abonneer

#183

08.09.2026

—

14.01.2027

Nieuwsbrief

Advertenties

Siddhartha – Lisaboa Houbrechts

Spreken is zilver, zingen is goud

Hermann Hesses Siddhartha is zo’n boek dat veel mensen ergens hebben liggen op een boekenplank of op een nachtkastje, maar dat weinigen daadwerkelijk hebben gelezen. Lisaboa Houbrechts ging dit avontuur wel aan. Hesses boek bood Houbrechts de woorden die haar ervaring van haar reis door India tijdens de corona periode onderschrijven. Met deze voorstelling deelt Houbrechts haar persoonlijke Siddhartha-beleving met het grote publiek.

Lena Meyskens

recensie

Hier, ik als keizerin. Molenstraat 103/bus 5 – Veerle Baetens & Bo Spaenc

Radicale eenzaamheid

De terugkeer van actrice Veerle Baetens naar de theaterscène, na dertien jaar, zorgt voor de nodige media-aandacht. Dat is begrijpelijk, maar het leidt soms de focus af van het verhaal dat ze wil vertellen. Hier, ik als keizerin is een verhaal over radicale eenzaamheid, over angst voor de anderen, over littekens die niet genezen. Veerle Baetens laat, heel virtuoos, alle kanten van zichzelf als toneelspeelster zien, aangemoedigd door de subtiele geluiden van Bo Spaenc, maar misschien doet ze dat nog wat te weinig gevaarlijk, en nogal opgesloten in haar (te) kleine wereld.

Klaas Tindemans

recensie

Nieuwsbrief

God van de slachting – Crets Van den Begin Van Geel

Ontsporen is een kunst

Een piepklein podium, vier stoelen, evenveel toneelspelers, een handvol accessoires en een steengoede tekst, soms kan theater simpel zijn. Lien Thys, Ini Massez, Jonas Van Geel en Stany Crets spelen God van de slachting (oorspronkelijk: Le Dieu du Carnage) van Yasmina Reza in een regie van Peter Van den Begin. Reza gebruikt, zoals ze dat vaker doet, het podium om het sociale spel van het dagelijkse leven te laten ontsporen: de sociale maskers moeten af. Het toneelspel als vlijmscherp scalpel. Alle personages zijn wandelende clichés, en daarom zo echt als het leven zelf.

Karel Vanhaesebrouck

recensie

De Materie – Phia Ménard/Opera Ballet Vlaanderen/Bas Wiegers

Een schurend vooruitgangsdenken

Hoe vertaal je De Materie, de intellectualistische anti-opera van beeldenstormer Louis Andriessen uit 1988, naar vandaag? De Franse performance- en circusartiest Phia Ménard kiest voor een didactische versie. Sébastien Hendrickx heeft het raden naar de hedendaagse relevantie van het stuk maar looft dat Opera Ballet Vlaanderen met dit soort producties buiten de lijntjes van het ijzeren repertoire durft kleuren.

Sébastien Hendrickx

recensie

In the afterglow – Emiel Vandenberghe

Lichamen liegen niet

In the afterglow van Emiel Vandenberghe (31) en Birgit Keil (82) is in vele opzichten een klassieke balletvertoning – niks voor een recensent die vooral thuis is in hedendaagse podiumkunsten, zou je denken. De dansers beelden letterlijk hun bewondering voor elkaar uit, en hun repetitieproces/carrièremomenten smeren ze uit in een heus verhaal(tje).  Maar de doorgevoerde deconstructie van hun uitzonderlijke ballettechniek is indrukwekkend, en de extreme tederheid van de laatste scène fascineert zonder meer.

Mia Vaerman

recensie

Nieuwsbrief