#45
15.04 — 14.07.1994

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Redactioneel: Nog altijd

Marianne Van Kerkhoven

Kunnen jonge artiesten geholpen worden?

Dossier: de jonge groepen

Nauwelijks vijftien jaar geleden diende zich in het Vlaamse theater een nieuwe generatie aan: Jan Fabre, Anne Teresa De Keersmaeker, Jan Lauwers, de kunstencentra, et cetera. Is er nu weer een generatiewissel? Hoe komt het dat die generatiebreuken in Vlaanderen zo radicaal zijn, dat er zo weinig doorstroming is?

Pieter T’Jonck

‘Alles wat naar diepte ruikt, is vies’

Dossier: de jonge groepen

Over de vrijblijvendheid van de jonge groepen en de malaise bij de kunstencentra. ‘Is dit de nog vormloze brei waaruit iets nieuws zal ontstaan?’ vraagt Hildegard De Vuyst.

Hildegard De Vuyst

’t Wordt beter weer

Dossier: de jonge groepen

Etcetera’s gouden maar geen volledigheid nastrevende gids van het jonge theater in Vlaanderen, samengesteld door Bart Van den Eynde.

Bart Van den Eynde

Het ‘Jeune Théâtre’: leven en dood van een project

Dossier: de jonge groepen

Tussen droom en daad staan vaak praktische bezwaren. Voor jonge theatermakers is dat niet anders: een repetitielokaal vinden, een producent over de brug halen, de vraag of je mag repeteren als je uitkeringsgerechtigde bent,… op de duur zou je vergeten te spelen. Benoît Vreux doet het verhaal van het Jeune Théâtre’ van de Franse Gemeenschap van ons land, hoe enkele jonge artiesten een Staten-Generaal bijeenriepen en hoe de minister daar afwezig bleef.

Benoît Vreux

Het zachtjes breken van een takkenbos

Vier keer muziektheater

Horen, zien en begrijpen, daar gaat het om in muziektheater. Hugo Durieux las een paar prachtige boeken over het onderwerp en zag recent werk van Hans Dagelet & Maurice Horsthuis, Frederic Rzewski & Peter Weiss, het Onafhankelijk Toneel en het Blindman Kwartet.

Hugo Durieux

Een zee van gele paasbloemen

La Bohème bij de Vlaamse Opera

Puccini’s visie op de bohème is burgerlijk en clichématig, maar bij de Vlos werden de clichés van de gangbare opvoeringspraktijk een hak gezet. Gunther Sergooris zag een werk vol onvermoede vitaliteit en zeggingskracht.

Gunther Sergooris

In memoriam

Nauwelijks vijftig jaar oud, stierf onverwacht en oneindig veel te vroeg, Dina Hellemans, professor literatuur en theater aan de Vrije Universiteit Brussel. Daarmee verliest de theaterstudie in Vlaanderen één van haar meest bijzondere en felle voorvechters.

Luk Van den Dries

Ik lijd aan Aids, ik ben op weg naar het graf maar doe onderweg nog déze voorstelling

Op 16 april 1994 overleed Ron Vawter. In dit essay, geschreven begin maart, na het bijwonen van enkele repetities en een voorstelling, beschrijft Rudi Laermans Philoktetes-Variaties als een ‘grafvoorstelling’ waarin niets is wat het lijkt. Het werd Vawters laatste werkstuk, zijn artistiek testament.

Rudi Laermans

Aids op Broadway

Johan Thielemans in New York. Over het Living Theatre dat zoniet dood dan toch zieltogend is. En over Angels in America, een Broadway-visie op Aids.

Johan Thielemans

Mein Kampf of de ontsnapte acteur

De verrassing van het seizoen is Mein Kampf van Georg Tabori bij Antigone. Een schitterende, bijtende tekst en een voorstelling die u niet mag missen, aldus Johan Thielemans.

Johan Thielemans

Het is niet aan te raden een nieuw pak aan te trekken wanneer men voor Vrijheid en Waarheid ten strijde trekt.

Ibsens Vijand van het Volk stond zowel bij Stan als bij Theater van het Oosten op de affiche. Eddie Vaes bespreekt beide versies en schetst de geschiedenis van het stuk: ‘Als kunst de bestaande orde in vraag moet stellen, dan is Ibsen hier de kunstenaar en Stanislavski de draaikont.’

Eddie Vaes

Een wreed spel, gespeeld op de pianissimo’s van de stem

Gerardjan Rijnders is de grote recyclage-artiest van het Nederlandse toneel. Dialogeert met de traditie. Is historiserend maar brengt geen reconstructies. De Richard III die hij met Toneelgroep Amsterdam maakte, verdient een wild applaus, aldus Johan Thielemans.

Johan Thielemans

Twee meisjes met een baard en kinderbrieven uit Vucovar

Baardvrouwen en Achter glas zijn twee totaal verschillende produkties maar ze getuigen allebei van de artistieke visie van het Speeltheater, aldus Marleen Baeten.

Marleen Baeten

Hoezo repertoire?

Men vangt geen snoeken met droge broeken

Stef Driezen is dramaturg van het nieuwe Antwerpse gezelschap Torka T., opvolger van De Fakkel. Voor deel 6 van onze reeks over repertoire vandaag, schreef hij enkele ‘vluchtige flarden tussen twee produkties in’.

Stef Driezen

Kunnen alle vertolkers staan en lopen?

Begin 1994 vond het Koninklijk Landjuweel plaats, het grote concours van het amateurtheater. Win Van Berkel en Kurt Vanhoutte zagen enkele boeiende voorstellingen maar vooral een festival dat – in zijn 56ste jaar – aan verstarring lijdt.

Win Van Berkel, Kurt Vanhoutte