HOME | Etcetera

Being Britney – Colette Goossens

recensie

Charlotte De Somviele

Het prisonneke van de psychoticus

In Being Britney smelt Colette Goossens haar ervaring met psychose samen met die van Britney Spears, de vrouw die onder verpletterende druk van de popindustrie en haar familie haar grip op de realiteit verloor. Goossens toont, even doorleefd als delicaat, hoe eenzaam het is om in een parallelle wereld te leven en dat niemand het label ‘gek’ verdient.

Dossier: Summerschool Kunstkritiek @TAZ 2026

Tijdens Theater aan Zee organiseerden Etcetera, pzazz en rekto:verso een summerschool Podiumkunstkritiek voor beginnende kunstcritici. Gevoed door gesprekken met de andere deelnemers, inspiratiesessies en feedback van Evelyne Coussens, Liv Laveyne en Floris Baeke zetten ze hun eerste stappen als recensent. In dit dossier lees je hun recensies van Jong Werk op TAZ 2026.

DOSSIER

OP DREEF – Eland Peeters & Arend Peeters

De dingen zijn niet wat ze lijken

Wij, serieuze volwassenen, kennen de staat der dingen. Met een plank timmer je, met een visnet vist men, een trechter compenseert onze gebrekkige hand-oogcoördinatie. Een ding is een middel tot een bepaald doel. In Op Dreef doen Arend en Eland Peeters hier gelukkig niet aan mee. Ze herinneren ons, serieuze volwassenen, aan de grenzeloze mogelijkheden van een beetje fantasie.

Koerian Verbesselt

recensie

I LOVE ME(N) – Dorelia Schraven

Ik haat mannen… niet

Nog voor Dorelia Schraven begint te spreken, heeft ze al een personage neergezet: ze staat alleen op het podium met haar armen omhoog in een strak Juicy Couture-setje. Haar one-woman-show I LOVE ME(N) begint met verschillende uitdagende poses en dansbewegingen, ze twerkt en laat zich zakken in een split in een striptease-geïnspireerde routine, nog zonder muziek. “Superposities”, zegt Schraven zelf: een begrip uit de kwantummechanica dat duidt op het gelijktijdig bestaan van meerdere verschillende toestanden. Ze verwijst naar Schrödinger’s kat die, zolang er geen waarneming plaatsvindt, tegelijk levend en dood is. Ze begint te spreken over mannen. “Ik haat mannen… niet.”

Flora Bonneure Vanclooster

recensie

Nieuwsbrief

het gebied – Hanna Peeters en Xander Kindt

Ruimte creëren

In hun afstudeervoorstelling het gebied buigen Hanna Peeters en Xander Kindt zich over vriendschap, verbondenheid en de dood. Gehuld in ruimtepakken dwalen ze door een droomachtig maanlandschap.

Gijs Suy

recensie

Ik ben Funny – Funny Bergman

Hokjes maar dan funny

In Ik ben Funny neemt Funny Bergman – de alias van de Nederlandse Bibi Roos – het publiek mee in een absurdistische, theatrale comedytrip waarin ze lastige vragen niet schuwt. Wat is gender? Wat is identiteit? Wat is seksualiteit? Waarom worden mensen in hokjes geplaatst, en nog belangrijker: hoe kom je daar ook weer uit?

Liesa Van Dyck

recensie

Do You Remember Revolution? – Rinus Martha Chaerle

Laffe revolutionairen

In Do You Remember Revolution vraagt regisseur Rinus Martha Chaerle zich af of we onze revolutionaire spirit verloren zijn. Is het angst die ons verhindert die stap te zetten? Schuilt er achter onze revolutionaire leuzen een diepe angst voor wat er dan volgt? Wat na de revolutie? Als alles kapot is, wat blijft er dan nog over?

Pepijn Loobuyck

recensie

I LOVE ME(N) – Dorelia Schraven

Hij wil me alleen als ik sexy ben

Op Theater Aan Zee brengt Dorelia Schraven I LOVE ME(N). De finaliste van het Amsterdams Kleinkunst Festival 2026 wijdt in cabaretvorm uit over haar complexe gevoelens met de mannen in haar leven. Taboes worden open besproken in een voorstelling over genderdynamieken, zonder dat het omslaat in een oppervlakkig feministisch pamflet.

Adel Aïcha Ben Abid

recensie

Nieuwsbrief