recensies | Etcetera

We liegen

door Vereniging van Enthousiasten

In de tweede produktie van het eigenzinnige trio Dirk Van Dijck, Ryszard Turbiasz en Johan Dehollander, Een man alleen is in slecht gezelschap, zegt een van de spelers: “De grote ramp van de KUNST is dat men haar misprijst, dat men haar niet ORGANISCH laat kloppen zoals het hart in de borst van de mens, men zet haar bewegingen in een tijdschema zoals men dat bij treinen doet.”

Maarten Van Steenbergen

recensie 15.12.1991

Invictos

Needcompany, Brussel

In Etcetera 12 zei Jan Lauwers over Invictos: “Wij baseren ons op een vijftien novellen van Hemingway…Die verhalen hebben veel te maken met Spanje en met wie Hemingway zelf was…Wij gaan in Spanje werken omdat de meeste teksten iets met Spanje te maken hebben”. Invictos is dan ook een internationale coproduktie geworden met o.a. het Sevillaanse Centro Andaluz de Teatro als coproducent.

Peter De Jonge

recensie 15.09.1991

Het Rad van de Geschiedenis

Discordia, Amsterdam

Voor Het Rad van de Geschiedenis krijgt de toeschouwer een pakje prentbriefkaarten met foto’s van recent overleden figuren uit de kunsten cultuurwereld (van Jac Heijer tot Max Frisch en Martha Graham) in de hand gestopt. Bidprentjes, een In Memoriam? Het Rad van de Geschiedenis, alias Bernhards Der Theatermacher is inderdaad een In Memoriam, een In Memoriam van de Hogere Waarden, van de Kunstenaar, van het Theater. En misschien wel een In Memoriam Maatschappij Discordia.

Peter De Jonge

recensie 15.09.1991

Nieuwsbrief

Trio in mi-bémol

Kaaitheater, Brussel

In 1987 schreef de Franse cineast Eric Rohmer zijn eerste toneelstuk Le trio en mi-bémol. Hij was dan 67 jaar oud. Het voorbije seizoen werd het Trio in het Nederlands geënsceneerd door Jan Ritsema.

Erwin Jans

recensie 15.09.1991

Het Gezin Van Paemel

NTG, Gent

NTG sloot zijn jubileumjaar, volledig gewijd aan Vlaamse dramaturgie, af met Dirk Tanghes versie van Het Gezin Van Paemel, dé naturalistische klassieker van Cyriel Buysse, geschreven in 1902 en voor het eerst opgevoerd door de Gentse Multatuli-kring in januari 1903.

Dirk Verstockt

recensie 15.09.1991

Richard Everzwijn

NTG, Gent

Er zijn tijden geweest, dat een Shakespeare ensceneren kinderspel was. Men had er niet eens een regisseur voor nodig. Alle zonden en vunzigheden van de troonsbezeten en misvormde schurk Richard III, hertog van Gloster, werden zonder omwegen op de schouders van de hoofdacteur geladen, die met bravoure het kwaad in al zijn geledingen belichaamde. Zo is Richard nu eenmaal – van in den beginne verkeerdelijk – de geschiedenis ingegaan.

Henk Pringels

recensie 15.09.1991

Brigitje

STAN, Brussel

De poëzie van een ruimte. Een donkere, bouwvallige stapelplaats met zuilen; een oud theaterzaaltje naar antiek-Romeins model; een ruimte met hoge vensters, schaars invallend avondlicht, vogels fluiten. De poëzie van voorwerpen in zo’n ruimte op een zomeravond. Een ladder tegen de muur, enkele bloempotten met rode geraniums, gestapelde borden, bierbakken, een houten bootje, een transistor.

Sigrid Bousset

recensie 15.09.1991