On traversera le pont une fois rendus à la rivière / L’Amicale de production

Het Noord-Franse collectief L’Amicale de Production legt in haar jongste voorstelling On traversera le pont une fois rendus à la rivière op speelse wijze de procedés bloot die onze fantasie vormgeven en steekt de draak met the willing suspension of disbelief.

Jasper Delbecke

Voicing Pieces – Begüm Erciyas

My self as many

In Begüm Erciyas’ Voicing Pieces my voice initiates and becomes part of a complex theatrical apparatus, staged for one person: myself. My voice causes sheets of text to move, lights to fade in and out and change their direction. This theater enables me, visitor and performer all at once, to experience and encounter myself as a multiplicity, a ‘we’; the boundaries between the speaker, her voice and the ‘voice’ of the text subtly disappearing.

Marialena Marouda

Empire – Milo Rau / International Institute of Political Murder

Vertrekkend vanuit kleine, biografische verhalen poogt Milo Rau in Empire, het sluitstuk van zijn Europa-trilogie, licht te werpen op grotere gebeurtenissen en historische verschuivingen. De Zwitserse regisseur weeft op een indringende en geraffineerde manier het levensverhaal van vier acteurs uit het oude Europa en Syrië tot een exemplarisch stuk Europese geschiedenis.

Pieter Martens

Simple As ABC #2, Keep Calm and Validate – Thomas Bellinck / ROBIN

De (on)draaglijke lichtheid van het systeem

In zijn nieuwe voorstelling, Simple As ABC #2, Keep Calm and Validate, zien we het resultaat van Thomas Bellincks onderzoek naar de werking van de grensbewaking van de Europese Unie. We weten relatief weinig over Frontex – dat in de voorstelling steevast geanonimiseerd wordt als ‘het agentschap’ – en wat er feitelijk gebeurt aan de grenzen van Europa. Simple as ABC probeert deze ver-van-mijn-bedshow dichterbij te brengen, en dan wel in de vorm van een andere show: de musical.

Kristof van Baarle

7 – Radouan Mriziga

Ode aan de verbeelding

Zeven performers verdiepten zich in de zeven architecturale wereldwonderen van de antieke oudheid. Rond die inspiratiebron, en met het getal zeven als oersymbool van orde en harmonie, voegen de performers er vanuit een compleet kaal gestripte zaal op ambachtelijke wijze een achtste wonder aan toe: de onmetelijke ruimte van gezamenlijke verbeelding.

Lieve Dierckx

Niets – De Nwe Tijd / HETPALEIS

De terugkeer van de betovering

In de superieure jeugdvoorstelling Niets (12+) kauwt de Nwe Tijd het nihilisme van de postmoderne betekenisloosheid uit en sluist het langs de achterdeur de magie weer binnen. Wonderlijk is niet alleen hoe slim en gelaagd dat gebeurt, maar ook hoe effectief het werkt. Niets begint met kaal praattheater van zo’n 45 minuten over de betekenis van het niets – 5 acteurs op een grote, lege scène, zonder décor of kostuum.

Evelyne Coussens

Bacantes – Prelúdio para uma purga – Marlene Monteiro Freitas

Helder ambigu

Bacantes van Marlene Monteiro Freitas, een productie van P.OR.K Lisboa, is een van die zeldzame voorstellingen waarover je je het hoofd blijft breken.

Pieter T’Jonck

The Tip of the Tongue – Pieter De Buysser / ROBIN

Hoe kwantumfysica de wereld kan redden

Pieter De Buysser koos het Planetarium van Brussel als het vertrekpunt voor een fenomenale reis. Na een tussenstop in de Zuid-Chinese Zee, leidt hij zijn publiek zowel naar de verste uithoeken van het universum, als naar het diepste middelpunt van de atoomkern. Het is een duizelingwekkende trip die niet ophoudt te fascineren.

Jan Dertaelen

In Koor! – Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf

Ongecompliceerd hoopvol: kan dat nog?

De vrolijkheid primeert in de eerste theaterproductie die Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf samen maakten, maar tussendoor klinken behoorlijk sombere tonen. ‘Dissonantie’ noemen ze dat in de muziek: een samenklank die wringt. De makers namen dat concept als uitgangspunt voor de voorstelling.

Mia Vaerman

Mockumentary of a contemporary saviour – Wim Vandekeybus / Ultima Vez

Mockumentary of a contemporary saviour begint als een overrompelend audiovisueel spektakel: lichtflitsen vanuit een schijf die boven het podium zweeft, luide zuchten die aanzwellen tot een Babylonisch koor van stemmen die de zaal overspoelen via een gesofisticeerd geluidssysteem.

Don’t We Deserve Grand Human Projects That Give Us Meaning – Robbert&Frank Frank&Robbert

Toen werd theater kwantummechanica

In hun derde en jongste werk voor theater proberen Robbert&Frank te antwoorden op de gigantische vraag die ze zelf in de titel stellen: Don’t We Deserve Grand Human Projects That Give Us.

Carolina Maciel de França

The act of dying – De Polen

Dying is an act that doesn’t stop

The act of dying: de slachtpartijen in Kill Bill-style hebben we zeker gezien, maar gaat deze voorstelling wel degelijk over sterven?

Kristof van Baarle

Our times – Michiel Vandevelde

Ons denken als uitgeblust feest

Als denken een choreografie is, of toch in ieder geval beweging, dan zegt Michiel Vandevelde hier eigenlijk; we bewegen niet meer. Nienke Scholts over Our Times: een theatraal essay over de staat van ons denken.

Nienke Scholts

In between violet and green – Atelier Bildraum & Thomas Smetryns

Tijdens het schilderen van Les Nymphéas moet Monet urenlang met kinderlijke verwondering naar zijn vijver in Giverny hebben gekeken. Met eenzelfde verwondering heeft Atelier Bildraum een geheel eigen universum gecreëerd op de klanken van Thomas Smetryns. Ook ik word gegrepen door een gevoel van fascinatie tijdens het kijken naar In between violet and green.

Vincent Focquet

Democracy in America – Romeo Castellucci & Socìetas

Democracy in America presenteert de evolutie van het politieke systeem in de VS als exemplarisch voor de manier waarop de westerse wereld geprobeerd heeft om de verhoudingen tussen individu en maatschappij in goede banen te leiden. Slaagt de verlichtingskritiek van Castellucci erin accuraat te reageren op de politieke ontwikkelingen van de laatste jaren?

Christophe Van Gerrewey