Incompententiecompensatiecompetentie – Tiny Bertels & Evelien Bosmans Zwembaden, zwarte gaten en feminisme zonder theorie Tiny Bertels en Evelien Bosmans zijn in Incompententiecompensatiecompetentie twee Kempische huisvrouwen voor wie kleinburgerlijke banaliteit en kosmische wanhoop akelig dicht bij elkaar liggen. Wat begint bij zwembadproblemen en biologische olijfolie, eindigt bij zwarte gaten en een warm deken van duisternis, voor zover die troost geeft. Klaas Tindemans recensie 27.01.2025
Een koud kunstje (6+) – Mathias Van de brul & fABULEUS Op het dak van de wereld in goed gezelschap In zijn nieuwe solo voorstelling speelt Mathias Van de brul een praatgrage ijsbeer. Nadat de mensheid naar een andere planeet gevlucht is omdat de aarde onder water staat, treffen we hem alleen op het dak van een bibliotheek. Wat volgt is een avontuurlijke tocht langs vriendschap, zelftwijfel, het einde van de wereld en de niet te onderschatten waarde van een goed boek op het juiste moment. Op enthousiaste toon leidt hij ons door een dystopische toekomst en slaagt erin de hele reis hoopvol te blijven. Jade Gevaerts recensie 20.01.2025
ONCE – Kika & Herwig Ilegems / Dirk Hendrikx / Comp. Marius In vogelvlucht ONCE, gecreëerd door vader-dochterduo Herwig en Kika Ilegems, is een vierluik waarin objecten van beeldend kunstenaar Dirk Hendrikx het hart van de scenografie vormen en dienen als katalysator voor de verbeelding van de performers. We zijn getuige van een poging om een speelse kwetsbaarheid te vangen in een non-verbaal idioom, maar tussen de vorm en de inhoud kan een kloof ontstaan. De vraag is of ONCE erin slaagt om deze te overbruggen, of blijft de voorstelling gevangen in haar eigen abstractie? Margot De Clercq recensie 15.01.2025
Salome – Opera Ballet Vlaanderen & Ersan Mondtag Een zelfbewuste opera, voor personages die graag gezien worden Mondtags Salome zou je kunnen omschrijven als een ‘theateropera’. De voorstelling begint meteen in de dialoog. Geen ouverture of andere gebruikelijke muzikale inleiding. De Duitse componist Richard Strauss – niet te verwarren met de Oostenrijkse operette en An der schönen blauen Donau componist Johann Strauss jr. – zette in 1905 Oscar Wilde’s éénakter Salomé uit 1893 op muziek. Wat opvalt aan Mondtags versie, is hoe zijn scenografie en spelregie bijdragen aan het gevoel dat zowel in het libretto als in de muziek een aangenaam soort ‘zelfbewustzijn’ zit over het feit dat het hier een muziekdrama betreft. Kristof van Baarle recensie 06.01.2025
Vreemd Ding (6+) – Evgenia Brendes, HNTjong & Martha!tentatief Rare wereld, bekend patroon Hoe je verhouden tot een universum dat je niet vertrouwd is? Vreemd Ding, de eerste eigen kindervoorstelling van actrice Evgenia Brendes, toont een proces van assimilatie tot contestatie. Een dochter probeert allerlei stille verzetsstrategieën uit tegen de dwingende structuren van haar moeder. Moeder van haar kant kwebbelt maar door. Drie keer raden wie het pleit wint. Of hoe een voorstelling over patronen doorbreken zelf nogal schematisch kan uitvallen. Wouter Hillaert recensie 06.01.2025
DRUK (8+) – BRONKS / Gina Beuk, Linde Carrijn, Eleonore Van Godtsenhoven Under Pressure Op de vraag hoe het met ons gaat, antwoorden we allemaal wel eens ‘ça va, maar druk’, toch? Terwijl het aantal burn-outs jaar na jaar stijgt, wordt het maatschappelijke verlangen naar onthaasting steeds groter. In DRUK buigen Gina Beuk, Linde Carrijn en Eleonore Van Godtsenhoven zich over dat vraagstuk door er een dolgedraaide tragikomedie voor achtplussers van te maken. Welke druk leggen we op elkaar en onszelf? En hoe valt daaraan te ontkomen? Jens Dewulf recensie 30.12.2024
Glitch Witch – Meg Stuart/Damaged Goods Lichamen als raadsels, samenzijn als streven Glitch Witch is een vintage Meg Stuart. Er is geen overkoepelend narratief: de voorstelling bestaat uit een opeenvolgende reeks tableaux vivants waarin soms veel, soms weinig gebeurt, en een enkele keer het geheel haast stilvalt in een paradoxaal moment van bewogen bewegingsloosheid. De drie performers – Omagbitse Omagbemi, Mieko Suzuki (ook verantwoordelijk voor de muziek) en Meg Stuart – wisselen doorgaans herkenbare met een beetje tot zeer bizarre bewegingen af. Rudi Laermans recensie 20.12.2024