Schellebelle 1919 – Johan Heldenbergh & Kenneth Taylor

Werken met niet-professionele acteurs is niets nieuws in de filmwereld. In de Vlaamse cinema blijft het wel hoogst ongebruikelijk: daar laat men liever eeuwig en altijd dezelfde bekende acteursgezichten opdraven. Bij sommige grote cineasten daarentegen, zoals bijvoorbeeld Robert Bresson, is het gebruik van amateurs een onontbeerlijk ingrediënt van hun esthetiek. Meesterwerken als Mouchette, Pickpocket, Un condamné à mort s’est échappé, of de kostuumfilm Lancelot du Lac zijn ondenkbaar zonder de ‘onbeschreven’ gezichten van de niet-professionele acteurs die erin optreden.

Marc Holthof

recensie 15.09.2011

Black Swan

Darren Arenofsky

Eric De Kuyper

recensie 15.06.2011

Monster!

Abattoir Fermé, Acht & Potemkino

‘Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt’. Misschien had dat de danteske openingszin moeten wezen van de tele- visiereeks Monster! die Abattoir Fermé en Potemkino eind vorig jaar op de digitale zender Acht loslieten. Het was de aller- eerste eigen productie van deze digitale zender. Tijdens een Monster!-marathon in het Mechelse kc nOna februari dit jaar was de hele reeks van zes afleveringen te bekijken. Ten behoeve van de ‘sukkels’ die géén digitale tv hebben.

Marc Holthof

recensie 15.06.2011

Sweet – Aitana Cordero

Er hangen harten en sleutels boven ons hoofd. Twee grote mensen op de eerste rij doen ernstig met snoep. Het werkt op de lachspieren en het vraagt om meer. Meer snoep natuurlijk, maar ook naar de toedracht wordt halsreikend uitgekeken. De reacties van het publiek rijgen zich aaneen rond het speelvlak als kleine toneeltjes. Ouders kijken naar kinderen, kinderen kijken naar elkaar en naar de snoepkettingen waarmee de twee acteurs hun hoofd inpakken voor ze op de tast het speelvlak beklimmen.

Fransien van der Putt

recensie 15.03.2011

Schrottplatz – Thomas Lehmen

In een witte, egaal verlichte ruimte liggen verscheidene objecten verspreid op de vloer rondom een centrale rij stoelen: een sardineblikje, een tomaat, een stroomkabel, een spot, een microfoon, een mini-projector, een krant, walkietalkies, een steen, een bijl. En een lichaam – een antropoloog van Mars misschien? Het lichaam ziet er echter menselijk uit en het programmablaadje vertelt ons dat het luistert naar de naam ‘Thomas Lehmen’. (Thomas Lehmen, inderdaad de Duitse choreograaf van wie het werk tot voor enkele jaren systematisch te zien was in Vlaanderen, maar helaas in de vergetelheid geraakte met het uitdoven van het debat rond de fameuze ‘conceptuele dans’…)

Jeroen Peeters

recensie 15.03.2011

La Grande Bouffe – Johan Simons/NTGent & Toneelgroep Amsterdam

Toch heb ik de film bekeken, de zogenaamde klassieker van Marco Ferreri uit 1973. Maar dan pas nadat ik La Grande Bouffe had gezien in de toneelbewerking van Johan Simons en Tom Blokdijk, voor NTGent en Toneelgroep Amsterdam. Ferreri bracht voor La Grande Bouffe vijf van de beste acteurs van zijn generatie – Andréa Ferréol, Marcello Mastroianni, Philippe Noiret, Michel Piccoli en Ugo Tognazzi – samen en richtte met hen een vreetfestijn aan. Samen koken ze volgens de regels van de vieille cuisine: veel vlees, vet en room zoals de legendarische kookbijbel van Escoffier het voorschrijft. Ze vreten zich letterlijk dood, maar in hun stervensuur worden ze getroost door enkele prostituees en een schooljuffrouw die geleidelijk aan medeplichtig wordt aan hun orgie – maar zij overleeft.

Klaas Tindemans

recensie 15.03.2011

The Search Project – Tristero

Een gewoon aardige voorstelling. Zo zou je de meest recente productie van Tristero het best kunnen omschrijven. Maar dan gewoon aardig zoals de foto’s van Rineke Dijkstra gewoon aardig zijn. Schijnbaar sober en afstandelijk, onderhuids woelig.

Mia Vaerman

recensie 15.03.2011