Bewezen staat van dienst

Redactioneel Etcetera 172

De hoofdredactie

artikel 01.06.2023

‘Ze moeten vooral niet op zoek gaan naar een nieuwe Alain Platel’

‘Zeg het mij op tijd als ik begin te zagen, hè! Op mijn leeftijd…’ Alain Platel (67) zit er ontspannen bij, nu hij officieel met pensioen is en zelf is afgezwaaid bij les ballets C de la B. Ruim 35 jaar leidde hij het dansgezelschap, dat nu verveld is tot laGeste. Artistieke plannen zijn er nog genoeg, maar alleen omdat hij wil, niet omdat iets moet, vertelt hij aan Wouter Hillaert. ‘Anders dan sommige veelmakers ben ik niet bang om dood te gaan.’

Wouter Hillaert

interview 01.06.2023

Een oeuvre is ook wat je niet hebt gemaakt

Het Franse ‘oeuvre’ kan zowel het individuele kunstwerk, als het verzamelde werk van een kunstenaar betekenen. Het is deze verknoping van kunstwerk, leven en ‘levenswerk’ die Kristof van Baarle intrigeerde in Aren van Benjamin Verdonck, Body of Work van Daniel Linehan en Lutz Förster van Jérôme Bel. Deze voorstellingen vertellen ons iets over de plek van het kunstwerk, de vorm van een levensloop, en de verhouding tussen kunst en leven.

Kristof van Baarle

essay 01.06.2023

Zinloos, maar godverdomme wel bloedmooi

In 2013 deed theatercollectief BOG. een eerste ‘poging het leven te herstructureren’. 10 jaar later wagen ze opnieuw hun kans. Hoe is hun perspectief op dat leven veranderd en zijn ze als kunstenaar, maar ook als mens, gegroeid? Tijdens het repetitieproces schreven makers Lisa Verbelen, Sanne Vanderbruggen, Judith de Joode en Benjamin Moen brieven naar elkaar, waaruit je hier kunt meelezen.

BOG.

kunstenaarsbijdrage 01.06.2023

Over tegentijdsheid

In een wereld waarin alles steeds sneller en steeds anders moet, waarin eeuwige vooruitgang de status quo bepaalt, kan ‘tegentijdsheid’ een verfrissend tegenwicht bieden. Dat heeft niets met nostalgie of ouderwetsheid te maken, schrijft Joachim Robbrecht, wel met een zekere vertraging, een aandacht voor wat anders razendsnel zou verdwijnen. Met de Volksbühne in Berlijn als voorbeeld pleit hij voor tegentijdsheid als een vorm van verzet tegen de genadeloze wegwerplogica van het kapitalisme.

Joachim Robbrecht

essay 01.06.2023

‘Als we nog tien jaar wachten met een werking rond danserfgoed, dan zijn we echt te laat.’

Hedendaagse dans in Vlaanderen floreert al een halve eeuw. De choreografen die in de jaren 1980 debuteerden, worden ouder. Wat gebeurt er met hun erfenis als ze er straks niet meer zijn? Hoe moeten we omgaan met die choreografische nalatenschap, die Vlaams cultureel erfgoed is? In Leuven buigen de mensen van STUK — Huis voor dans, beeld en geluid zich over die vraag. Annelies Van Assche, dansonderzoeker aan de Universiteit Gent, vroeg directeur Steven Vandervelden (STUK) om de plannen uit de doeken te doen en toetst ze in gesprek met choreograaf Marc Vanrunxt (Kunst/Werk).

Annelies Van Assche

gesprek 01.06.2023

Oude vossen en jonge wolven (deel 1)

‘Wij delen dezelfde kernwaarden’

Steeds meer theatermakers kijken over de generatiekloof heen en werken samen met collega’s die hun ouder of kind konden zijn. Waarin schuilt de aantrekking van die intergenerationele dialoog? Luca Bryssinck (26) en Czeslaw de Wijs (54), samen deel van collectief ’t Barre Land, getuigen over de voordelen van ‘in twee werelden en twee leeftijden tegelijk te leven’.

Luca Bryssinck, Czeslaw de Wijs

kunstenaarsbijdrage 01.06.2023