abonneer

#182

15.04.2026

—

14.09.2026

Nieuwsbrief

Advertenties

Tweedehands kennis

Danskennis decentraliseren door middel van periferische stemmen

Al bijna een decennium is choreografe Rósa Ómarsdóttir gefascineerd  door de term ‘tweedehands kennis’. Waaraan ontlenen we onze kennis? Hoe wordt danskennis doorgegeven tussen plekken en mensen, van het verleden naar het toekomst? Welke rol speelt geografie in het produceren en distribueren van kennis? Deze vragen leidden tot een onderzoeksproject over danspraktijken in 2016 op plekken die op de een of andere manier periferisch zijn tegenover het Westerse canon. 

Rósa Ómarsdóttir

essay 28.02.2025

Het jeugdtheater(publiek) verdient beter

Misschien is het toeval, misschien had ik pech, misschien was ik op de verkeerde momenten in de verkeerde voorstelling. Maar ik zag sinds het begin van het seizoen zoveel jeugdtheatervoorstellingen die me gefrustreerd of kwaad achterlieten. Gefrustreerd, omwille van zoveel eerstegraads uitgewerkte ideetjes zonder enige diepgang. Kwaad, omdat ik mijn kinderen weer had meegesleurd naar een voorstelling die niet verder leek te komen dan een geinig muziekje en een dansje. Kinderhandje gauw gevuld – dat zal het toch niet zijn? Maar hoe komt het dan dat de lat zo laag ligt?

Evelyne Coussens

opinie 28.02.2025

Nieuwsbrief

Tradities met een toekomst

Voorwaarden voor een duurzaam danserfgoed

Het opbouwen van een duurzaam danserfgoed is nauw verbonden met hoe we nadenken over de rol van traditie in dans. Hoewel de term ‘traditie’ geregeld opduikt in programmateksten, recensies of interviews met choreografen, blijft het vaak onduidelijk welke betekenis er precies achter schuilgaat. Timmy De Laet onderzoekt een visie op traditie waarin geheugen en erfgoed niet alleen dienen als opslagplaats van het verleden, maar ook als motor voor reflectie en vernieuwing.

Timmy De Laet

artikel 25.02.2025

Oneindige dansen

Dansrituelen als nieuwe vorm voor een dansarchief

Al te lang baseerde de overlevering van dans zich of op de regels van een bepaalde stijl, of op het auteurschap van een choreograaf. Dat moet anders kunnen, denkt Michiel Vandevelde. Hoe kunnen artistieke praktijken overgeleverd worden zonder machtsstructuren in stand te houden? Hoe geven we dans as such door? In welke vorm is het zinvol om na te denken over een dansarchief? In het door hem geïnitieerde dansritueel Infinite Dances is de these: het overleveren én het overleven van dans zal sociaal zijn, of niet zijn.

Michiel Vandevelde

essay 25.02.2025