Vanaf de oprichting van het NTG, op 16 maart 1965, tot op heden, was ik onafgebroken lid en voorzitter van de raad van beheer. Aangezien de raad van beheer slechts dertien leden telt, schuift uw geciteerde tekst mij dus onmiskenbaar het lidmaatschap van een politieke partij in de schoenen. Welnu: over gans die periode, zoals trouwens over heel mijn ambtenaarsloopbaan – 16 jaar bij het bestuur der belastingen en 31 jaar bij de inspectie van financiën – ben ik NOOIT lid geweest van welkdanige politieke partij… en ik zal dat ook nooit worden!

Ik verzoek U dan ook beleefd, in het eerstvolgend nummer van Etcetera, een passende terechtwijzing te willen opnemen, aangezien uw tekst, ten minste wat mij betreft, fout is.

Dat de politiek in het beheer van het NTG geen rol heeft gespeeld, vindt U overigens duidelijk verwoord in het artikel ‘Spots op het voorbije lustrum en gok op de toekomst’ van het 3de Lustrumboek van het NTG, waar ik, de gunstige resultaten van het NTG besprekend, het volgende schreef: ‘Het moet mij van het hart dat, nu. dit resultaat hoofdzakelijk te danken is aan het feit dat al de beheerders, totnogtoe, steeds de ongeschreven vuistregel hebben gerespecteerd volgens dewelke, vóór het betreden van de vergaderzaal van het NTG, de partij-politieke kepies het best aan de kapstok gehangen worden, die zich voor de ingangsdeur bevindt. Wat sommigen er ook mochten over denken of schrijven, is het inderdaad zo dat voor het beheer van het NTG, nu bijna zestien jaar lang, louter beheerstechnische normen worden gehanteerd.’