Danton

Theater La Luna, Rotterdam

In de krant lees ik dat Cançi Geraedts en Theater La Luna Danton spelen in een zwembad. Dantons Dood is het stuk van Georg Büchner dat met zijn massascènes iedere regisseur de handen in het haar doet zetten. Ik ben benieuwd hoe dat er in een zwembad aan toe gaat. Snel even naar Rotterdam.

Luk Van den Dries

recensie 15.10.1985

Ik, Jan Cremer

Vrije produktie, Nederland-België

Ik, Jan Cremer is een schelmenroman uit de jaren zestig. Hij heeft aan zijn auteur een internationale reputatie bezorgd. Na twintig jaar is het boek natuurlijk veel minder opwindend en blijft het matig boeien als een opeenstapeling van vlot geschreven adolescentendromen.

Johan Thielemans

recensie 15.10.1985

1585

KNS, Antwerpen

Op 17 augustus 1585 werd door burgemeester Marnix van Sint-Aldegonde de overgave van dé stad Antwerpen aan de veldheer Alexander Farnese, landvoogd van de Spaanse koning Filips II, getekend. Hoewel het hier gaat om één van de meest rampzalige data in de geschiedenis van de Scheldestad – de helft van de bevolking, waaronder de mééste intellectuelen, emigreerde binnen de vier jaar naar het Noorden, de Scheldemonding bleef meer dan twee eeuwen gesloten – herdenkt officieel Antwerpen dit gebeuren op 17 augustus 1985 met veel luister.

Klaas Tindemans

recensie 15.10.1985

Hibari To Nejaka

Byakko-Sha, Kyoto

De Japanners zijn een raar volkske. Economisch gezien staat het land aan de top van de industriële wereld met lengtes technologische voorsprong op de stramme hand van Flanders Technology. Dat gebeurt, zo wil het mediacliché het, dankzij de uiterste discipline en hardwerkende uniformiteit van de Japanse arbeidersklasse. In de kunst daarentegen zie je dezelfde Japanners in prachtige kimono’s genieten van een rijk erotisch leven: in pastelkleuren, maar mét hoog verheven roeden.

Luk Van den Dries

recensie 15.10.1985

Die Meistersinger von Nürnberg

Nationale Opera, Brussel

Met Die Meistersinger von Nürnberg heeft Wagner een werk geschreven, waar een onoverzichtelijke veelheid aan motieven en betekenissen zich in elkaar verstrengelen. Sommige daarvan verwijzen naar mythische stof en tonen een inwijdingsritus. Andere hebben een politieke inhoud, en precies op dat vlak is dit geen onschuldige opera gebleven.

Johan Thielemans

recensie 15.10.1985

David Mamet à la KVS

Toen ik in Brugge uit de vertoning van Glengarry Glen Ross stapte, zag ik veel bedrukte gezichten. Een vriend keek meewarig in het programmaboekje en citeerde schamper: “Best Play of the Year, Pullitzerprijs 1984, hoe halen ze het in hun hoofd?” Een heel juiste opmerking als men het fletse, stuurloze gedoe van de KVS-acteurs had gadegeslagen. Hier was een klein verhaaltje verteld, dat nauwelijks de aandacht gaande kon houden. In de allerlaatste minuten had de directeur-van-de-komende-negen-jaar Nand Buyl met veel zwoegen getracht een ontroerend einde te breien. Verder was er de leegte.

Johan Thielemans

recensie 15.06.1985

Merkwaardige Paren & Totale Sprakeloosheid

Blauwe Maandag, Antwerpen

In juni ’84 vonden enkele jonge tonelisten in De Geschiedenis van Don Quichote en ludieke uitlaatklep voor hun onvrede met de officiële KNS-KVS-werking. De dissidenten speelden de slimme en charmante voorstelling intussen al meer dan vijftig keer. De kern van de compagnie (Guy Joosten en Luk Perceval) ging door en bracht dit seizoen twee nieuwe produkties uit.

Marijke Caris

recensie 15.06.1985