Costa Kritiek special Rudi Laermans Aflevering 3: Rudi Laermans Bienvenidos op Etcetera’s Costa Kritiek! Vanonder hun parasol sturen critici Rudi Laermans en Margot De Grave Loyson elkaar deze zomer brieven over hun vak als recensent en de staat van kunstkritiek. In zijn tweede brief gaat Rudi Laermans in op de mogelijke blinde vlekken van ‘zelfreflexieve kritiek’, de klassenblindheid van het Vlaamse kritiekveld, en het belang van de schriftuur van een recensie.
Stemmen uit het niets Kan AI op scène meer zijn dan een trucje? Wie, wat, waar: het zijn dramaturgische sleutelvragen die in het geval van artificiële intelligentie vooral verwarring scheppen. Bovendien zet AI met de ambitie tot ‘intelligentie’ en ‘creativiteit’ de vraag naar leven en dood mee op scherp. Kunnen we AI-voicetechnologie op scène zetten als entiteit, als figuur of personage, en niet louter als middel of trucje? Is het een soort van herrijzenis, een spook, niets? Wie spreekt dan en wat zou het kunnen zeggen? Vanuit zijn eigen ervaring probeert Kristof van Baarle de vinger op de virtuele wonde te leggen. Kristof van Baarle artikel
What remains of me Kun je rouwen om een lichaam in transitie, om wie je was en wie je had kunnen zijn? Actrice en theatermaker Maliqa Fye schrijft in What Remains of Me over de geesten die haar vergezellen: de ideale zoon die haar ouders verloren en het magische meisje dat ze had kunnen zijn. Maliqa Fye special
Visies voor het veld: Kristien De Proost & Josse De Pauw Een pleidooi voor morsigheid en risico In Visies voor het veld vraagt Etcetera aan sleutelfiguren naar hun perspectief op de podiumkunsten van morgen, in aanloop naar de aanvraag voor werkingsmiddelen in december 2026. Wat loopt goed, wat moet dringend anders? Wat zouden ze veranderen als ze morgen een almachtige minister van cultuur waren, met onbeperkte middelen en bevoegdheden? Deze week: acteurskoppel Kristien De Proost en Josse De Pauw houdt een pleidooi om de kunstenaarspraktijk weer als kern van de sector te zien. Kristien De Proost & Josse De Pauw toekomstvisioen
SANCTA – Florentina Holzinger Hot for God Roller-skating nuns, a chain-vaping Jesus rapping Eminem, live piercings and a pregnant cardinal: Florentina Holzinger arrived in Antwerp trailing fainted audience members, an outraged bishop and lots of headlines. Her operatic mass is indeed excessive, chaotic and deliberately shocking. But Holzinger is not out to get you, she wants to take you along. For all its provocation and even if, at times, it feels the pressure to spell everything out, SANCTA is steeped in a surprising tenderness. Brenda Guesnet review
Hoe overleef je de cultuursector? Een handleiding voor startende podiumkunstenaars Hoe vraag je subsidies aan? Hoe werkt BTW en het belastingstelsel? Waar kan een vakbond je mee helpen? Het zijn vragen waar startende podiumkunstenaars in Vlaanderen vaak alleen mee worstelen. Egon Schoelynck begon ze voor zichzelf te beantwoorden in een klein document, maar dat groeide uit tot Huh, waarom wist ik dit niet?: een persoonlijke en toegankelijke handleiding over alles wat niemand je vertelt als je begint te werken in de podiumkunsten in België. Hij beantwoordt enkele vragen van Etcetera en we publiceren een fragment uit hoofdstuk vier: ‘een voorstelling verkopen’. Egon Schoelynck special
Nachtland – Tg STAN Een schilderijtje doorbreekt het stilzwijgen Nu de laatste getuigen ongeveer allemaal definitief zwijgen, is het aan de volgende generaties Duitsers om met het hitleriaanse verleden in het reine te komen. Het zwijgen van die getuigen heeft dat zeker niet gemakkelijker gemaakt, integendeel. Over de demonen die onvermijdelijk uit die omertá opduiken gaat Nachtland, dat Marius von Meyenburg in 2022 in opdracht van het Londense Royal Court Theatre schreef. Tg STAN speelt deze wrange komedie, waarin broer en zus het huis van hun pas overleden vader opruimen en op een merkwaardig schilderijtje botsen. Gesigneerd door ene A. Hitler, maar is het ook echt van hem? Een expert bevestigt, broer en zus ruiken geld, veel geld. Een debat ontspint zich, zeker omdat de vrouw van de broer joodse is. De beerput gaat open en stinkt. Of is het iets genuanceerder? Tg STAN kiest voor een debat tussen gelijken, hoe extreem sommige gevoeligheden ook liggen. Misschien wat voorzichtig, maar genoeg stof tot nadenken in post-fascistische tijden. Klaas Tindemans recensie
BĒTON – BAHAR TEMIZ / KVS Het bewon(der)en van een grijze wereld Persoonlijke verhalen, meertalige stemmen, knappe storytelling, een speelgoedgraafmachine en een elektronische soundscape: zo bouwt Béton een grijs landschap op waarin de nasleep van een aardbeving nazindert. Choreografe Bahar Temiz nodigt de toeschouwer uit om te navigeren tussen vloeibare transformatie en verharde constructie. Helen D’Haenens recensie