abonneer

#181

15.12.2025

—

14.04.2026

Nieuwsbrief

Advertenties

Visies voor het veld: Nawel Kalbi

toekomstvisioen

Nawel Kalbi

Wie begint? Wie blijft?

In Visies voor het veld vraagt Etcetera aan sleutelfiguren naar hun perspectief op de podiumkunsten van morgen. Wat loopt goed, wat moet dringend anders? Wat zouden ze veranderen als ze morgen een almachtige minister van cultuur waren, met onbeperkte middelen en bevoegdheden? Deze week: Nawel Kalbi, artistiek coördinator van Victoria Deluxe, een Gents sociaal-artistiek cultuurhuis waar mensen van alle leeftijden, met diverse achtergronden en uiteenlopende mens- en maatschappijbeelden samen theater maken.

Wat blijft na Dit is (niet) de evolutietheorie van de troost (Dounia Mahammed en Aya Sabi)

Een zachte waarheid

De theaterzaal is bij uitstek de plek voor drama en ontlading. Maar wat als makers besluiten om de pijn van een intergenerationeel trauma niet op te voeren, maar ook niet te laten verdwijnen? Om te doseren als vorm van zorg en verzet? Maliqa Fye vraagt het zich af na het zien van Dit is (niet) de evolutietheorie van de troost en doorweeft haar eigen genealogie van pijn door die van Aya Sabi en Dounia Mahammed.    

Maliqa Fye

special

Zij en hij – Ibtissam Boulbahaiem en Noa Tambwe Kabati

Love is a battlefield

Geen betere metafoor om perverse systemen mee te verbeelden dan de liefdesrelatie. zij en hij suggereert een liefdesduet te zijn, zo een waarin twee jonge mensen hun vermogen tot verwoesting romantiseren. Maar sterker nog verkent de voorstelling de aantrekking tot en aversie van een hardnekkige identiteitspolitiek en de uitputtende bepaaldheid daarvan op een mens. Van een speloefening gesproken!

Catho De Cordt

recensie

Nieuwsbrief

In Difference – Jef Everaert en Marica Marinoni

Het rad van verschil

Hemel en aarde, dag en nacht, frieten en kroketten: het is de mensheid ingebakken om in tegenstellingen te denken. Ook Marica Marinoni en Jef Everaert zijn zich maar wat bewust van hun onderlinge verschillen: hij is een gemoedelijke blonde Belg, zij een temperamentvolle zwartharige Italiaanse en bovendien een volle kop kleiner dan hij. Met dit gegeven boetseert het duo een bijzondere voorstelling waarin de roue Cyr, een enorme hoepel van titanium waarin je kan rondtollen, als enige bindmiddel tussen beide tegenpolen fungeert.

Tom Permentier

recensie

Dansen met mijn ex / Bailando con mi ex – Neal Leemput & De Studio

Lief en leed delen, the sequel

Toen Gerson Jimenez Rivas zijn thuisland ontvluchtte en in de armen van Neal Leemput landde, wachtte hem nog de grootste beproeving: asiel aanvragen en in dat proces je liefde bewijzen. In het tegelijk lichte én eerlijke Dansen met mijn ex/Bailando con mi ex blikken de twee terug op dat woelige water en moet er ergens onderweg de vraag beantwoord worden: waar liep het mis tussen ons?

Berten Vanderbruggen

recensie

The Garden of Earthly Disquiet – Grace Tjang/Needcompany

Een landschap van bittere herinneringen

Met een nieuwe naam gaat Grace Tjang, aka Grace Ellen Barkey, een ongemakkelijke confrontatie aan met het verleden van haar Indonesische ouders. In The Garden of Earthly Disquiet vertelt ze, samen met vier andere performers, over het gedwongen afscheid dat zowel haar vader als haar moeder moesten nemen van hun respectievelijke moeders. Al vraag je je ook af hoe effectief die soms sentimentele benadering is van een transgenerationeel trauma.

Klaas Tindemans

recensie

Nieuwsbrief