recensies | Etcetera

VOID – Joshua Serafin

De leegte raakt niet ingevuld

VOID van Joshua Serafin is zondermeer een spektakel: de choreograaf zet in hun eentje (en hun blootje) een blauw-oplichtende scifisfeer neer op een sublieme locatie. Maar achter de stoere rituelen en de bezwerende slash onverstaanbare woorden blijft het dieper denken ongrijpbaar.

Mia Vaerman

recensie 06.11.2025

Damesclub – Maja Westerveld / Abattoir Fermé

Een overkokend oersoepje

Met Damesclub presenteren Maja Westerveld en Abattoir Fermé een metafysische achtbaan die onbeteugeld de rommelige hoeken van de wetenschap zoals we die kennen ondersteboven keert. Op scène trachten drie dames (Kirsten Pieters, Tine Van den Wyngaert en Westerveld zelf, die de eerste voorstellingen inspringt voor Hanne Timmermans) de grenzen van het weten te ontrafelen. Uiteindelijk verdwaalt Damesclub echter zelf in haar onbegrensde veelheid en laat het ons achter met niets dan nieuwe vraagtekens, zonder formule om deze te ontcijferen.

Margot De Grave Loyson

recensie 05.11.2025

Lost & Found Futures – More Dogs

Hoe vorm je een toekomstbeeld als je blik strak op je eigen navel is gericht?

In Lost & Found Futures belooft muziektheatercollectief More Dogs een avond waarop nagedacht wordt over mogelijke toekomstbeelden. De zoektocht beperkt zich echter te veel tot de existentiële crisis van een man die op het punt staat vader te worden.

Marijn Lems

recensie 04.11.2025

Nieuwsbrief

Cirquemétrage – La Campistany

(G)een gewone dag op kantoor

Een routineuze nine to five op kantoor. Voor sommigen is het je reinste nachtmerrie, voor anderen de geruststellende zekerheid dat alles gewoon zijn gangetje gaat in een wereld die op zijn kop staat. In Cirquemétrage begeeft circusartiest Julia Campistany zich tussen realiteit en waan met objectmanipulatie, acrobatie en nouvelle magie.

Liv Laveyne

recensie 04.11.2025

De Kortvoorstelling-tentoonstelling – Joeri Happel & Lucas van der Vegt

Bonte avond vol paradoxen

Met De Kortvoorstelling-tentoonstelling brengen Joeri Happel en Lucas van der Vegt een grillige aaneenschakeling van performances, eenakters en parodieën. Wat op het eerste gezicht één ellenlange, alles kapotrelativerende grap van de twee theatermakers lijkt, ontvouwt zich gaandeweg als een verrassende zoektocht naar hoe ze in hun kolderieke stijl toch iets oprechts kunnen vertellen.

Jens Dewulf

recensie 03.11.2025

Adam en Eva zeggen sorry – Alice Reijs & Tom Van Dyck / De Kempvader

Het scheppingsverhaal als huwelijksdrama

Alice Reijs en Tom Van Dyck, ook in het werkelijke leven vrouw en man, schreven en spelen Adam en Eva zeggen sorry. Het huwelijk van het eerste (heteroseksuele) koppel, dat volgens het boek Genesis werd verjaagd uit de tuin van Eden, is doodgebloed. Ze vervelen zich en vragen zich af wat hun verantwoordelijkheid is voor wat er fout gaat in de wereld van nu. Het is uitgangspunt voor een onderhoudende voorstelling die toont hoe kleinzieligheid en kleinburgerlijkheid ontstaan.

Klaas Tindemans

recensie 29.10.2025

Handle with Care – Ontroerend Goed

Opgelegde teambuilding

Ontroerend Goed maakt al twintig jaar naam binnen het theaterlandschap met conceptuele performances. Voorstellingen als Fight Night en Thanks for Being Here bewandelden de grens tussen podium en publiek, tussen ervaren en activeren, tussen denken en doen. In hun nieuwe voorstelling Handle with Care heeft deze interactieve methode mogelijks een impasse bereikt: stopt de verantwoordelijkheid van de maker bij het uitdenken van een concept – zeker wanneer dit concept op zorg en gemeenschap gestoeld is?

Jonas Istace

recensie 28.10.2025