Dossier: Summerschool Kunstkritiek @ TAZ 2024 | Etcetera

Dossier: Summerschool Kunstkritiek @ TAZ 2024

Etcetera en rekto:verso slaan opnieuw de handen in elkaar voor een summerschool over kunstkritiek. Acht schrijvers gaan tijdens Theater Aan Zee naar voorstellingen kijken en kruipen vervolgens in hun pen. Gevoed door gesprekken met de andere deelnemers, inspiratiesessies en feedback van de redactie zetten ze hun eerste stappen als recensent. Hun teksten vind je gebundeld in dit dossier.

Kes Bakker, Timon Kouloumpis, Mona Lahousse & Jef Uyttenhove – AGE OF PANIC

Verdeel en heers

AGE OF PANIC is een vakkundig in scène gezet drama over een vechtscheiding. Maar ondanks de politieke inhoud, mist deze bewerking een bredere maatschappelijke context. Waarom hebben deze jonge makers voor dit materiaal gekozen?

Margot De Clercq

recensie#17608.2024

Kiana Porte – Mag ik alstublief mijn schorpioenendans voor u doen?

Een portret vol empathie

Hoe zorg je ervoor dat een relatie niet verwatert, wanneer het onophoudelijk binnendruppelt in huis? Kiana Porte maakte met Mag ik alstublieft mijn schorpioenendans voor u doen? een krachtige voorstelling over een moeder én over de persoon die achter die moeder schuilt.

Liesl Moors

recensie#17608.2024

Audrey Apers – Vulcanize me

Trippy onderzoek naar het vulkanische in onszelf

Hoe uiten onderdrukking, wrijving en ontploffing zich in een vrouwenlichaam? Dat lijkt het startpunt van het ambitieuze Vulcanize me van Audrey Apers. Een invoelbare en haast intuïtieve performance, die soms kantelt op het randje van een bad trip.

Pien Visser

recensie#17608.2024

Armin Mola, Alia Rifai & Willem De Schryver – Primo Volo

Drie absurde helden in de nesten

Of het nu gaat om bitter eten, een nieuwe taal spreken of puberale seks: de eerste keer is het steevast wennen. In Primo Volo leren drie performers voor het eerst ‘te leven’ in een digitale wereld vol internet, meningen en twerkende gorilla’s.

Leonie Moreels

recensie#17608.2024

Fiene Zasada & Joshua Smits i.s.m. Luca Persan – This is not a love song

Een eiland tussen aanhalingstekens

‘Geen enkele mens is een eiland.’ Het zou een uitspraak op een tegeltje, maar ook de slagzin van dit afstudeerproject kunnen zijn. Het is een spreuk die ik zowel op rouwkaarten met lila tulpen als op ansichtkaarten vol glitterharten bij de huwelijken van verre vrienden schrijf. Het is een quote die ik neerpen als ik niets anders te zeggen heb. De oneliner is een snelle vlucht, een nooduitgang in een huis met te veel kamers. In This is not a love song gaan een man en een vrouw op bed, een eiland van roze kussens, op zoek naar hoe ze zich tot elkaar en andere mensen verhouden. Want wil een dobberende plek niet stiekem ook schiereiland of zelfs vasteland worden?

Leonie Moreels

recensie#17608.2024

Kiana Porte – Mag ik alstublief mijn schorpioenendans voor u doen?

De kunst van het niet lukken

Kiana Porte transformeert zichzelf in Mag ik alstublief mijn schorpioenendans voor u doen? met een intimiderende rust tot een moeder die zwelgt in zelfmedelijden. Porte zet een vrouw neer die weet wat ze doet: ze toont de kant van zichzelf en het verhaal waarvan ze wil dat wij die kennen. Ze verliest het publiek nooit uit het oog, alsof ze lijkt te zeggen ‘Waag het niet geen medelijden met mij te hebben, of mij in vraag te stellen.’

Jade Gevaerts

recensie#17608.2024

Kes Bakker, Timon Kouloumpis, Mona Lahousse & Jef Uyttenhove – AGE OF PANIC

Tussen twee vuren

In AGE OF PANIC, gebaseerd op de gelijknamige film van Justine Triet (2013), wordt veel geroepen en weinig geluisterd. Maar over waar de chaos en de onmetelijke eenzaamheid van de vier personages vandaan komt, laat deze toneelbewerking ons in het ongewisse.

Jade Gevaerts

recensie#17608.2024

Audrey Apers – Vulcanize Me

De ruimte van het mogelijke

Vulcanize Me is één explosieve metafoor. Van bij het begin wordt de theatrale ruimte ontmaskerd als een vrouwelijk lichaam: dreigend, geborgen: een plek van het mogelijke. De voorstelling roept een intense lichamelijke ervaring op die je lichtjes doet duizelen, alsof je in de G-Force zit op de kermis, of in de binnenkant van een menstruerende vrouw.

Catho De Cordt

recensie#17608.2024

Adem Ouhaibia – Shaharazad

Waarom snel als het ook traag kan?

Adem Ouhaibia en Marita Schwanke willen met Shaharazad een community creëren, en niet alleen van dansers. Hun bedoeling is om een brede gemeenschap te bouwen, zoals ook de breaking dat doet.

Dilara Kabak

recensie#17608.2024

Audrey Apers – Vulcanize me

Twee vrouwen in de klauwen van Het Denken

In Vulcanize me creëert Audrey Apers een pulserend vulkanisch landschap waarin performers Kaat Arnaert en Nona Buhrs worden vastgezogen, verpulverd, opgeslokt en opgetild. De vraag dringt zich op wie de natuurwetten hier bepaalt. Zijn deze vrouwen overgeleverd aan een oncontroleerbare chaos, of is deze chaos juist een zelfgeschapen, krachtig wapen?

Marieke Ornelis

recensie#17608.2024

Armin Mola, Alia Rifai & Willem De Schryver – Primo Volo

Het vleesgeworden algoritme slaat terug

In Primo Volo confronteert Armin Mola het publiek samen met Alia Rifai en Willem De Schryver met een kaleidoscopische werkelijkheid. Doorheen een bonte verzameling scènes wordt een theatraal algoritme opgeroepen waarin zowel het publiek als de performers verstrikt raken. Zijn we veroordeeld tot politieke stilstand in onze versnipperde wereld? Of kunnen we ons daartegen verzetten?

Marieke Ornelis

recensie#17608.2024

Fiene Zasada & Joshua Smits i.s.m. Luca Persan – This is not a love song

Wakker gekust worden op je sterfbed

Aan de romantische zielen onder ons, wees gewaarschuwd. This is not a love song, de masterproef waarmee Fiene Zasada en Joshua Smits in samenwerking met Luca Persan afstuderen aan KASK Drama, zet ongegeneerd in op tederheid. Ongeduldig verlangen ze naar het moment waarop ze iets groots zullen meemaken. Maar een echt drama blijft uit.

Catho De Cordt

recensie#17608.2024

Max Keustermans – alles na A.

Over aanstekers en achillespezen

Waar alles na A. op het eerste gezicht een wanhopige liefdesverklaring lijkt, nestelt de voorstelling zich gaandeweg als een beest in mijn brein. Het is een beest met klauwen. Het is een beest met een vacht. En ik kan ermee praten, want het is queer.

Margot De Clercq

recensie#17608.2024

Maria Zandvliet – De Sont of Mjoezik

Een break-up met Maria von Trapp

In De Sont of Mjoezik doet Maria Zandvliet een poging om The Sound of Music na te spelen. Maar zal zij er ooit in kunnen passen? De performance confronteert ons met de onmogelijke ideaalbeelden van vrouwelijkheid die we krijgen voorgeschoteld. Hoe breken we los?

Pien Visser

recensie#17608.2024

Max Keustermans – alles na A.

A, de allermooiste letter

Een intieme liefdesbrief over mythische helden en de eerste letter van het alfabet. ‘Alles aan A. Alles voor A. Alles na A.’, begint Max Keustermans zijn brief. Hij speelt met voorzetsels, maar alles na A, daar wil hij liever niet aan denken.

Dilara Kabak

recensie#17608.2024