HOME | Etcetera

Costa Kritiek

Dossier

Rudi Laermans & Margot De Grave Loyson

Bienvenidos op Etcetera's Costa Kritiek! Vanonder hun parasol sturen critici Rudi Laermans en Margot De Grave-Loyson elkaar deze zomer brieven over hun vak als recensent en de staat van kunstkritiek. Welke positie heeft het 'ik' in hun schrijven? Is oordelende kritiek iets van de oude stempel? Kan zelfreflexief schrijven ook blinde vlekken hebben?

Us – Maria Hassabi

Unmoved? [EN]

For years, New York-based Maria Hassabi has been working at the intersection of choreography and visual art. It is only fitting, then, that her latest creation Us is being presented in the theatre at the BOZAR museum. Are we witnessing a slowly moving image, or a stilled choreography? An analysis of an agonisingly slow viewing experience.

Natalie Gielen

review

Us – Maria Hassabi

Onbewogen? [NL]

Al jaren beweegt de New Yorkse Maria Hassabi zich op het snijpunt tussen choreografie en beeldende kunst. Haar nieuwste creatie Us wordt dan ook passend gepresenteerd in de theaterzaal van museum BOZAR. Zien we een langzaam bewegend beeld, of een verstilde choreografie? Analyse van een tergend trage kijkervaring.

Natalie Gielen

recensie

Visies voor het veld: Carolina Mendonça

The future is one day away

In Visies voor het veld, Etcetera asks key figures for their perspectives on the performing arts of tomorrow. What is going well, and what urgently needs to change? What would they do if, tomorrow, they were an all-powerful Minister of Culture, with unlimited resources and powers? This week: choreographer, performer and dramaturge Carolina Mendonça proposes to reconsider spaces of experimentation as a political necessity – to speculate, play and fail, to prepare our bodies for what cannot be imagined yet.

Carolina Mendonça

vision

Nieuwsbrief

Aggressively Modern Times – Ferre Marnef

Het clowneske geluid van de productiviteit

In Aggressively Modern Times heeft Ferre Marnef een aantal performers verzameld, met erg uiteenlopende achtergronden, en samen hebben ze gekeken naar Charlie Chaplin, the Marx Brothers en andere vintage comedy (en ook veel andere dingen, vermoedelijk). Dat levert, na amper een maand maken en repeteren een hilarisch ‘performatief concert’ op, dat, bij elk nummer begint met one-two-three-four en afsluit met thank you. Is dit nu neo-dada of bijtende satire? Onnozel of vindingrijk? Toneel of muziek? Alles tegelijk en niets van dat alles, maar vooral grappig en to the point. Een theatrale versie van Captain Beafheart, of zoiets. Zonder meer rock’n’roll. You are a great audience!

Klaas Tindemans

recensie

This resting, patience – Ewa Dziarnowska

Een choreografische verlangensmachine

This resting, patience, de drie uur durende dansinstallatie van de Poolse, in Berlijn werkende choreografe Ewa Dziarnowska, verveelt geen moment. De voorstelling neemt je mee in een voortdurend veranderend spel van fysieke aan- en afwezigheid, van nabijheid en afstandelijkheid tot de twee performers. Daardoor ontstaat tussen hen en het publiek een bijzondere intieme relatie, die de live gecreëerde soundscape verhevigt.

Rudi Laermans

recensie

YOU CANNOT CAN – Dana Michel

Ambient insecurity

In You Cannot Can, Dana Michel steps onto the slippery floor of a public pool in the centre of Brussels to question all the manoeuvres one performs in life in order to swim in it. Masterfully, Michel (a marketing executive turned football player turned performer) makes herself infinitely disarming, un-intimidating, small and, at the same time, envelops us in her shine to reveal and loosen the ever-present ambient insecurity of today’s interactions.

Ugnė Noreikė

review

Centroamérica – Lagartijas Tiradas al Sol

Everyone lies [EN]

Pablo Neruda once described Central America as the “soft waist of America”, a fertile region that has always been defined and dominated by the north. With Centroamérica, the Mexican collective Lagartijas Tiradas al Sol attempts to capture the pain of this exploited region with their distinctive documentary style. They once believed fervently in the power of theatre, but after a journey through seven countries plagued by moral murkiness, they are no longer so sure. Can theatre save the world?

Floris Baeke

review

Nieuwsbrief