recensies | Etcetera

Spongebabe in LA (4 Love and Anxiety) – Mercedes Dassy

Multitaskende melkmachine in SoundCloud-mix

Met het in mysterie gedrenkte Spongebabe in LA (4 Love and Anxiety) plaatst choreografe en performer Mercedes Dassy een showcase-achtige solo in de kijkdoos van het theater. De hoofdzakelijk atmosferische afsplijting van zichzelf als popzangeres die ze opzoekt is zowel begeesterend als verzengend in z’n onbestemdheid.

Tessa Vannieuwenhuyze

recensie 12.11.2024

Remember My Name – fABULEUS / Mitch Van Landeghem

Succesvol spelen met de hyperrealiteit van kindsterretjes

In Remember My Name gaat Mitch Van Landeghem samen met negen fABULEUS-jongeren aan de slag met kindsterrren, reünieshows, musicals, making-offs en heel wat (meta)theater. Net als bij DE HOE bouwt hij een kritische hyperrealiteit die tot in het absurde is doorgedacht en die vragen opwerpt over de relatie tussen leven en (toneel)spel. De puike acteer-, dans- en zangprestaties van deze fabuleuze kindsterren vormen daarbij het kersje op de taart van een avond to remember.

Jasper Delva

recensie 11.11.2024

every_body – not standing / Alexander Vantournhout

Een virtuoze viering van het alledaagse

De titel van het nieuwe duet van not standing knipoogt naar het archetype van de ‘everyman’, de doorsnee mens. Uiteraard focust choreograaf Alexander Vantournhout zich op het lichaam van die mens. every_body onderzoekt de doodgewone choreografieën die wij allemaal uitvoeren, zoals lopen en zitten. Dat resulteert allerminst in minimale dans, maar in een triomfantelijke, vrije exploratie van dagdagelijkse bewegingen.

Natalie Gielen

recensie 04.11.2024

Nieuwsbrief

Aan de start van de brug – Werktoneel/NTGent

Levendige doodsangst

Aan de start van de brug belicht de onsterfelijkheid van doodsangst, en het verrukkelijk acteertalent van Louise Bergez, Joeri Happel, Lucas van der Vegt en Lucie Plasschaert. Werktoneel voert werknemers van een unheimlich bedrijf op die, in hun pogingen om de dood te ontlopen, ook het leven zelf aan zich voorbij laten gaan. Er wordt gelachen met existentiële angst, maar de angst wordt nergens als lachwekkend geportretteerd. De personages reduceren het leven tot biologische componenten, maar het stuk laat zien dat het leven om meer draait dan organen.

Sixtine Bérard

recensie 02.11.2024

Set-up – Kopergietery & Be Flat

Opgezet spel

In de wereld van Set-Up van Kopergietery zijn driehoeken oppermachtig. Ter ere van deze vorm bouwen toeschouwers mee aan een monument. Wat begint als een vrolijke voorstelling over conformisme en groepsvorming met een knutselopdracht, eindigt echter wat bitter.

Elie Agniel

recensie 01.11.2024

Brideshead Revisited – Toneelhuis, De Warme Winkel, Florian Myjer & Abke Haring

Literalisme

In Brideshead Revisited brengen Florian Myjer en Abke Haring een intieme dialoog geïnspireerd door Evelyn Waugh’s iconische roman. Het is statisch theater, een vorm die je ‘literalisme’ zou kunnen noemen: twee acteurs spelen zichzelf en praten met een minimum aan stilering over de persoonlijke thema’s die een brontekst oproept. Uiteindelijk toont deze toneelversie het helende potentieel van jezelf ’tweedehands’ bekijken.

Persis Bekkering

recensie 28.10.2024

Parkplatz – Compagnie Cecilia

Auto. Spot. Actie.

In Parkplatz, (mee geschreven en geregisseerd door Johan Heldenbergh) spelen Titus De Voogdt en Robrecht Vanden Thoren twee broers die elkaar bij de auto van hun overleden moeder terugvinden, schipperend tussen onvoorwaardelijke verbondenheid en onoverkomelijk verschil. We zijn getuige van mannen die worstelen om hun gevoelens onder woorden te brengen op de tonen van 80’s-klassiekers. Maar tussen spreken en voelen kan een fundamenteel verschil bestaan, en de vraag is of de mannen/makers zich daarvan bewust zijn. Verbeeldt Parkplatz de ontluiking van mannelijke kwetsbaarheid, of juist de ontkenning ervan?

Catho De Cordt

recensie 28.10.2024