HOME | Etcetera

Costa Kritiek

Dossier

Rudi Laermans & Margot De Grave Loyson

Bienvenidos op Etcetera's Costa Kritiek! Vanonder hun parasol sturen critici Rudi Laermans en Margot De Grave-Loyson elkaar deze zomer brieven over hun vak als recensent en de staat van kunstkritiek. Welke positie heeft het 'ik' in hun schrijven? Is oordelende kritiek iets van de oude stempel? Kan zelfreflexief schrijven ook blinde vlekken hebben?

Visies voor het veld: Audrey Apers

Een veld waar je nog niet op voorhand hoeft te weten wat je maakt

In Visies voor het veld vraagt Etcetera aan sleutelfiguren naar hun perspectief op de podiumkunsten van morgen, in aanloop naar de aanvraag voor werkingsmiddelen in december 2026. Wat loopt goed, wat moet dringend anders? Wat zouden ze veranderen als ze morgen een almachtige minister van cultuur waren, met onbeperkte middelen en bevoegdheden? Deze week: Audrey Apers, theatermaker, danser en performer en een zogenaamde ‘jonge maker’.

Audrey Apers

toekomstvisioen

IN MEMORIAM

Redactioneel Etcetera 182

De dood, onze zorg.

Zoë Ghyselinck

artikel

Wegkijken, of juist niet

De dood op de westerse scène: een geschiedenis

De mens heeft zich altijd tot de dood proberen te verhouden. Maar hoe stel je je iets voor wat fundamenteel onkenbaar is? Hier komt de theatrale verbeelding van pas. Klaas Tindemans schetst hoe het westerse theater door de eeuwen heen de dood tentoonstelde, en vraagt zich af welke politieke betekenissen die verschillende ensceneringen kunnen genereren.

Klaas Tindemans

artikel

Nieuwsbrief

Zeven dialogen over ‘Katrientje’ van Barbara Claes & Lucinda Ra

In 2026 zou Katrien Claes uit Rotselaar 46 jaar zijn geworden. Dat gebeurde niet. De negen jaar oudere zus van theatermakers Stefanie en Barbara Claes, beiden deel van het theatercollectief Lucinda Ra, stierf in 1991 aan de gevolgen van een hersentumor. Met Katrientje schreef Barbara 34 jaar later een theatertekst waarmee ze het bestaan van haar zus uit het donker licht. Barbara Claes en Evelyne Coussens gaan in gesprek over het tot leven vertellen van de doden.

Evelyne Coussens

interview

Van Shanghai tot Ieper: rouw is intiem en universeel

Hoe Funeral van Ontroerend Goed overal anders ontvangen werd

Wordt er wereldwijd op dezelfde manier gerouwd? Hoe sterk zijn culturele gevoeligheden in de omgang met verlies? Remi Cosijn, regieassistent bij Ontroerend Goed, reflecteert over de cultureel gediversifieerde ontvangst van de rituele voorstelling Funeral in België en in China: van ongemak en gêne tot een gedeeld gevoel van gedragenheid.

Remi Cosijn

artikel

Death is the room and we are the elephants

A two-way interview on anatomical theatre

Performance maker Sophia Rodriguez and longtime artistic collaborator Vivi Focquet share a common interest in ‘anatomical theatre’. Inspired by the spectacle of historical operating theatres and ancient as well as contemporary healing practices, they are at the starting point of a research project. From that precious place, this text came into being as the result of a two-way interview.

Vivi Focquet, Sophia Rodriguez

gesprek

De dramaturgie van afscheid

Een gesprek met Barbara Raes over hoe kunst nieuwe vormen voor rouwen kan bieden

In onze moderne wereld verliezen we voeling met traditionele rituelen die betekenis kunnen geven aan verlies. Barbara Raes, artistiek directeur van NTGent, weigert daarin te berusten. Met Beyond the Spoken maakt ze unieke rituelen voor verdriet dat vaak onzichtbaar blijft: om een overledene, maar ook om een relatie, een lichaamsdeel, een thuis of een kinderwens. Zoë Ghyselinck spreekt met haar over waarom ze die werkplaats oprichtte en hoe kunst nieuwe vormen voor individueel en collectief rouwen kan bieden.

Zoë Ghyselinck

artikel

Nieuwsbrief