Wouter Hillaert

Leestijd 1 — 4 minuten

Tien thesen voor meer bio

(Een zoekende mens in de supermarkt van het theater. Links de gewone toneelproducten, rechts een rekje bio. Op een bijhorend bordje: ‘producten met een biolabel zijn gemaakt met aandacht voor de natuurlijke verhoudingen in de wereld’. In dat rekje staan smaakvolle levensartikelen als: AALST, Victoria – After/Before Pascal Rambert – Biz Kolderbos, de Queeste – De Gesluierde Monologen, Adelheid Roosen – Jerusalem, Berlin – Mightysociety 1, Eric De Vroedt – Namaals, ‘t Arsenaal – Welcome to my backyard, Wunderbaum. Die zoekende mens: ‘Pak er voor mij maar een paar in! En ja, ‘t mag ietsje meer zijn.’)

Toneelproducten presenteren bekende ingrediënten op een nieuwe manier (bakje liefde, kopje troost, stukje rouw).

Bioproducten presenteren nieuwe ingrediënten (de palliatieve afdeling, de genocide in Rwanda, gemengde huwelijken).

Goeie toneelproducten hebben geen vervaldatum. De vervaldatum van bioproducten maakt ze pas echt actueel.

De toneelproductie maakt deel uit van een gesloten economie.

Bioproducten gooien die economie open.

Toneelproducten spelen op het onbewuste. Bioproducten maken bewust.

Goede toneelproducten zijn duur.

Goede bioproducten zijn nog duurder: het zijn

de solden van theater, ze verlagen de drempels

Geen direct nut, een kwestie van smaak.

In elk geval niet nutteloos, een kwestie van voeding.

Toneelproducenten maken bediscussieerbaar werk. Bioproducenten maken de werkelijkheid bediscussieerbaar.

Toneelproducten zijn esthetisch verantwoord. Toneelproducten herken je aan hun verpakking.

Bioproducten verantwoorden hun esthetiek. Bij bioproducten gaat het om de inhoud.

Het publiek: consumenten. Het publiek: burgers

statement
Leestijd 1 — 4 minuten

#101

15.04.2006

14.07.2006

Wouter Hillaert

Wouter Hillaert studeerde Germaanse talen aan de Universiteit Gent, GGS Theaterwetenschap en ‘Teatervetenskap’ aan de Universiteit van Stockholm. Hij is freelance theatermedewerker voor de krant De Morgen.

statement