HOME | Etcetera

“Wat een opleiding als talent herkent, zegt nooit alleen iets over de kandidaat”

essay

Timeau De Keyser

Achter de gesloten deuren van de toelatingsproef

Straks start weer een nieuwe lading studenten aan de Vlaamse drama-opleidingen. Daarvoor moeten ze eerst slagen voor een toelatingsproef. Hoe bepaalt de jury wie over voldoende ‘potentieel’ beschikt om kunstenaar te worden? Waarom wordt iemand aan de ene school toegelaten en aan de andere afgewezen? Theatermaker Timeau De Keyser, lid van de beoordelingscommissie van het KASK, licht een tipje van de sluier. “Wanneer wij zeggen dat iemand ‘iets’ heeft, herkennen we dan een artistieke mogelijkheid? Of herkennen we vooral wat ons al vertrouwd voorkomt?”

Geen BV, geen tournee?

Een debat over de toekomst van cultuurspreiding

Wat is de toekomst van cultuurspreiding in Vlaanderen? De nieuwe Strategische Visienota Kunsten van minister Caroline Gennez wil expliciet meer inzetten op spreiding in landelijke gebieden en een breed bereik. Ga mee in debat met Kunstenpunt en Etcetera op dinsdag 26 mei in de Beursschouwburg.

De redactie

agenda

Visies voor het veld: Audrey Apers

Een veld waar je nog niet op voorhand hoeft te weten wat je maakt

In Visies voor het veld vraagt Etcetera aan sleutelfiguren naar hun perspectief op de podiumkunsten van morgen, in aanloop naar de aanvraag voor werkingsmiddelen in december 2026. Wat loopt goed, wat moet dringend anders? Wat zouden ze veranderen als ze morgen een almachtige minister van cultuur waren, met onbeperkte middelen en bevoegdheden? Deze week: Audrey Apers, theatermaker, danser en performer en een zogenaamde ‘jonge maker’.

Audrey Apers

toekomstvisioen

IN MEMORIAM

Redactioneel Etcetera 182

De dood, onze zorg.

Zoë Ghyselinck

artikel

Nieuwsbrief

Wegkijken, of juist niet

De dood op de westerse scène: een geschiedenis

De mens heeft zich altijd tot de dood proberen te verhouden. Maar hoe stel je je iets voor wat fundamenteel onkenbaar is? Hier komt de theatrale verbeelding van pas. Klaas Tindemans schetst hoe het westerse theater door de eeuwen heen de dood tentoonstelde, en vraagt zich af welke politieke betekenissen die verschillende ensceneringen kunnen genereren.

Klaas Tindemans

artikel

Zeven dialogen over ‘Katrientje’ van Barbara Claes & Lucinda Ra

In 2026 zou Katrien Claes uit Rotselaar 46 jaar zijn geworden. Dat gebeurde niet. De negen jaar oudere zus van theatermakers Stefanie en Barbara Claes, beiden deel van het theatercollectief Lucinda Ra, stierf in 1991 aan de gevolgen van een hersentumor. Met Katrientje schreef Barbara 34 jaar later een theatertekst waarmee ze het bestaan van haar zus uit het donker licht. Barbara Claes en Evelyne Coussens gaan in gesprek over het tot leven vertellen van de doden.

Evelyne Coussens

interview

Van Shanghai tot Ieper: rouw is intiem en universeel

Hoe Funeral van Ontroerend Goed overal anders ontvangen werd

Wordt er wereldwijd op dezelfde manier gerouwd? Hoe sterk zijn culturele gevoeligheden in de omgang met verlies? Remi Cosijn, regieassistent bij Ontroerend Goed, reflecteert over de cultureel gediversifieerde ontvangst van de rituele voorstelling Funeral in België en in China: van ongemak en gêne tot een gedeeld gevoel van gedragenheid.

Remi Cosijn

artikel

Death is the room and we are the elephants

A two-way interview on anatomical theatre

Performance maker Sophia Rodriguez and longtime artistic collaborator Vivi Focquet share a common interest in ‘anatomical theatre’. Inspired by the spectacle of historical operating theatres and ancient as well as contemporary healing practices, they are at the starting point of a research project. From that precious place, this text came into being as the result of a two-way interview.

Vivi Focquet, Sophia Rodriguez

gesprek

Nieuwsbrief