Waar vandaag nog theatermaken in Congo? Nu steeds meer culturele privé-initiatieven de deuren sluiten, wordt die vraag steeds moeilijker. Maar voor Michael Disanka is het een daad van verzet om niet te verhuizen naar het buitenland en als Congolese kunstenaar een exportproduct te worden, zo schrijft hij in zijn eerste column. In Mbanza-Ngungu, de stad van zijn kindertijd, richtte hij zijn eigen artistieke broedplaats op, een plek waar hij en zijn collega-kunstenaars ‘nieuwe beelden’ over zichzelf willen ontwikkelen en ‘ons zelfrespect terugwinnen’.
