recensies | Etcetera

LIMP – Ugo Dehaes/kwaad bloed

Een voorzichtig duet tussen mens en machine

Limp is het derde deel van Ugo Dehaes’ ‘Forced Labor’-cyclus, waarin hij de mogelijkheden en beperkingen van dans(creatie) met robots exploreert. Klassiek balletdanser David Framba, die na een motorongeluk zijn rechter onderbeen verloor, balanceert voorzichtig op de artificiële grenzen tussen mens en machine. Maar net door deze als scheidbare eenheden voor te stellen, lijkt Limp nooit helemaal ‘post-human’ te worden.

Margot De Grave Loyson

recensie 13.03.2024

(v) – De Nwe Tijd

Weerhaken

Tien jaar nadat de makers van De Nwe Tijd hun familie interviewden in Heimat, doen ze dat over in (v). Het podium wordt een plek voor de levensvragen en herinneringen van een groep vrouwen. Hebben hun waardevolle persoonlijke verhalen voldoende artistieke zeggingskracht?

Natalie Gielen

recensie 05.03.2024

Piéton – Kenneth Berth/Het Nieuwstedelijk

Op zoek naar een louterende Ulay

In de zomer van 2021 wordt radio- en podcastmaker Kenneth Berth aangereden op een Parijs’ zebrapad. De dader, O., pleegt vluchtmisdrijf. Berth blijft alleen achter met een verbrijzeld been, en heel wat vragen. Hij nodigt O. daarom uit voor zijn debuutvoorstelling ‘Piéton’. Maar O. komt niet, en dus moet Berth verder op zoek naar die broodnodige catharsis.

Jasper Delva

recensie 27.02.2024

Nieuwsbrief

Loos – Dimitri Leue

Ontworteld of nooit gekiemd?

Op vraag van muzikant Samuel Vekeman, die zelf werd geadopteerd, onderzoekt Dimitri Leue met Loos de complexe realiteiten van adoptie. De recente stop op interlandelijke adoptie toont een groeiend bewustzijn rond de nood aan meer informatie en genuanceerde verhalen over (transnationale) adoptie. Toch is het net in de poging om die veelheid aan informatie over te brengen dat Loos vormelijk lijkt te verdwalen.

Margot De Grave Loyson

recensie 27.02.2024

Fratssen – Ballet Dommage / BRONKS

Venijn met het aanschijn van humor

Met Fratssen maakt Ballet Dommage opnieuw een uitdagende, niet-conventionele jeugdtheatervoorstelling waarin – zoals wezenlijk bij elke Ballet Dommage-voorstelling – de realiteit wordt uitvergroot tot absurde en tragische dimensies. Maar in het spel tussen vertellen en verzwijgen zit de balans niet goed: te veel lijntjes blijven aan de oppervlakte wapperen.

Evelyne Coussens

recensie 26.02.2024

Malinconico – Par Hasard

Soft(er) space

De hybride collectie Par Hasard (Mira Bryssinck, Fred Libert en Laura Vroom) nodigde een groep medemakers uit om op een horizontale manier een ruimte voor melancholie te creëren. Dat resulteert in een zachte, grijze zone – tussen voorstel en voorstelling, tussen zorgzaam getuigenistheater en sacrale plek. Hoe stap je daar als publiek in?

Natalie Gielen

recensie 26.02.2024

Motherbaby – Marieke&Sophia en Kristien De Proost/KWP

Moederschap: de antimusical

In ‘Motherbaby’ fileren de getalenteerde jonge makers Sophia Bauer en Marieke Schraepen de beklemmende band tussen moeders en dochters. Kunnen we ooit echt van elkaar loskomen? Hun bevreemdende ‘fake musical’ speelt amusant met de codes van het genre, maar geraakt maar moeilijk voorbij zijn eigen concept.

Charlotte De Somviele

recensie 24.02.2024