ‘Van de Michael Jackson-imitatie als toegangsticket tot de vetpotten van de westerse wereld naar de Michael Jackson- imitatie als poging om in de spiegel te kijken.’ Ivo Kuyl analyseert hoe Haider Al Timimi in Ich bin wie du op zoek gaat naar zijn identiteit.

Ivo Kuyl

recensie 15.12.2013

4D

Sidi Larbi Cherkaoui/Eastman

Daniëlle de Regt

recensie 15.12.2013