Oude vossen en jonge wolven (deel 2)

‘Groeien tussen mensen met ervaring is een cadeau.’

Steeds meer theatermakers kijken over de generatiekloof heen en werken samen met collega’s die hun ouder of kind konden zijn. Waarin schuilt de aantrekking van die intergenerationele dialoog? Maja Westerveld (35) schrijft over hoe ze onder de vleugels van Abattoir Fermé vanuit een gedeelde ‘stronteigenwijze’ houding haar eigen signatuur vindt.

Maja Westerveld

kunstenaarsbijdrage 01.06.2023

‘I’m losing my youth, it’s leaving, ciao!’

‘Aging is a narrative and each of us tells her own story’, schrijft de Amerikaanse criticus Margaret Morganroth Gullette, een belangrijke stem in het debat rond ‘ageism’. Welke verhalen over ouderdom, aftakeling en verlies zien we op onze podia? En hoe herbevestigen of counteren bij uitstek vrouwelijke dansers en choreografen de idealen van (seksuele) jeugdigheid en ongerimpelde virtuositeit, die diep in de danskunst geworteld zijn? Charlotte De Somviele schetst een perspectief in vogelvlucht.

Charlotte De Somviele

essay 01.06.2023

De kunst van het om-denken

Julie Rodeyns behaalde in 2022 haar doctoraat aan de VUB met een etnografische studie over IN/FINITY, een artistiek project in het palliatieve dagcentrum TOPAZ dat ze mee cureerde. In deze tekst kijkt ze terug op de complexe rol van kunst in de context van het levenseinde, en komt ze tot verrassende conclusies.

Julie Rodeyns

essay 01.06.2023

Rolwolken

Een kortverhaal door Siska van Daele

Siska van Daele

kunstenaarsbijdrage 01.06.2023

Summer School kunstkritiek op TAZ & Het TheaterFestival

Ben jij zo iemand die graag avonden in een theaterzaal doorbrengt? Heb je achteraf een uitgesproken mening die je graag wil delen met anderen? Misschien schuilt er wel een recensent of essayist in jou! Voor wie zin heeft om zich (verder) te ontwikkelen als kunstcriticus, organiseren Etcetera en rekto:verso een Summer School in samenwerking met Theater Aan Zee en Het TheaterFestival.

agenda 22.05.2023

Hoe willen we oud worden?

Reflectiedag op 3 juni i.s.m. rekto:verso en NTGent

Etcetera en rekto:verso organiseren in samenwerking met NTGent een reflectiedag over ouderdom, waarbij vragen worden gesteld over hoe we ouderdom zien en behandelen in onze maatschappij en cultuur, welke clichés doorbroken moeten worden en welke rol de kunsten spelen in de representatie van ouderen.

agenda 11.05.2023

‘Wat Johan uniek maakte was dat hij geen woord uit zijn mond kon krijgen als hij niet begreep wat hij aan het zeggen was.’

Op 30 maart overleed Johan Leysen. Onverwacht. In zijn slaap. Slechts enkele dagen ervoor zag ik hem nog bij de première van Prey, de meest recente voorstelling van Kris Verdonck op muziek van Annelies Van Parys. Achteraf praatten we niet meer. Helaas. Leysen was een gesprekspartner uit de duizend: attent, nieuwsgierig en gevat zonder je te overdonderen met zijn aanzienlijke bagage. Je vergat bij hem zowaar dat je sprak met een gevierd acteur/filmster. Zo kende ik hem trouwens nauwelijks. Ik ontdekte hem bij Verkommenes Ufer / Medeamateriaal / Landshaft mit Argonauten van Rosas (1987) en enkele jaren later bij Wittgenstein Incorporated (1989), een tekst van Peter Verburgt in een weergaloze regie van Jan Ritsema. Mijlpalen. Net zoals de voorstellingen/installaties van Kris Verdonck waarin hij later aantrad. Daarover ging ik met de theatermaker in gesprek.

Pieter T’Jonck

interview 08.05.2023