abonneer

#182

15.04.2026

—

14.09.2026

Nieuwsbrief

Advertenties

Dramaturgen, verenig u(?)

Waarom dramaturgen weinig samenkomen (maar er wel nood aan hebben)

Op een koude maandagavond in januari bevind ik mij in het Universiteitstheater van de Universiteit van Amsterdam. Aanleiding is de eerste bijeenkomst van wat misschien een belangenvereniging kan worden voor Nederlandse dramaturgen. Er zijn 60 mensen aanwezig. 30 hebben via mail laten weten dat ze niet er niet bij kunnen zijn, maar het initiatief steunen. Samengeteld dus 90 mensen die zich aangesproken voelden door de oproep om zich te verenigen. Voor velen die avond is het bijzonder om met zoveel dramaturgen samen te komen. Het is namelijk helemaal niet zo evident, dramaturgen bijeen krijgen.

Noah Lena Vercauteren

essay 20.03.2025

Nieuwsbrief

Liefhebbers: Veerle Duflou

De reeks Liefhebbers zet toegewijde theater-toeschouwers in de kijker. Waarom gaan ze graag naar het theater? Waar komt hun liefde vandaan? Wie zijn ze, de mensen die het publiek met hun trouwe aanwezigheid bezielen? Vandaag: Veerle Duflou.

Ik heb met Veerle afgesproken bij haar thuis in Antwerpen. Wanneer ik aanbel, blijft het stil. Ook de tweede keer. Pas bij de derde poging zwaait de deur open en word ik begroet door een aanstekelijk enthousiasme dat het komende uur nooit ver weg zal zijn. ‘Ik had mijn koptelefoon op!’, lacht ze terwijl ze me binnenlaat. We lopen langs de voorkamer – waar een prachtige, klassieke vleugel de aandacht trekt – door de gang naar de keuken. Terwijl ze thee zet, begint ze te vertellen over de opleiding die ze volgt: Sound Design aan KASKA DKO. Vandaar die koptelefoon. Het verlangen om bij te leren, te blijven studeren en zich voortdurend te ontwikkelen, zal als een rode draad door ons gesprek lopen. Net zoals de onmiskenbare aanwezigheid van kunst – in al haar vormen – die de achtergrond vormt waartegen haar levensloop zich aftekent.

Leonore Spee

interview 19.03.2025

Infinite dances

Dance rituals as a new form of dance archive

For too long, the transmission of dance has relied either on the rules of a particular style or on the authorship of a choreographer. Michiel Vandevelde believes there’s got to be another way. How can artistic practices be passed on without reinforcing power structures? How do we transmit dance as such? And in what form does it make sense to think about a dance archive? In the dance ritual Infinite Dances, initiated by Vandevelde, the thesis is clear: the transmission and survival of dance will either be social, or not at all.

Michiel Vandevelde

essay 18.03.2025

Flamenco in beweging

Hoe Rocío Molina en Luz Arcas flamenco voor de 21e eeuw maken

In mei komt Rocío Molina naar DE SINGEL met Carnación, de voorstelling waarmee ze in 2022 de Zilveren Leeuw ophaalde op de dansbiënnale van Venetië. Het was de eerste keer dat die naar een flamenco-artiest ging. Dit najaar presenteert Europalia, dit keer in het teken van Spanje, een programma dat je laat kennismaken met vele andere vernieuwers in de flamenco en de hedendaagse dans uit het land. Hoog tijd om in te zoomen op twee toonaangevende dansmakers die vanuit verschillende achtergrond de flamenco onderzoeken en binnenstebuiten keren: Rocío Molina en Luz Arcas.

Katelijne Meeusen

essay 09.03.2025