Nog maar eens Shakespeare? Tijd voor Hrotsvitha!

Waarom we ons niet mogen neerleggen bij een mannelijke theatercanon

De theatergeschiedenis zoals Louky van Eijkelenburg die leerde, begint steevast bij drie Atheense mannen en lijkt eeuwenlang een mannenzaak. Ze vindt dat we vergeten vrouwenstemmen – van Virginia Woolf tot Hrotsvitha – moeten terughalen om zo een inclusievere canon te schrijven.

Louky van Eijkelenburg

opinie 29.09.2025

A Year Without Summer – Florentina Holzinger

Vrouwenhorror, onsterfelijkheid en extase

In Double take gaan twee Etcetera-auteurs naar een voorstelling en schrijven ze elkaar in het zog ervan een brief. Amber Maes en Marieke Schraepen schrijven elkaar na A Year Without Summer over vrouwenhorror, onsterfelijkheid en extase. “Er is niets triomfantelijks aan de visceraliteit van een stervend lichaam, er is niets triomfantelijks aan onverdunde doodsangst.”

Amber Maes, Marieke Schraepen

double take 29.09.2025

Under the Influence – Colette Goossens, Stan Martens & Laurens Aneca

Hoe verenig je zorg en liefde binnen een relatie?

In Double take gaan twee Etcetera-auteurs naar een voorstelling en schrijven ze elkaar in het zog ervan een brief. Natalie Gielen en Floris Baeke gingen een tweede keer kijken naar Under the Influence van Colette Goossens, Stan Martens & Laurens Aneca. Waarom vinden ze de voorstelling zo pijnlijk herkenbaar?

Natalie Gielen, Floris Baeke

double take 17.09.2025

Ongemakkelijke ficties

Redactioneel Etcetera 180

Seppe Decubber, De hoofdredactie

artikel 15.09.2025

Levensreddende verhalen construeren

Vorig seizoen vierde het Vlaamse gezelschap Berlin zijn twintigste verjaardag. Sinds 2003 bouwt het aan een indrukwekkend oeuvre van filmisch-documentaire voorstellingen waarin het met de perceptie van de toeschouwer jongleert — de suspension of disbelief, verheven tot de zoveelste macht. Maar waar komt die neiging tot misleiden vandaan, vraagt Evelyne Coussens zich af. Wat betekenen fictie en realiteit in het werk van Berlin en hoe zijn die begrippen de afgelopen twintig jaar geëvolueerd?

Evelyne Coussens

essay 15.09.2025

Fictie als sluiproute

Gevangenen: je kent ze uit fictieseries, truecrimepodcasts of krantenartikels. Maar in de theatervoorstelling De gevangenis van Lara Staal en de films The Making of Justice van Sarah Vanhee en Reas van Lola Arias komen (voor­malige) gevangenen zelf aan het woord. Kan fictie een uitweg bieden uit hun harde realiteit? En kan verbeelding ons helpen om uit vastgeroeste denkkaders over recht en rechtvaardigheid te breken? Natalie Gielen zoekt het uit.

Natalie Gielen

essay 15.09.2025

‘Hoe ver kunnen we gaan?’

In hun werk verweven en onderzoeken Julie Cafmeyer en Charlotte Van den Broeck fictie en realiteit. Julie Cafmeyer in haar debuutroman De collectieve inzinking van de familie Hofmeyer (2024) en haar voorstelling De Meeting (2025), Charlotte Van den Broeck met haar boek Een vlam Tasmaanse tijgers (2024). Catho De Cordt spreekt hen op een boogscheut van de Antwerpse zoo, over levenslustige narratieven en luisterende protagonisten, de erotiek van het plantenrijk en het belang van dingen met rust laten.

Catho De Cordt

interview 15.09.2025