Dossier: Podcast 40 jaar Etcetera — Collectiviteit

Transcriptie: Podcast 40 jaar Etcetera, aflevering 3

Collectiviteit met Jan Lauwers, Sara De Bosschere en Jesse Vandamme.

artikel#17609.2024

Laten we het de volgende keer wel proberen!

Een oproep aan jonge theatergezelschappen om bij de volgende ronde structurele werkingsmiddelen aan te vragen

Er was opvallend weinig te horen en te lezen over het magere aandeel van jonge theatermakers en gezelschappen die een dossier indienden in het segment van de structureel gesubsidieerde organisaties. Waar komt die weigerachtigheid om structurele middelen aan te vragen vandaan? Louis Janssens en Simon Baetens roepen hun generatiegenoten op om het de volgende keer wel te proberen.

Simon Baetens, Louis Janssens

essay#17012.2022

Meedeinen in de logica van een ander

In juni 2022 eindigt het Project for Upcoming artists on the Large Stage, aka P.U.L.S.. Vijf jaar lang mochten vier jonge podiumkunstenaars onder de vleugels van het Antwerpse Toneelhuis leren wat de beperkingen en de mogelijkheden zijn van een grote bühne, maar ook: van een symbolisch geladen plek als de schouwburg. Lisaboa Houbrechts, Timeau De Keyser, Bosse Provoost en Hannah De Meyer gaan in gesprek met Evelyne Coussens over wat ze de afgelopen vijf jaar leerden – en níét leerden.

Evelyne Coussens

essay#16612.2021

Tous ensemble!

Om de paar jaar duikt de vraag op of we in Vlaanderen niet terug vaste ensembles moeten invoeren. Een groep pas afgestudeerde alumni van het Kask, Conservatorium Antwerpen, LUCA drama en Toneelacademie Maastricht namen het heft in eigen handen en richtten samen het Ensembletheater Antwerpen op. Hun artistiek leider Simon Lemmens reageert op de oproep van Tom Van Dyck in De Morgen (8 augustus 2020) om van de stadstheaters terug een plek te maken waar de acteur het voor het zeggen heeft. Wat denkt de jonge generatie?

Simon Bellens, Simon Lemmens

open brief#16008.2020

De zin en onzin van professionaliseringstrajecten

Een eerste, meerstemmige evaluatie van P.U.L.S.en Montignards

Jonge makers zijn meer dan ooit een hype, maar het label garandeert niet altijd een belofte op een duurzame ontwikkeling. Om deze jongste generatie te ondersteunen, bestaan er sinds vorig seizoen ‘professionaliseringstrajecten’ zoals Montignards (Monty) en P.U.L.S. (Toneelhuis). Ruiken deze initiatieven naar betutteling of zijn ze juist de aanzet naar de ontplooiing van een autonome artistieke praktijk? Acht jonge theatermakers praten hier over hun ervaringen.

Morgan Verhelle

artikel#15009.2017

Hoe nú samen te leven?

Jan Lauwers: het postmodernisme voorbij

Etcetera vroeg Karel Vanhaesebrouck om een kritische analyse van het recente oeuvre van Jan Lauwers. De primus inter pares van Needcompany geldt al decennialang als een van Vlaanderens groten. Gaapt er ondertussen een kloof tussen artistiek prestige en kwaliteit? Volgens Vanhaesebrouck in ieder geval niet. Hij focust op The Blind Poet (2015), dat hij als exemplarisch beschouwt voor Lauwers’ werk sinds het veelgeprezen Isabella’s Room (2004).

Karel Vanhaesebrouck

artikel#15009.2017

Pleidooi voor meer toekomst op school

In het belang van de student: als de theaterwereld verandert, moeten de opleidingen mee

Afgelopen najaar gingen de studenten van het Antwerpse Conservatorium tijdens het eerste Lesfestival aan het werk met niet-traditionele theatermakers. Het resultaat was verbijsterend én hoopgevend voor de aspirant-acteurs, de school en de gastdocenten. Acteur en docent Willem de Wolf legt in deze voorpublicatie van een uitgebreidere versie (die in juni in FORUM+ verschijnt) uit hoe het Lesfestival studenten wapent tegen de veranderde beroepspraktijk van de repertoire- en gezelschapsspeler.

Willem de Wolf

opinie#14803.2017

Eendracht maakt theater

Waarom de nieuwe generatie theatermakers weer als collectief op de planken staat

In oktober boksten in Amsterdam vier groepen jonge theatermakers de Nacht van de Collectieven in elkaar. Twee weken lang sloten ze zichzelf samen op om te onderzoeken wat termen als ‘massa’, ‘generatie’ of ‘collectief’ precies betekenen. Daaruit blijkt dat ze zich op meer dan één manier afzetten tegen het economische klimaat, de grote theaterinstituten en, jawel, ook tegen de collectieven die hen voorgingen.

Robbert van Heuven

artikel#14712.2016

Dialoog

Marianne Van Kerkhoven en Sara De Bosschere

Het idee ontstond tijdens Het Theaterfestival waar actrice Sara De Bosschere en dramaturge Marianne Van Kerkhoven in de wachttijd tussen voorstellingen en debatten meerdere gesprekken voerden. Waarom dat hardop denken – naïef, onrijp, vaak ongenuanceerd – niet neerschrijven en het in al zijn kwetsbaarheid doorgeven aan andere mogelijke mede-denkers? Hierbij een eerste poging een nieuwe schriftuur te vinden, die van het gesprek, een poging om over de grens van de generaties heen met onaffe gedachten te communiceren. Die later wellicht kunnen worden uitgewerkt…

Sara De Bosschere, Marianne Van Kerkhoven

gesprek#8502.2003

De stem van een toneelspeler

Zijn Stan, Dito’Dito, Maten en de Roovers epigonen van Maatschappij Discordia? Deze vraagstelling vormde het uitgangspunt voor dit artikel. Tijdens de gesprekken met die theatermakers bleek dat acteurs en auteur meer bezig waren met vragen over een politiek theater.

Marianne Van Kerkhoven

artikel#8412.2002

Ik kijk altijd vanuit mijn vak

Sara De Bosschere is actrice bij De Roovers en in andere samenwerkingsverbanden.

Sara De Bosschere

artikel#7412.2000

‘Voortdurend denken: ik wil stoppen, het is de allerlaatste keer’

Jan Lauwers: er is geen traject

Van Epigonentheater zlv (‘zonder leiding van’) naar Needcompany, van straatvoorstellingen naar Shakespeare, van politiek naar kunst: Katrien Darras en Rudi Laermans praten met theatermaker en beeldend kunstenaar Jan Lauwers over zijn parcours en de noodzaak om ‘in detail te treden’.

Katrien Darras, Rudi Laermans

interview#7206.2000

‘Alles wat naar diepte ruikt, is vies’

Dossier: de jonge groepen

Over de vrijblijvendheid van de jonge groepen en de malaise bij de kunstencentra. ‘Is dit de nog vormloze brei waaruit iets nieuws zal ontstaan?’ vraagt Hildegard De Vuyst.

Hildegard De Vuyst

artikel#4504.1994

Nieuwsbrief

Advertenties