Concertant theater – Maatschappij Discordia KRONIEK – MEER DAN GENOEG BETWETERIGE (JONGE EN OUDE) SCHOOLMEESTERS Naar aanleiding van Claus Peymanns benoeming als intendant van het Weense Burgtheater, de mastodont van de Duitstalige theatergezelschappen, schreef zijn vriend Thomas Bernhard een kort “toneelstukje” voor het recentste jaarboek van Theater Heute. Peymann en Bernhard wandelen door de Kärnterstrasse, dé mondaine winkelstraat in Wenen, en stellen vast dat Oostenrijk geen theater nodig heeft, Oostenrijk is gewoon één grote komedie. Maar hun conclusies zijn verschillend: Peymann beschrijft zijn liefde voor het toneel, Bernhard zijn haat. Klaas Tindemans recensie 15.03.1987
Koning Oidipoes – Sint-Rembert KRONIEK – MEER DAN GENOEG BETWETERIGE (JONGE EN OUDE) SCHOOLMEESTERS Voor het theaterpubliek is Dirk Tanghe een nieuwe naam, die een spetterende avond heeft bezorgd met De Getemde Feeks bij Malpertuis in Tielt. Maar in Torhout heeft Tanghe een verborgen carrière gehad bij het amateurgezelschap Sint-Rembert, waar hij sedert 1979 zo goed als jaarlijks een vertoning heeft opgezet. Johan Thielemans recensie 15.03.1987
Ghetto – KNS KRONIEK – MEER DAN GENOEG BETWETERIGE (JONGE EN OUDE) SCHOOLMEESTERS Jef De Roeck recensie 15.03.1987
Gilbert Deflo: steengoed DE NIEUWE MUNT OPENT – Der Rosenkavalier: flauwe saus à la Strauss De nieuwe Munt, tweede avond. Ik stap naar binnen met enige angstige spanning, want ik zal voor het eerst ervaren wat de nieuwe aankleding van de ruimtes in de context van een opvoering zal opleveren. Johan Thielemans recensie 15.01.1987
“Artiesten kunnen stikken!” – De macabere revue van Tadeusz Kantor KRONIEK – LEERDE ALLE ARTIKELS UIT HET HOOFD Tadeusz Kantor was in onze contreien, waar hij zelf zijn artistieke roots situeert. Alex Mallems beschrijft de voorstellingen in Antwerpen. Johan Thielemans polst Kantor over hoe Pools zijn werk is. Alex Mallems recensie 15.01.1987
Het obscene liedje van de gehangene KRONIEK – LEERDE ALLE ARTIKELS UIT HET HOOFD Als ik werk van Kantor zie, dan word ik zeer diep aangesproken. Dat komt omdat hij magistraal met het manipuleren van tekens bezig is. Johan Thielemans recensie 15.01.1987
The road to immortality (part-two) – Wooster Group KRONIEK – LEERDE ALLE ARTIKELS UIT HET HOOFD Is “ideologiekritisch theater” een verzinsel dat intellectualistische critici toelaat hun overbodigheid te camoufleren, of is het één van de weinige overlevingskansen voor het theater in de jaren tachtig? Klaas Tindemans recensie 15.01.1987