abonneer

#182

15.04.2026

—

14.09.2026

Nieuwsbrief

Advertenties

Byzantium – Abattoir Fermé & Het Zuidelijk Toneel

Vorm boven vlees

Abattoir Fermé en Het Zuidelijk Toneel brengen met Byzantium een beproeving voor speler en publiek: een tweeluik dat zich gelijktijdig ontvouwt, in twee ruimtes, in een volgorde die je zelf niet kiest. In de ene zaal brokkelt het levendige restaurant Byzantium af terwijl het in de andere al herleid is tot een dystopisch crematorium-slash-eetgelegenheid. Het geheel is indrukwekkend, maar na afloop blijft de vraag spoken of het gekende universum van grotesk absurdisme en angstwekkende fantasieën na twintig jaar inmiddels niet te vertrouwd geworden is.

Jonas Istace

recensie

Nieuwsbrief

Quelle aurore – Soa Ratsifandrihana & Bonnie Banane

De doomscroll on a roll

In deze gebalde performance, die vorige zomer in première ging op het Festival van Avignon, stappen danseres-choreograaf Soa Ratsifandrihana en zangeres-actrice Bonnie Banane op twee walking pads alsmaar dapperder richting een afgevlakte staat van zijn, gegenereerd door informatie-overload. Met eenvoudige maar snuggere, synchrone bewegingssequenties, grimassige gelaatsuitdrukkingen en een strooivat aan internetdiscours zet het duo een krachtige performance neer, die er baat bij heeft dat ze vooral niet nodeloos lang wordt uitgerokken.  

Tessa Vannieuwenhuyze

recensie

Copyriot – KRAPP / KVS

Ghostwriter van je eigen leven

Een tongvormige sofa, een tandkrukje, een neus als koffiemachine: KRAPP creëert een surrealistisch universum voor Gloria, een ghostwriter die zich een bijfiguur voelt in haar eigen leven. Wanneer haar therapeut aanraadt het boek van haar eigen leven te schrijven, verschijnt er plots een dubbelganger: een kopie die beter is dan het origineel. Alles klopt aan deze fijnzinnige voorstelling. Maar kan een voorstelling ook té goed gemaakt zijn?

Kristof van Baarle

recensie

Hear the Silence – Zoë Demoustier & laGeste, Ultima Vez en KVS

Dansen tegen oorlogsgeweld

We zijn goed twintig minuten ver wanneer in Hear the Silence de zeven performers sierlijk draaiend, en met opgericht bovenlichaam, over het podium beginnen te glijden. Ze doen dat in driekwartsmaat, met de ene arm vooruitgestoken en de andere zijwaarts geheven. De danshouding is bekend, alleen gaapt er tussen de twee armen een leegte: de lichamen walsen zonder partner. Het is een doordringend, licht ontregelend tafereel, dat metaforisch maar haarscherp de inzet van deze nieuwe voorstelling van choreografe Zoë Demoustier vat.

Rudi Laermans

recensie

Kras je rijk – Tutti Fratelli

Een scherm dat het theater opeet  

Is Kras je rijk een documentaire, een mockumentary, een benefiet of toch een voorstelling? Tutti Fratelli ensceneert niet alleen expliciet haar financiële noodzaak maar plaatst die ook boven de artistieke noodzaak. Om hun werking verder te kunnen zetten hebben ze dringend één miljoen euro nodig. Hoe ze dat (al dan niet) bij elkaar krijgen, zien we via een groot scherm dat de scene domineert en mijn blik disciplineert. Maar hoeveel ruimte voor theatrale verbeelding laat zo’n scherm nog open?

Catho De Cordt

recensie

Nieuwsbrief