abonneer

#183

08.09.2026

—

14.01.2027

Nieuwsbrief

Advertenties

Une Station Service

Théâtre de la Salamandre, Tourcoing

Rijsel-Tourcoing : een gebied tegen de Belgische grens aan, dat theatraal bestreken wordt door het Théâtre de la Salamandre, zonder enige twijfel één van de interessantste Franse gezelschappen van dit moment. Bij La Salamandre valt telkens de totale inzet van alle betrokken medewerkers op. Dit gezelschap kan zich de luxe permitteren om slechts twee voorstellingen per jaar te brengen, maar de afgeleverde produkten stralen dan ook telkens een heel bijzondere kwaliteit uit. Dat is allemaal te danken.aan het talent van de twee huisregisseurs Alain Milianti en Gildas Bourdet.

Johan Thielemans

recensie 15.06.1985

De Afrikaanse Nacht

KVS, Brussel

Een bouwterrein ergens in West-Afrika, omheind met prikkeldraad en wachttorens. Twee vermoeide blanken zijn achtergebleven, wachten de sluiting van de werf af, pokeren de eindeloze uren aaneen. Aan de rand van het kamp komt een jonge zwarte het lijk van zijn ‘broer’ opeisen, maar omdat die werd neergeschoten, kunnen de werfleiders het lichaam niet vrijgeven. Ze begrijpen trouwens niets van de sacrale koppigheid van de neger; ze leven afgesloten op hun Europese eilandje. Bovendien zijn ze volledig in beslag genomen door de aanwezigheid van een jonge Parisienne die één van beide heeft laten overkomen.

Mark Deputter

recensie 15.06.1985

Nieuwsbrief

Orlando

Janusgroep, Aalst

Je hebt niets met theater te maken, bent zonder beroepskaart en niet verbonden aan een gesubsidieerd gezelschap, en toch wil je kost wat kost aan theater. Hoe doe je dat ? Je kan je theatrale aandrang wat in toom proberen te houden en eerst toneelschool volgen, met het risico evenmin aan de slag te kunnen en bovendien ook je oorspronkelijke impulsen te verleren. Of je kan je in de schulden steken, de produktie maken en hopen dat ze ‘ontdekt’ wordt.

Luk Van den Dries

recensie 15.06.1985

India Song

Akt-Vertikaal, Antwerpen-Gent

Marguerite Duras heeft India Song (een experimenteel filmscenario uit 1973) heel dicht geschreven, met een ongewoon simultaan verloop, bewust desoriënterend. Het ligt in de lijn van Van Hove’s werk zijn regies een eigenzinnige richting te geven. Structureel leidt dit, bij deze derde verbroedering van Akt-Vertikaal, naar een opeenvolging van scènes die, als lagen van één geheel, geleidelijk dichter bij een oerverhaal komen.

Marijke Caris

recensie 15.06.1985