In zijn derde en laatste column geeft Michael Disanka zijn stoutmoedige dromen vrij spel. Hij droomt van een theater dat de wonden van een verkeerd vertelde geschiedenis heelt, een theater dat nooit in de pas loopt, niet met het Westen en niet met het Oosten, dat zegt: “sta op, Congolezen”, en dat de toekomst van de mensheid in het Zuiden ziet liggen, in Mbanza-Ngungu, in het Théâtre du Scratching.
Michael Disanka
column 01.10.2026