Zijlings rollen ze over het podium, Anna Franziska Jäger en Nathan Ooms, van achteren naar voren en weer terug. Jäger rolt soepel, met een haast kinderlijke energie; Ooms rolt trager, dromerig torst hij zijn lichaam met zich mee in een satijnen pyjama. Zijn monoloog, in het Engels, is een lange reeks oneliners, als Instagram-captions. Er zit geen echte opbouw in, het zijn meer losse gedachten die interessant klinken. ‘Whatever flows, flows’, zegt hij tevreden. ‘It is what it is’.
Persis Bekkering
recensie 03.05.2022