Spreken of niet spreken?: To You, The Birdie! (Phèdre) (The Wooster Group)

‘Dire ou ne pas dire? Telle est la question.’ Zo opent Roland Barthes in zijn studie Sur Racine (1963) zijn analyse van Phèdre (1677), algemeen beschouwd als het meesterwerk van Jean Racine.1 Want de meest diepgaande tragedie van Racine is, luidens Barthes, tevens de meest formele. De tragische inzet van Phèdre is niet zozeer de betekenis van de woorden als hun verschijning; niet zozeer de liefde van Phaedra als haar bekentenis.

Sally De Kunst

recensie 15.10.2002

De geboorte van de actrice Madonna: Up for grabs

Wietse Marievoet

recensie 15.10.2002

Dans, bekeken door het oog van de videocamera

Pause en second (Commerce)

Interdisciplinariteit of –om een modieuzer woord te hanteren– intermedialiteit staat al een poos hoog in het artistieke vaandel geschreven. Ook in het dansveld worden andere media hoe langer hoe meer ingezet, zo onder meer video. Deze bijdrage onderzoekt niet het gebruik van de videocamera als hulpmiddel om tijdens de creatiefase de bewegingsimprovisaties bij te houden of om na de opvoeringsreeks een voorstelling te conserveren –hoe autonoom en artistiek verantwoord een dergelijke videoregistratie wel kan zijn, denken we maar aan Fase van Anne Teresa De Keersmaeker.

Bert Vandenbussche

recensie 15.06.2002

Dermografismen

ECB (Carlos Pez González)

Ter gelegenheid van haar doopfeest in maart presenteerde de Antwerpse danswerkplaats wp Zimmer de solo ECB van de Spaanse danser en choreograaf Carlos Pez González in het Cultuurcentrum van Berchem. Een week later was het werk nog drie dagen op rij te zien in het Brusselse laboratorium Les Bains: connective, omkaderd door een samenwerking met beeldend kunstenares Edurne Rubio.

Jeroen Peeters

recensie 15.06.2002

Het minimale tonen

Werk van Riina Saastamoinen, Supéramas, Olga Mesa en Sato Endo (Dans@Tack, Kortrijk)

A glance, if I had seen one heette de voorstelling die de Japanse choreografe Sato Endo presenteerde op Dans@Tack 04.02. Eigenlijk niet zozeer een dansvoorstelling, maar een enscenering die op zoek gaat naar de plaats van de dans.

Elke Van Campenhout

recensie 15.06.2002

Eeuwige liefde en een zorgeloos huwelijk

Jan Fabre en Anne Teresa De Keersmaeker aan de slag met balletklassiekers

Raf Geenens

recensie 15.06.2002

Heerlijk, helder toneelspelen!

Koos Terpstra en het Noord Nederlands Toneel

De stad Groningen ligt twee uur treinen van Amsterdam. Een afstand van niks. Voor theatermakers in het westen van Nederland, de zogeheten ‘Randstad’, vaak toch onoverbrugbaar. Regisseur en schrijver Koos Terpstra heeft zich er sinds de recente eeuwwisseling gevestigd en genesteld. Samen met een troep jonge spelers. En onder het motto: anarchie, energie & amusement.

Loek Zonneveld

recensie 15.06.2002