HOME | Etcetera

DEBAT: Kunst in de greep van uiterst rechts?

agenda

Etcetera x het TheaterFestival

In Hongarije, Italië, Slovakije, Servië, Polen, Oostenrijk en Nederland zijn of waren tot voor kort uiterst rechtse partijen aan de macht. Kunst, cultuur en media zijn vaak de eerste domeinen die ze zich toe-eigenen om hun politieke agenda door te duwen. Vaak begint de dreiging sluipend – via bureaucratische druk, censuur, besparingen, politieke inmenging in programma’s en raden van bestuur – maar de gevolgen zijn groot en moeilijk omkeerbaar. In samenwerking met de Auteurs. Met dank aan KVS en Kaaitheater.

Outside eyes from Bangkok: Sasapin Siriwanij

Making theatre at the standstill of time

In her second column, Thai producer and artist Sasapin Siriwanij writes about the temporal discrepancy in Bangkok. The city is evolving at a furious pace, but the Ministry of Culture is turning back time and promoting Thai identity and traditional clothing. Everything is fast-changing, yet people feel they are not moving anywhere. In the refuge of the theater however, artists can set up their own kind of clock.

Sasapin Siriwanij

column

Costa Kritiek

Aflevering 3: Rudi Laermans

Bienvenidos op Etcetera’s Costa Kritiek! Vanonder hun parasol sturen critici Rudi Laermans en Margot De Grave Loyson elkaar deze zomer brieven over hun vak als recensent en de staat van kunstkritiek. In zijn tweede brief gaat Rudi Laermans in op de mogelijke blinde vlekken van ‘zelfreflexieve kritiek’, de klassenblindheid van het Vlaamse kritiekveld, en het belang van de schriftuur van een recensie.

Rudi Laermans

special

Reflectie in de spiegel

Waarheen met reflectie en kritiek over en in onze podiumkunsten?

Hoe staat het met de reflectie en de kritiek over de podiumkunsten in Vlaanderen? Is kritiek altijd reflectie? Is reflectie altijd kritiek? Over deze vragen, direct gelinkt aan de vijfde functie in het Kunstendecreet, organiseerden Kunstenpunt en de onafhankelijke media Etcetera, pzazz, rekto:verso en Theaterkrant op 3 augustus in Oostende een reflectiemoment met zo’n vijftig critici, beschouwers en cultuurwerkers in Vlaanderen en Nederland. Waar liggen de uitdagingen en kansen voor de komende jaren? Naast de vraag wat ‘reflectie’ precies inhoudt, overheerste vooral het besef dat sociale media een groeiende impact hebben, en de financiële realiteit een en ander bemoeilijkt.

Noah Lena Vercauteren

reportage

Nieuwsbrief

Aan alle jonge makers: néé, je hoeft geen perfecte voorstelling te maken

Een pleidooi voor meer experiment en ambitieuze dromen

Kersvers afgestudeerd theatermaker Hannah Jens ziet dat veel generatiegenoten met hun masterproef al een perfect visitekaartje willen afleveren, want de druk is groot en de kansen zijn schaars. Bij de start van het Toneelscholenfestival roept ze iedereen op om het experiment te omarmen, wars van de smaak van publiek of programmatoren. “We moeten nu maken wat we willen maken en als het flopt betekent dat niet dat er nooit meer iemand naar ons werk zal komen kijken.”

Hannah Jens

opinie

Vier zusters – Luna, Winter, Toulouse en Jules De Cock

Zussen spelen

In Vier zusters grijpen Luna, Winter, Toulouse en Jules De Cock Tsjechovs Drie zusters aan voor een collage-vertelling over het verbeelden en begrijpen van de eigen zussenband, het eigen gezin, het eigen trauma. In een poging het persoonlijke te overstijgen vertrouwt de voorstelling op een veronderstelde herkenbaarheid. Maar echt spannende inzichten levert te veel herkenbaarheid op scène natuurlijk zelden op.

Catho De Cordt

recensie

Ankers, bomen en gelouterde liefde

Reflecties over vaderschap na Fatherload, Zo gaat het verder en Ik ben een boom

Drie voorstellingen op Theater Aan Zee 2026 thematiseerden in meer of mindere mate vaderschap en man-zijn. Fatherload van David Labi, Zo gaat het verder van Freek Vielen en Ik ben een boom van Jozefien Mombaerts zetten Pieter Martens aan tot deze zoektocht naar woorden over vader worden, over plots vader zijn en over elke dag vader blijven.

Pieter Martens

essay

Kritiek moet autonoom zijn

Een pleidooi voor gesubsidieerde kunstkritiek

Tijdens een uitwisselingsmoment over reflectie in de podiumkunsten op Theater Aan Zee, georganiseerd door Kunstenpunt, Etcetera, pzazz, rekto:verso en de Theaterkrant, werd aan co-hoofdredacteur van Etcetera Floris Baeke gevraagd een kort statement te brengen. Zijn betoog: kunstkritiek is een unieke praktijk, die alleen onafhankelijk kan blijven van de markt als de media erachter structureel gesubsidieerd worden.

Floris Baeke

statement

Nieuwsbrief