Hoeveel stoelen mag vernieuwing kosten? artikel Senne Vanderschelden Een terugblik op mijn eerste seizoen als programmator van theater1150 Theatermaker Senne Vanderschelden begon in december 2024 als programmator van theater1150 in Sint-Pieters-Woluwe. Zijn ‘vernieuwende’ programmatie werd vanuit het veld toegejuicht, maar kon in de eigen zaal niet altijd op hetzelfde applaus rekenen. Welke lessen trekt hij? Wat moet de prioriteit zijn van een programmator: nieuwe publieken aanboren en makers kansen geven, of een publiek bedienen en voor volle zalen zorgen? Vanderschelden blikt terug op zijn eerste seizoen.
Bowling Buffalo – Daan Borloo/Compagnie Cecilia Geluk onder (de)constructie Bestaat er zoiets als ‘the Flemish Dream’? Een huis te renoveren, een hypotheek, een vaste job, een partner, een hobbyvereniging, een leven dat zich afspeelt binnen een straal van twintig kilometer rond je geboorteplek. In Bowling Buffalo bevraagt regisseur Daan Borloo hoe houdbaar dit verlangen naar stabiel geluk is. Hij komt tot dezelfde conclusie als velen onder ons in dit vervallen, laatkapitalistisch systeem: achter elke routine gaapt een existentiële afgrond. Het levert een warm, geestig stuk over nostalgie als overlevingsstrategie, maar de vier straffe actrices lijken soms een radicalere voorstelling te spelen dan de tekst durft schrijven. Jonas Istace recensie
Next to Normal – Kadee Producties Musicalregie met hoogtevrees Met Next to Normal serveert het kersverse musicalhuis Kadee Producties ons een tranche de vie van een ontwrichte familie die uit elkaar gespeeld wordt door rouw en psychische problemen. Het siert Kadee Producties dat ze in een door spektakel en volkse meezingvehikels verdord musicallandschap een inhoudelijk ‘zware’ titel durven opvoeren, maar de brave, risicoloze regie laat veel potentieel liggen. Jens Dewulf recensie
Europese man, een kroniek – Carl von Winckelman Hopen op een vis met pootjes Met Europese Man, een kroniek schreef Carl von Winckelmann een toneeltekst (2023) die het grote en het kleine verbindt. Aan de hand van zijn eigen stamboom brengt von Winckelmann een historiek van ‘vaders’ in beeld: van de dominante kolonisator tot het getraumatiseerde oorlogsslachtoffer aan de keukentafel. Samengevat: de mens, teruggebracht tot het gevolg van andermans keuzes. Gelukkig is daar ook het perspectief van zijn dochter, dat dit genadeloze determinisme openbreekt. In het kader van Spakespeare is Dead, het festival voor nieuwe toneelschrijfkunst in Leuven, laat Evelyne Coussens haar licht schijnen op de dramatische kwaliteiten van de tekst die vorig jaar genomineerd werd voor de Toneelschrijfprijs. Evelyne Coussens recensie
Wild Narcissus – Bavo Buys Briljant gepantserd In Wild Narcissus schetst acteur en theatermaker Bavo Buys het theatrale doodsportret van een Narcissus van nu. Die doet dat door autofictie, antieke mythologie en hedendaagse cultuurkritiek te vermengen tot een spetterende solo – een bravourestuk. Misschien wortelt precies daarin wel mijn onvermogen om iets te voelen bij Wild Narcissus. Laag na laag wordt het bij momenten hilarische construct dat Narcissus is afgepeld, van personage tot persona, op zoek naar kwetsbaarheid onder de virtuositeit. Alleen bij de laatste laag – die waar de acteur zichzelf moet toestaan zijn bravoure op te geven – stokt het deconstructieproces. De acteur vragen wat minder te spelen? Dat blijkt een brug te ver. Zeker voor een acteur die, zoals Buys, al van bij zijn eerste verschijning op de bühne als een komeet is opgetild tot bijna mythologiserende hoogten. Evelyne Coussens recensie
Ridden – Leu Wijee & Mio Ishida Tussen storm en protest De Indonesische choreograaf Leu Wijee groeide op op het eiland Sulawesi, dat in 2018 geteisterd werd door een verwoestende aardbeving en tsunami. In zijn deinende dans laat Wijee het lichaam van zijn dansers kapseizen, maar toont hij ook het helende ritme van de golven en het gemeenschapsgevoel onder vissers. Kristof van Baarle recensie
Muette – Boris Charmatz/terrain Een geluidloze schreeuw [NL] Met zijn nieuwe, briljante solo, die onlangs in wereldpremière ging op het Kunstenfestivaldesarts, doet Boris Charmatz een speculatief voorstel voor een nieuw soort dans. Sébastien Hendrickx recensie
Seppuku – Angélica Liddell The cult of the paradoxical suicides [EN] In Seppuku: The Funeral of Mishima, or the Pleasure of Dying, Spanish theater artist Angélica Liddell composes a requiem for her muse, the Japanese writer and suicide Yukio Mishima, with whom she shares an obsessive death drive. Perhaps Liddell is lucky, for romantic, self-mythologizing artists like her are gradually becoming a dying breed. Charlotte De Somviele review