Fúria – Lia Rodrigues

Fúria is Portugees voor woede. Die doordesemt de gelijknamige voorstelling van de Braziliaanse choreografe Lia Rodrigues. Die woede is bevrijdend. Fúria is een barok carnaval met een schep voodoo er bovenop. Het schopt alle heilige huisjes over wat hoort of niet hoort omver. Zo groeit dit spektakel, want dat is het, uit tot een vlammend protest tegen de identitaire, extreemrechtse politiek van president Jair Bolsonaro en de zijnen.

Pieter T’Jonck

recensie 24.06.2019

PERMANENT DESTRUCTION – The HM Concert – Naomi Velissariou

Müller op hardcore    

Het tweede deel van Naomi Velissariou’s theatertrilogie PERMANENT DESTRUCTION, dit keer op tekst van Heiner Müller, is minstens even destructief als de wegbereider rond Sarah Kane. Alleen is het voorwerp van vernietiging verschillend, en dat levert toch een andere lezing op.

Evelyne Coussens

recensie 24.06.2019

Het sprookje van Tsaar Saltan – Nikolaj Rimsky-Korsakov/De Munt

Met zijn interpretatie van Het sprookje van Tsaar Saltan slaagt Dmitri Tcherniakov erin om van ietwat verouderd Russisch repertoire een prachtige, hedendaagse opera te maken.

Johan Thielemans

recensie 21.06.2019

Chernobyl Drawings – Nicolas Delalieux, Nikolas Lestaeghe & Karlien Torfs (K.A.K.)

In hun ‘augmented reality’-voorstelling ‘Chernobyl Drawings’ zoeken Nicolas Delalieux, Nikolas Lestaeghe en Karlien Torfs (allen lid van het theatercollectief de Koekelbergse Alliantie van Knutselaars) naar een antwoord op de vraag hoe om te gaan met onze angsten.

Ivo Kuyl

recensie 06.06.2019

Pillow Talk – Begüm Erciyas

De titel van Begüm Erciyas’ nieuwste performatieve installatie geeft al meteen een flink stuk van de clou weg. ‘Kussengebabbel’, dat is het soort van tegelijk intieme en banale conversatie die je voert voor het slapengaan en je zachtjesaan richting dromenland duwt. Je praat over persoonlijke koetjes en kalfjes, maar dat gekeuvel is sociaal niet vrijblijvend. De gesprekspartner kan een kind, een geliefde of zelfs een one night stand zijn. In principe is het echter nooit om het even wie of wat: daarvoor is de situatie in alle opzichten te nabij. Daarnaast speelt de culturele regel dat de stem, méér dan het geslacht, het misschien wel meest intieme deel van ieder lichaam vormt: het geslacht is generiek, de stem singulier. De vertrouwelijkheid van ‘kussengebabbel’ heeft daarom alles te maken met de verknoping van medium en boodschap. De particulariteit van de stem verhevigt het persoonlijke karakter van de gefezelde woorden of zinnen, hoe banaal ook hun inhoud. Omgekeerd beklemtonen kleine ontboezemingen en de vaak fluisterende wijze waarop die worden gezegd, het individuele timbre van een stem.

Rudi Laermans

recensie 03.06.2019

SOMETHING (out of nothing) & BOGUS I-III – Kris Verdonck / A Two Dogs Company & ICK

Hoe dans je na het einde van de wereld?

Zelden leek de bühne van het Kaaitheater zo enorm als tijdens Something (out of nothing). Waar het einde naderde in Verdonck’s vorige voorstelling Conversations (at the end of the world), bevinden we ons nu na die apocalyps. De wereld als betekenisvol geheel heeft na een ecologische verwoesting plaatsgemaakt voor een onleefbaar landschap, gekenmerkt door een gigantische leegte. ‘Out of scale. No Refuge.’ klinkt het herhaaldelijk. Daaruit vloeit als vanzelf de vraag voort naar hoe dat landschap nog bevolkt zou kunnen worden.

Vincent Focquet

recensie 27.05.2019

Coupe Familiale – Theater Antigone & De Bolster

Leve de massa  

Theater met veel mensen, het is nog amper te betalen. Solo’s lijken dan ook de nieuwe standaard. En toch is de massa weer in opmars op scène, zeker sinds het theater met een maatschappelijke identiteitscrisis kampt. Coupe Familiale, al het twintigste sociaal-artistiek project van Theater Antigone, toont met veertig man op scène hoeveel er in andere producties met grote groepen verkeerd kan lopen. Zo simpel. Zo diep. Waw.  

Wouter Hillaert

recensie 21.05.2019