Romeo Castellucci – Das Rheingold Wagner als probleem Wanneer Romeo Castellucci aan de slag gaat met een monument uit de muziekgeschiedenis als Richard Wagners tetralogie Der Ring des Nibelungen (1876), dan is het knap lastig om je niet met héél hoge verwachtingen neer te vleien in het rode pluche van de Muntopera. De radicaliteit waarmee de Italiaanse sterregisseur het operarepertoire naar zijn hand kan zetten, doet niemand hem na. En toch bestaat het: een middelmatige Castellucci-voorstelling. Das Rheingold, de eerste van de vier Ring-producties die Castellucci de komende jaren in Brussel maakt, is er zo eentje. Sébastien Hendrickx recensie 31.10.2023
Louis Janssens – Desire De melancholie van het ‘eindeloos mogelijke’ Met Desire maakt Louis Janssens een uitgepuurde voorstelling die in de intimiteit van het verlangen verbinding zoekt met het publiek. Samen met Mourad Baaiz, Mick Galliot Fabré, Joshua Smits en Peter Seynaeve schreef hij een kwetsbare tekst over het verlangen naar liefde en nabijheid. Hoe persoonlijk de ontboezemingen van de acteurs ook zijn; de keuze voor eenvoud, herhaling en ritme zorgt ervoor dat de voorstelling toch dichtbij de toeschouwer kan komen. Esther Tuypens recensie 25.10.2023
Ezra Veldhuis & Bosse Provoost – All Watched Over by Machines of Loving Grace Verstrengelde vrijheid All Watched Over by Machines of Loving Grace is een visueel indrukwekkende voorstelling die eer doet aan de spectaculaire component van theater. Het stuk werd aangekondigd als een verkenning van ‘vrijheid en onvrijheid in relatie tot technologie’ door ‘het gelijknamige gedicht van Richard Brautigan uit 1967 te ensceneren’. Maar het lijkt alsof de makers al stellig hadden besloten wat de relatie was tussen vrijheid en onvrijheid tot technologie, en dat ze dat besluit ensceneerden – niet de twijfel of het conflict tussen beiden. Sixtine Bérard recensie 19.10.2023
Circumstances – Glorious Bodies Een evenwichtsoefening tussen spektakel en zorg ‘Voor jou zijn deze mensen oud, maar voor mij zijn ze net jong’, fluistert de man aan mijn rechterzijde me nog toe net voor de zaallichten van de Leuvense stadsschouwburg doven en we beiden ons notitieboekje openslaan. Zo word ik nog even herinnerd aan de opmerkelijke hoofdrollen vanavond: voor Glorious Bodies werkte Circumstances, het circus- en dansgezelschap onder artistieke leiding van Piet Van Dycke, samen met zes acrobaten tussen de 53 en 67, allen met een verleden in het klassieke(re) circus. Van Dycke, die de poreuze grenzen tussen dans en circus opzoekt, graaft met hen naar de geschiedenis van circus, gearchiveerd in het lichaam. Margot De Grave Loyson recensie 19.10.2023
Mamamanie – Julie Delrue Guitig verhaal over zelfverlies Zijn er in Gent wel genoeg plekken voor toegankelijk verteltheater? De honger van het publiek is in elk geval groot, zag Evelyne Coussens bij Mamamanie, het solodebuut van Julie Delrue (Studio Orka, Chantal). Evelyne Coussens recensie 19.10.2023
Mustaf Ahmeti – Riddle My Skin Tussen sater en cyborg Riddle My Skin is het makersdebuut van Mustaf Ahmeti (die/hen) die in 2021 afstudeerde aan KASK Drama, een kunstschool die zich erop beroept geen afgelijnde afstudeerrichtingen te propageren. Dat is te merken aan deze even sterk fysieke als visuele performance. Silke Vanhoof recensie 18.10.2023
Horizon – Manuela Infante / KVS & Kaaitheater De mens heeft altijd betekenis proberen geven aan het onbekende, het niet-menselijke, het onverkende: wat voorbij de horizon lonkt. Daar botsen we op onze dromen en nachtmerries. De Chileense theatermaker en regisseur Manuele Infante maakt een voorstelling over dit onbekende, dat niet alleen voorbij de grenzen van ons kennisveld, maar ook in onszelf aanwezig is. Kan je daar vat op krijgen? Natalie Gielen recensie 16.10.2023