Dossier: het TheaterFestival 2025

60 degrees of separation – Camille Paycha/Boegbeeld

Een uitgestoken hand

Hoe sterk kan je de traditionele opvatting over circus als ‘spektakelmachine’ afpellen? In 60 degrees of separation gaat Camille Paycha vér. Eerder dan circustechnieken toont de voorstelling nabijheid: tussen de performers onderling en tussen performers en publiek.

Evelyne Coussens

recensie#17907.2025

Ballroom – Post uit Hessdalen

Door het beton de wolken

Opnieuw tart Post Uit Hessdalen de wetten van de zwaartekracht. Net als in eerdere voorstellingen sluit jongleur Stijn Grupping zichzelf en zijn publiek op met een hele hoop ballen. Ballroom is een magische trip waarin hard en stug het opnemen tegen beweeglijk en veranderlijk. Wie die strijd wint is onduidelijk, maar het levert wel een spectaculaire show op die tot de verbeelding spreekt.

Simon Knaeps

recensie#17905.2025

Fatilou M. – Bart Van Nuffelen/Martha!Tentatief & hetpaleis

Een gelaagd verhaal over opgroeien in de stad

Is het een theatervoorstelling of een filmproductie? Een monoloog of een dialoog? Fatilou M. (12+) van Martha!Tentatief is het allemaal. Maar bovenal is het een authentiek relaas over vriendschap, verbinding en jong zijn in de stad.

Ciska Hoet

recensie#17904.2025

Krokusfestival 2025

Een bonte beestenboel op kindermaat – drie keer geslaagd jeugdtheater

De krokusvakantie, dat betekent ondertussen al 28 jaar dat in Hasselt het Krokusfestival doorgaat, een kunstenfestival waar een jong – en minder jong – publiek kan proeven van nieuw werk van internationale makers. Ik zag drie voorstellingen die er in première gingen, waarvan twee in Hasselt zelf: The Round (8+) van Claire Croizé/ECCE en Amadou (8+) van Laika. Een week later zag ik ook Franje (4+) van tout petit/Alfredo Zinola Productions in het Brusselse BRONKS. Drie voorstellingen die elk op hun eigen manier de verbeelding van hun jonge publiek proberen te prikkelen. Drie voorstellingen die erg uiteenlopen op vlak van vorm, inhoud en inzet.

Simon Knaeps

recensie#17903.2025

DE SITCOM – DE HOE

Wat als alles de moeite waard wordt?

Wat gebeurt er als je overal een camera opzet, als plots alles een scène is, als je alles de moeite waard verklaart? DE SITCOM van DE HOE trekt het sitcom-genre uit elkaar tot enkel de eindeloze herhaling en de tragische eenzaamheid overblijven. De parodie levert hilarisch, doordacht, feilloos theater op, en ook een geraffineerde kritiek van onze tijd: als het onderscheid tussen realiteit en performance vervaagt, lijkt ironie de enige verdedigingslinie, en als iedereen de hele tijd geconnecteerd is, wordt niemand echt geraakt.

Floris Baeke

recensie#17903.2025

Mystica – Kasper Vandenberghe / MOVEDBYMATTER & Muziektheater Transparant

Zweven om te gronden

Zes performers verkennen de mystieke ervaring aan de hand van haarhangen, terwijl ze herwerkte teksten van acht mystica’s zingen. Op visueel vlak is Mystica een mooie voorstelling, maar inhoudelijk laat ze wat te wensen over.

Daphne de Roo

recensie#17802.2025

No Yogurt for the Dead / Histoire(s) du Théâtre VI – Tiago Rodrigues & NTGent

A hospital as a place in-between

Tiago Rodrigues’ No Yogurt for the Dead is a tender and intimate play about memory, loss, and the spaces in between. Inspired by his father’s final days in a hospital, Rodrigues creates a story that feels both personal and universal. The stage design shifts between a realistic hospital room and a dreamlike landscape, making the audience feel like they are moving through time and memory. Despite the heavy themes, the play balances sadness with humor, making it both emotional and engaging. Small moments — like a missing black pen or a spoonful of yogurt — become powerful symbols of resistance and acceptance. In the end, the play stays with you, making you reflect on life, loss, and the connections we leave behind.

Furkan Ak

review#17802.2025

My Body as A Commodity – Anne-Laure Vandeputte / KWP

Feestje in een mijnenveld

Wat is een betere naam voor een trauma-stripper? Warriory? Of misschien toch Survivey? Met My Body as a Commodity nodigt theatermaker Anne-Laure Vandeputte ons uit op haar traumaparty. Begeleid door een heerlijke soundtrack gecomponeerd en gespeeld door Andrew van Ostade, ontleedt Vandeputte haar ervaringen met grensoverschrijdend gedrag, zowel op scène als achter de schermen. Een trieste bedoening is het echter niet. Gewapend met humor, dancebreaks en een volle merch-tafel vereffent Vandeputte de score die haar lichaam heeft bijgehouden.

Paula Rodríguez Sardiñas

recensie#17801.2025

My Body as A Commodity – Anne-Laure Vandeputte / KWP

Traumatheque

The difficulty with true stories told on stage is that they put a critique-resistant film around the performer. I can’t possibly say anything about the contents without touching upon the performer’s experience. I’m walking on eggshells, the whole thing becomes so entangled, an honest face behind a mask, as Vandeputte puts it. My only option is to talk about this mask, the wrapping of the contents of the performance. And that feels dishonest and shallow. If anything, I believed everything that Vandeputte said and did, I saw her mask break, I saw the 14-year-old stuck in a 30-year-old woman’s body that she talks about. So the only thing left to do is to answer honesty with honesty.

Ugnė Noreikė

review01.2025

Zero Feet Away – Tibau Beirnaert & Laurens Aneca / CAMPO & detheatermaker

In de solovoorstelling Zero Feet Away volgen we een naamloze shapeshifter (Tibau Beirnaert) die alles uit de (verkleed)kast haalt om indruk te maken op hun anonieme dates die die in kille chatruimtes ontmoet. Wat volgt is een opeenvolging van vunzige berichtjes en make-overs, steeds op maat van de verlangens en de fantasieën van de persoon aan de andere kant van het scherm. Maar wat wilt de shapeshifter nou zelf? En misschien nog wel belangrijker: wat willen makers Beirnaert en Laurens Aneca hun publiek meegeven?

Paula Rodríguez Sardiñas

recensie11.2024

PUPPY/POPPY (5+) – Jef Van gestel/BRONKS & De Maan

Queer puppies (with guns in their hands)

PUPPY/POPPY (5+) is prikkelend figurentheater over macht en dominantie, waarin een schattig roedeltje performers een verhouding zoekt tot een wispelturige ‘baas’ – een reusachtige, naakte pop. Regisseur Jef Van gestel lijkt er echter voor terug te schrikken het subversieve potentieel van deze figuur én zijn maatschappelijke betekenis volledig in te zetten – de puppy’s pleasen nog net iets te veel.

Evelyne Coussens

recensie#17711.2024

[meeuw] – Olympique Dramatique / Toneelhuis & Arsenaal

Nieuwe vormen

In [meeuw] herschrijft Olympique Dramatique Tsjechovs De Meeuw met Vlaamse Gebarentaal (VGT) als centrale taal. Dat dwingt tot een andere economie van de zintuigen, tot andere beslissingen over waar je je focus legt, als toeschouwer, eigenlijk tot een heel andere zintuiglijkheid. Zo gaat de subtiele klassenstrijd die Tsjechov altijd voert, nog een stap verder: hier wordt communicatie in vraag gesteld, en zelfs de taal zelf.

Klaas Tindemans

recensie#17711.2024

Revolutionary Road – STAN & De Roovers

Doing Life

STAN & De Roovers ensceneren Revolutionary Road, de roman die Richard Yates schreef in 1962. Yates’ tekst kan dan wel gelezen worden als een tijdsdocument, maar deze excellente bewerking toont dat gekte tijdloos is, zelfbedrog een collectieve afspraak van alle tijden, en falen een virtuoze tragedie, met voor iedereen een rol. Revolutionary Road bewijst dat repertoire camp kan zijn.

Catho De Cordt

recensie#17711.2024

Werken en dagen – FC Bergman

Technopositivism to salvation

FC Bergman, a group of mastermind theatre makers, come back with yet another prop-saturated and tech-savvy play. Werken en dagen, similarly to their previous work The Sheep Song is a commentary on society and its workings. Werken en dagen focuses, however, on the community instead of the individual.

Ugnė Noreikė

review10.2024

Jaha Koo – Haribo Kimchi

Onbevredigend watertanden

Doorgaans hoop je als toeschouwer vooral dat je niet op het podium wordt geroepen. Maar bij Haribo Kimchi van Jaha Koo word je haast jaloers op de twee uitverkorenen die mogen plaatsnemen in het eetkraampje op scène, want Koo maakt een uitgebreid menu van Koreaanse lekkernijen voor hen klaar. Ondertussen vertelt hij een aantal anekdotes over hoe eten en reizen, en dan vooral het verlaten van je thuisland om elders een nieuw leven te beginnen, aan elkaar verbonden zijn. Opvallend hoe droog de vorm is die hij kiest om dit potentieel uiterst zintuiglijk verhaal te delen met het publiek.

Simon Baetens

recensie#17608.2024

Colette Goossens, Stan Martens & Laurens Aneca – Under the Influence

Een nauwkeurige autopsie van een alledaags lijden

In Under the Influence gaan theatermakers en geliefden Colette Goossens en Stan Martens samen met regisseur Laurens Aneca aan de slag met John Cassavetes film A Woman Under the Influence (1974). Hun eigenzinnige vertaling naar het podium is een nauwkeurige autopsie van een verkrampt lichaam en een verkrampte relatie, die het alledaagse binnenstebuiten keert.

Margot De Grave Loyson

recensie#17607.2024

INFINITY FOREVER – Mats Vandroogenbroeck & Jonas Baeke/Kopergietery

Van hier tot aan de ruimte en terug

Voor eeuwig en altijd, dat droomt elke romantische ziel. Wie hoopt op zo’n einde in Infinity Forever (12+) komt van een kale reis terug. In Bambiraptor keerden ze het kinderbrein binnenstebuiten, nu verkennen Jonas Baeke en Mats Vandroogenbroeck de krochten van het gebroken hart. Vervoegd door Maria Magdalena de Cort beschouwt het makersduo de (stukgelopen) jeugdliefde vanuit een tienerperspectief.

Liesbeth De Clercq

recensie#17505.2024

Flesh can’t can’t not’t ‘tis flesh h… – Mario Barrantes Espinoza

Fruit, queer zijn en perreo

Met reggaetón-beats in de inkomhal begint de nieuwste voorstelling van Mario Barrantes Espinoza al met een levendige energie. Flesh can’t can’ t not’t flesh h… is echter meer dan gewoon een dansfeestje, maar een verkenning van verleiding, ontdekking en de export van exotisch fruit. Het is een multimedia performance waarbij elk medium zijn waarde heeft in het geheel, iets waar niet veel voorstellingen in slagen.

Noah Lena Vercauteren

recensie#17504.2024

Nieuwsbrief

Advertenties