The poem without a Hero – Oxana Sankova

Zo veel te vertellen

Oxana Sankova brengt in The poem without a Hero een krachtig zoeken naar haar verhouding met haar vaderland Rusland. Het lukt haar om moeilijke gedachten en gesprekken te ontmijnen door afstand te nemen van haar eigen verhaal en zichzelf in derde persoon te beschrijven. Een sterke scenografie, een belangrijk verhaal en een enorme zin om het te vertellen. Misschien iets té veel zin.

Elie Agniel

recensie 23.04.2024

Hamel. Deep Time River – YouYou Group

Een langgerekte oproep om al luisterend te worden meegesleept

HAMEL – Deep Time River laat veel ruimte aan onbestemdheid. Begin en einde zijn rafelig, het podium wordt zowel in adembenemende scènes als totale schemer gehuld en waar een youyou-kreet eindigt, weten zelfs de zangers niet. De condities zijn niet almaar optimaal om die onbestemdheid te waarderen, maar waar de meerstemmige kreten je ook toe leiden: het is er boeiend vertoeven. HAMEL is een langgerekte oproep om al luisterend te worden meegesleept.

Sixtine Bérard

recensie 23.04.2024

Ombra – Alain Platel/Opera Ballet Vlaanderen

Een atypisch spektakel

De boom van Berlinde De Bruyckere maakt al indruk vóór er één noot gespeeld is, vóór er één danspas gezet is. De toon is daarmee meteen gezet bij Ombra, de voorstelling die Alain Platel maakte met orkest, koor en dansers van Opera Ballet Vlaanderen.

Klaas Tindemans

recensie 07.04.2024

Klein Jowanneke gaat dood – Johan Petit/marthatentatief

Klein Jowanneke gaat nog steeds dood

Klein Jowanneke, het alter ego van Johan Petit, ging al eens eerder dood. Van 2007 tot 2011 speelde Petit de voorstelling Klein Jowanneke gaat dood. Maar schelmen hebben de eeuwige jeugd. En dus keert Klein Jowanneke na 15 jaar terug. Petit zelf nadert ondertussen de vijftig, heeft een gezin, een ei zo na afbetaald huis en een Citroën Berlingo. Tot grote verwarring van Klein Jowanneke, die overigens nog steeds dood is. Dat is de voorstelling vijftien jaar later zeker niet, ook al voel je dat de tijden veranderd zijn.

Karel Vanhaesebrouck

recensie 04.04.2024

BRUT – Kinga Jaczewska

De schittering van brutale eenvoud

In BRUT gaat Kinga Jaczewska op zoek naar de expressie van betonnen wanden, de vreugde in minimalisme en de kleurschakeringen in monochromie. Een triomfantelijke ode aan de schoonheid van de danse brute. Een feest voor de aandachtige blik. 

Natalie Gielen

recensie 02.04.2024

De miskenden – Lazarus / Günther Lesage, Greg Timmermans en Stefaan Van Brabandt

De culturele elite op de korrel

De Miskenden van Stefaan Van Brabandt, waarin twee miskende kunstenaars alle rechtse en linkse (voor)oordelen over de culturele elite fileren, leunt nogal tegen het theater van Thomas Bernhard aan volgens Klaas Tindemans. De voorstelling is onderhoudend én scherp, maar theatraal wat dubbelzinnig.

Klaas Tindemans

recensie 25.03.2024

Dwarskijker – de Roovers

Hoeveel waarheid kunnen we aan? Dat is de centrale vraag van Dwarskijker, de actualisering van Molières klassieker De Misantroop die de Roovers dezer dagen op de planken brengen. Alleen is het onduidelijk waar nu precies de noodzaak ligt van deze opvoering.

Ciska Hoet

recensie 18.03.2024