Theater is democratie in het klein – Milo Rau

Milo Rau schrijft een boek, en dat is verhelderend – voor de reflectie over zijn kunstpraktijk, maar ook voor de bedrijfsvoering van NTGent, het stadstheater waar hij sinds 2018 artistiek leider is. Verhelderd zowel door wat in het boek staat, als door de vragen die niét aan bod komen.

Evelyne Coussens

recensie 28.11.2022

Atropa – Naomi Velissariou / Toneelhuis

De wraak van de vorm?

Naomi Velissariou verdiende haar sporen door het performen van twintigste-eeuws repertoire op uitgesproken muziekgenres: de psychologische pijnen van Sarah Kane op hardcore, het geweld en de rauwheid van Heiner Müller op punk, techno en trap. Voor Atropa past ze deze formule toe op Tom Lanoyes bewerking van de Griekse tragedies rond de figuren van Iphigenea, Clytaemnestra, Andromachè, Helena, Hecabe, Kassandra – en o ja, ook nog Agamemnon. In 2008 ging die tekst in première in regie van Guy Cassiers in Toneelhuis: Velissariou en mede-maker Floor Houwinck Ten Cate weten dus tegenover wie ze zich verhouden, en de tekst komt zo weer een beetje thuis.

Kristof van Baarle

recensie 25.11.2022

BABY – Eleonore Van Godtsenhoven & Arne De Tremerie

Flirten met (meta)fictie

Eleonore Van Godtsenhoven en Arne De Tremerie maakten binnen het regionale Eigen Kweek-traject een voorstelling die de liefde onder de loep neemt. In BABY spelen ze twee tortelduiven die regelmatig de grote woorden van beroemde liefdesscènes in de mond nemen en samen over hun relatie filosoferen. Aan de hand van filmscènes rijgen ze een liefdesverhaal aan elkaar en weten zo een vertelling te brengen die aantrekkelijk is omwille van de vele lagen. Helaas zorgt de veelheid aan verwijzingen en liefdesprikkels er ook voor dat de kern van BABY onduidelijk blijft.

Charlotte Durnajkin

recensie 18.11.2022

Shadow Game – SKaGeN

Een ver-van-je-bed-show in je broekzak

Na het succes van hun eerdere zogenaamde WatchApp-voorstellingen gaat SKaGeN verder aan de slag binnen hetzelfde medium. Waar kolderiek drama nog centraal stond in IMKE gooien ze het in SneakPeek Shadow Game over een totaal andere boeg. Als toeschouwer volg je negentien dagen lang de gesprekken tussen documentairemaaksters Eefje Blankevoort en Els van Driel en de niet begeleide minderjarige vluchteling (NBMV) Sajid Khan terwijl die laatste vanuit Bosnië tot in Europa probeert te geraken. SKaGeN richt zo onze blik op de gruwelijke omstandigheden waarin NBMV’s aan de grenzen van Europa hun jonge leven doorbrengen, wat een boeiende maar vooral schurende ervaring oplevert. 

Simon Knaeps

recensie 14.11.2022

Spindle – Oona Libens

Een web van ogenschijnlijke contradicties

In een vormelijk originele voorstelling met een spin en een robot in de hoofdrol, verweeft Oona Libens het analoge met het digitale.

Natalie Gielen

recensie 13.11.2022

Slime – Anastasia Guevel

Tactiliteit en technologie in het post-digitale tijdperk

Danser, choreograaf en beeldend kunstenaar Anastasia Guevel presenteerde de voorstelling Slime op Bâtardfestival. Slime wordt omschreven als een ‘post-digitaal choreografisch object dat de relatie tussen tactiliteit en technologie bevraagt’, maar wat houdt dat juist in? En vooral: levert het ook een gedenkwaardig performatief voorstel op? 

Elke Huybrechts

recensie 08.11.2022

Draconis Lacrimae – Pablo Lilienfeld & Federico Vladimir

De draak doorprikt

Op de openingsavond van Batârd festival part 2 – in echte bastaardspirit werd er besloten om ondanks ongunstige omstandigheden een vervolg te breien aan de voorjaarseditie – presenteerde het duo Pablo Lilienfeld en Federico Vladimir, wiens levens en kunst zich sinds 2014 verstrengelen, het vierde luik van hun Dragon Pieces. Draconis Lacrimae is een performance die het midden houdt tussen een vermakelijk relaas van een fantasy rollenspel en Reflecteren over Grote Socio-Politieke Vraagstukken, met hoofdletters. Doorheen een dense dramaturgie van roleplay-referenties, bespiegelingen over zelfrepresentatie en overgave aan spelplezier, stokt het werk van Lilienfeld en Vladimir niet op louter de draak steken met hokjesdenken.  

Tessa Vannieuwenhuyze

recensie 06.11.2022