HOME | Etcetera

Schweinerei – Lieselot Siddiki

recensie

Kristof van Baarle

Something is rotten in this age of hope

Lieselot Siddiki kruist in Schweinerei het mooie met het misselijke. Punk, trash en het abjecte vermengt ze met intieme fragiliteit. Haar maximalistische privéuniversum groeit zo uit tot een beeld van een bourgeois Europa dat zwelgt in zijn eigen decadentie.

In the afterglow – Emiel Vandenberghe

Lichamen liegen niet

In the afterglow van Emiel Vandenberghe (31) en Birgit Keil (82) is in vele opzichten een klassieke balletvertoning – niks voor een recensent die vooral thuis is in hedendaagse podiumkunsten, zou je denken. De dansers beelden letterlijk hun bewondering voor elkaar uit, en hun repetitieproces/carrièremomenten smeren ze uit in een heus verhaal(tje). Maar de doorgevoerde deconstructie van hun uitzonderlijke ballettechniek is indrukwekkend, en de extreme tederheid van de laatste scène fascineert zonder meer.

Mia Vaerman

recensie

Immaculata – Het nieuwstedelijk

Nieuw geweld in oude kruiken

In een wereld waarin jongeren steeds gewelddadiger lijken te worden, leek het Het nieuwstedelijk een goed idee om hun school shooting drama Immaculata terug op de planken te brengen. De nieuwe spelersploeg verdedigt deze 22 jaar oude tekst gepassioneerd, maar dat neemt niet weg dat de tijden onherroepelijk veranderd zijn.

Jonathan van der Horst

recensie

Je rêve [FR]

Outside Eyes: Mbanza-Ngungu

Dans sa troisième et dernière chronique, Michael Disanka donne libre cours à ses “vilains petits rêves pleins d’essence”. Il rêve d’un théâtre qui guérit les blessures d’une histoire mal racontée, un théâtre jamais au pas, ni de l’Occident ni de l’Orient, qui dit: debout congolais, plaçant l’avenir de l’humanité au Sud, à Mbanza-Ngungu, au cœur du Théâtre du Scratching.

Michael Disanka

column

Nieuwsbrief

Ik droom [NL]

Outside Eyes uit Mbanza-Ngungu

In zijn derde en laatste column geeft Michael Disanka zijn stoutmoedige dromen vrij spel. Hij droomt van een theater dat de wonden van een verkeerd vertelde geschiedenis heelt, een theater dat nooit in de pas loopt, niet met het Westen en niet met het Oosten, dat zegt: “sta op, Congolezen”, en dat de toekomst van de mensheid in het Zuiden ziet liggen, in Mbanza-Ngungu, in het Théâtre du Scratching.

Michael Disanka

column

Long Voyage Home – Marthe Koning & Gerben Vaillant

A bad story

Long Voyage Home is a play that’s caught in a web of loose meanings that both inspire and trouble. How do we tell a story about belonging and home, how do we find meaning? The play refuses to make sense or to give an answer, which is frustrating, but it’s also where its power lies.

Ugnė Noreikė

review

The Harvest of Broken Promises – Pankaj Tiwari

Vechten tegen de vergetelheid

Met een beeldend decor, muziek en video vertelt Pankaj Tiwari in The Harvest of Broken Promises de geschiedenis van zijn boerenfamilie op het Indiase platteland. Het is een urgent en schrijnend verhaal met een veelomvattende politieke, sociale, economische en ecologische dimensie. Met de relatie tot zaden als rode draad tracht hij een verloren wereld vast te houden, zonder in nostalgie te vervallen. Is dat mogelijk?

Bas Blaasse

recensie

HUNTER – Liesa Van der Aa / B O D I E S

Let’s play!

Als het leven een game is, wie beheerst dan de kunst van het spel? Met HUNTER creëerden componist Liesa Van der Aa en het Berlijnse BODIES Ensemble een gelaagde muziektheatervoorstelling die het verhitte prestatiedenken in leven en creëren op de korrel neemt. Een basketbalveld vormt het fysieke en mentale kader waarbinnen een utopische omslag plaatsvindt: van zielloze discipline naar collectieve, bezielde verandering.

Evelyne Coussens

recensie

Nieuwsbrief