Fragment of a 19th Century American quilt © Jonathan Burrows

Leestijd 2 — 5 minuten

Opgehoopt stof en rotzooi

Leerervaringen: Jonathan Burrows

‘Hoe blijf je je praktijk voeden als kunstenaar? Wanneer verwierf je nieuwe inzichten en sloeg je een andere richting in?’ Die vragen legden we voor aan vier podiumkunstenaars. Sara De Roo, Mokhallad Rasem, Tom Struyf en Jonathan Burrows beantwoordden ze elk vanuit een heel eigen perspectief. Hun bijdrages getuigen er vooral van hoe leerrijk omwegen kunnen zijn.

Etcetera nodigde me uit om een specifiek leermoment of een periode te identificeren toen ik nieuwe inzichten kreeg over mijn artistieke praktijk of misschien een andere weg insloeg, zodat gedachten of dingen op of naast hun plek vielen. Ik ben me ervan bewust dat ik, om zoiets te doen, me eerst moet inbeelden dat iets onderweg plotseling beter of duidelijker werd. En omdat ik deel uitmaak van een cultuur die dit soort vooruitgang waardeert, wil ik diep vanbinnen ook echt dat dat waar zou kunnen zijn.

Maar wat zou het betekenen als ik zachtjes de oude verplichting om vooruitgang te boeken zou loslaten? Dan komen er wellicht een heleboel mensen, plaatsen en momenten op de proppen die wellicht meer op de opgebouwde rotzooi beginnen te lijken die dat proces eigenlijk is geweest. Waar datgene wat je als inzicht beschouwde een lege doos bleek. Waar de beroemde voorstelling die je nooit had kunnen (maar wel had willen) zien alles kwam beheksen op onverklaarbare manieren. Of waar onbehulpzame opmerkingen van goede mensen uiteindelijk erg nuttig bleken, maar dan op een andere manier dan ze eerst hadden verhoopt. Waar je liet vallen wat je aan het doen was omdat niemand er iets van zei, om dan een jaar of twee later te merken dat meer dan één persoon er tegen jou over spreekt op dezelfde dag, maar dat het momentum voorbij was en het allemaal eigenlijk niet meer uitmaakte. Waar de voorstelling die je had gemaakt slecht begon, en het tegen de tijd dat ze zich had rechtgetrokken te laat was voor sommige mensen die ze maar niks vonden en nooit terugkwamen, of die wel terugkwamen en de voorstelling mooi vonden zonder te beseffen dat ze die ooit al eens hadden gezien. Of waar invloeden die je aan één persoon had toegeschreven, ontworteld raakten en zich begonnen te hechten aan een andere persoon, door een toevallige conversatie die een nieuwe afkomst suggereerde, die dan op haar beurt weer ontworteld raakte. Waarbij je af en toe ’s nachts in paniek wakker werd, maar de paniek nooit duidelijk maakte of je nu vooruitgang aan het boeken was of niet. En heel de tijd was je elders bezig zonder je te realiseren hoe de vork in de steel zat, totdat het voorbij was of opgegaan was in alles.

Artistieke praktijk betekent gewoon wat choreografe Mette Edvardsen het ‘stof dat zich ophoopt door het werken’ noemt, of wat dichter Édouard Glissant beschreef als het ‘sediment’ dat dwars staat op de geniale flits van inzicht. Het gaat om dagelijkse inspiratie die door het water naar de bodem zinkt, waar ze zich opstapelt of weggespoeld wordt. Om momenten van verstrooiing zowel als focus, waarbij de focus op inzicht lijkt maar het is moeilijk te zeggen hoe of wat. Mensen belichamen nu eenmaal alles wat ze ontmoeten, en dat alles is ook aanwezig wanneer je aan het werk bent, of je dat nu wil of niet.

De rotzooi klinkt nooit zo goed als een goed idee, maar het is gewoonlijk het enige wat we hebben. En het uitkammen van het stof is een genoegen dat je niet zou willen beperken tot een beperkt lijstje van grote momenten.

 

Lees ook de leerervaringen van Tom Struyf, Sara De Roo en Mokhallad Rasem.

JE LEEST ONZE ARTIKELS GRATIS OMDAT WE GELOVEN IN VRIJE, KWALITATIEVE, INCLUSIEVE KUNSTKRITIEK. ALS WE DAT WILLEN BLIJVEN BIEDEN IN DE TOEKOMST, HEBBEN WE OOK JOUW STEUN NODIG! Steun Etcetera.

artikel
Leestijd 2 — 5 minuten

#166

01.12.2021

14.03.2022

Jonathan Burrows

Choreograaf Jonathan Burrows richt zich vooral op een corpus van stukken dat hij samen ontwerpt met componist Matteo Fargion. De twee treden over de hele wereld op, en zijn ook coproducers bij PACT Zollverein Essen en Sadler’s Wells Theatre in Londen. Burrows’ A Choreographer’s Handbook verkocht wereldwijd meer dan 16.500 exemplaren sinds de publicatie in 2010, en werd al zeven keer vertaald. Hij is momenteel associate professor bij het Centre for Dance Research van Coventry University (VK).

NIEUWSBRIEF

Elke dag geven wij het beste van onszelf voor steengoede podiumkunstkritiek.

Wil jij die rechtstreeks in je mailbox ontvangen? Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief!